tag:blogger.com,1999:blog-12183581712797960502012-01-26T14:01:29.853-08:00Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.comBlogger461100tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-75921120583823981122012-01-09T18:30:00.000-08:002012-01-09T18:30:58.317-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Rm8SuxN-2Wo/TwuhMAx0L_I/AAAAAAAAMTA/29Y44_bHCXo/s1600/push-harder.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="249" src="http://2.bp.blogspot.com/-Rm8SuxN-2Wo/TwuhMAx0L_I/AAAAAAAAMTA/29Y44_bHCXo/s320/push-harder.jpg" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><br /></div><div>రెహమాన్ పాటతో గుండె వంద మైళ్ళ వేగం తో కొట్టుకుంటోంది&nbsp;</div><div>రక్తం ఇంధనం లా&nbsp;కరిగి కొవ్వు బొగ్గులా మరిగి&nbsp;&nbsp;</div><div>వళ్ళంతా&nbsp;అగ్గి చెలరేగి ఆవిరి పుట్టి&nbsp;</div><div>స్వేదం ఏరులై పారుతోంది</div><div><br /></div><div>నా వల్ల&nbsp; కాదంటోంది శరీరం&nbsp;</div><div>నే తట్టు కోలేనంటూంది &nbsp;గుండె&nbsp;</div><div>ఇంకొక్క అడుగు ..ఇంకొక్క అడుగు.. అంటోంది మెదడు&nbsp;</div><div>శక్తినంతా కూడా తెచ్చుకుని పరిగెడుతున్నా .. పరిగెడుతున్నా&nbsp;</div><div>ఉచ్వాస &nbsp; నిశ్వాసాలు వేడి ఆవిరులు &nbsp;యెగజిమ్ము తున్నాయ్&nbsp;</div><div>పిక్క కండరాలు చీలి పోతునట్టున్నాయ్</div><div>కాళ్ళు కాళ్ళు పట్టుకుని బతిమాలుతున్నాయి&nbsp;</div><div>కళ్ళు బైర్లు కమ్ముతున్నాయ్&nbsp;</div><div>వళ్ళు అదుపు తప్పుతోంది .</div><div><br /></div><div><br /></div><div>ఉహ్ ఉహ్ ..&nbsp;</div><div>.తొంబై .....</div><div>ఉహ్ ఉహ్&nbsp;</div><div>.తొంబై అయిదు&nbsp;</div><div>ఉహ్ద ఉహ్ ఉహ్ ఉహ్ &nbsp;</div><div>ఉహ్ ..ఒ&nbsp;ఉహ్ కటి&nbsp; &nbsp;&nbsp;</div><div>ఒక్క మైలు ..ఒక్క మైలు ..</div><div><br /></div><div><br /></div><div>అదీ సంగతి ...</div><div>ఒక్క మైలు &nbsp;పరిగెత్తడానికి నే పడ్డ పాట్లు&nbsp;</div><div>కాబట్టి నే&nbsp; చెప్పోచ్చేదంటంటే..&nbsp;</div><div>చెంచాడు&nbsp; నెయ్యి వేసుకునేముందు .. మైలు పరిగెత్తగలనా అని ఆలోచించుకోవాలి&nbsp;</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-7592112058382398112?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-88227994091306160442011-08-14T23:46:00.000-07:002011-08-14T23:46:23.981-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />హ్మ్.<br /><br />స్వాతంత్ర దినోత్సవం అనగానే జెండాలని, దేశభక్తి గీతాలని లారీల్లో తెచ్చి పేజీల్లో నింపేస్తారు.&nbsp;మోడొందల &nbsp;అరవై నాలుగు రోజులు నిదురోయిన దేశభక్తి ఈ&nbsp; రోజు&nbsp; ఉప్పొంగిపోయి ఉరకలేస్తుంది.<br /><br />మెయిల్ &nbsp;తెరిస్తే మీరు &nbsp;భారతీయులైతే గర్వపడిపోయి ఈ మెయిల్ చదివి ఫార్వర్డ్ చెయ్యాల్సిందే అంటూ తామర తుంపరలా సందేశాలు. బజ్ , ఫేస్ బుక్ లు&nbsp; భారత దేశాన్ని గురించి&nbsp;మహోపన్యాసాల , ఆవేశ పూరిత&nbsp;ప్రసంగాల వీడియో<span id="13_TRN_1p">లతో&nbsp;</span><span id="13_TRN_1l">నిండిపోయాయి. (</span>స్వాతంత్ర దినోత్సవాన్ని శెలవుగా &nbsp;మాత్రమే గుర్తించి కొత్త సినిమాలు, చెత్త ఇంటర్వ్యూలు&nbsp; వేసే&nbsp;టీవీ చానెళ్ళ గురించి ఎంత తక్కువ మాటాడుకుంటే అంత మంచిది).<br /><br />నాకు వెంటనే ఒక చిన్న సందేహం వచ్చింది. నేను ఎందుకు గర్వపడాలి. అసలెందుకు పండగ జరుపుకోవాలి.<br />ఏం చూసి గర్వపడాలి. &nbsp;ఎవరిని చూసి గర్వపడాలి.<br /><br /><br /><ul style="text-align: left;"><li>లక్షల&nbsp;కోట్ల కుంభకోణాల్లో దేశం కొట్టుమిట్టాడు తుంటే నోరువిప్పలేని ప్రధానినా&nbsp;, ఏమీ చేయలేని సిగ్గుమాలిన ప్రభుత్వాన్నా</li> <li>ప్రజలు తిడుతూ కూర్చోకుండా,&nbsp;మునుపెన్నడూ లేని విధంగా&nbsp;కదిలి వచ్చి, చేయి కలిపి, నోరు విప్పి , పోరు సలిపి ప్రభుత్వం కొమ్ములు వంచి ఒక బిల్ ని తెస్తామని మాట తీసుకున్నా , &nbsp;అది నిలపెట్టుకోలేని దిక్కుమాలిన ప్రభుత్వాన్నా, దాన్ని ఎన్నుకుని&nbsp;ఏం చెయ్యాలో తెలియని&nbsp;అసహాయ సమాజన్నా,</li> <li>సుమారు రెండు వందల మంది అమాయకులని పొట్టన బెట్టుకుని, మూడొందల కుటుంబాలని దిక్కులేని వాళ్ళని చేసిన నికృష్టుడు &nbsp; &nbsp;ప్రజల ధనం తో రెండేళ్ళగా జైల్లో కులుకుతూ ఉంటే సిగ్గులేకుండా చేతలుడిగి చూస్తున్న దేశాన్ని చూసా</li> <li>ఎవడిష్టం వచ్చినట్టు వాడు రాస్తూ, &nbsp;ఎవడిష్టం&nbsp;వచ్చినట్టు వాడు కూస్తూ జనాల సెన్సిటివిటీ లని కూడా ఖాతరు చెయ్యని&nbsp;మీడియాని ఈ &nbsp;హక్కు మీకవేరిచ్చారని రెండు చెంపలు వాయకొట్టి &nbsp;అడగ(లే)ని &nbsp;సమాజాన్ని చూసా అందులో నేనూ ఒకడినని తెలిసా .</li> <li>అసలు ఈ ఆలోచనలే రాని "వడ్డించిన విస్తరి మా జీవితం" అనుకుని వోటు కూడా వేయడానికి తీరకలేదనుకునే సోమరి సమాజాన్నా(వీరు నలభై శాతానికి పైగా ఉన్నారు) &nbsp;</li> <li>పోనీ ఇవన్నీ కాదు .. కనీసం ఒక్క రోజైనా&nbsp;స్వాతంత్ర సమర యోధుల్ని తలుచుకోడానికి, భారతీయ ఆత్మను పునరజ్జీవం చేసుకోడానికి అనుకుందామంటే.. అసల ఆ ఆత్మ ఉందా అని అనుమానం వస్తోంది.&nbsp;ఆ సమర యోధుల్ని తలుచుకుంటే ఇలాటి &nbsp;నిస్సత్తువ&nbsp; సమాజం&nbsp; కోసం&nbsp; వాళ్ళు ప్రాణ త్యాగాలు ఎందుకు చేశారని బాధేస్తోంది.</li> </ul><br />ఔను. ఇలా&nbsp; దేశంలో&nbsp; లేకుండా&nbsp; దేశాన్ని&nbsp; తూలనాడడం&nbsp; కూడా&nbsp; నా&nbsp; మీద&nbsp; నాకే&nbsp; అసహ్యమేస్తోంది. &nbsp; <br /><br /><br />"ఎముకలు కుళ్ళిన వయసు మళ్ళిన సోమరులారా చావండి<br /><div>నెత్తురు మండే శక్తుల నిండే సైనికులారా రారండి"&nbsp;</div><div><br /></div><div>అన్నాడు శ్రీశ్రీ&nbsp;</div><div><br /></div><div>నేను మొదటి రకమో రెండో రకమో తేల్చుకోవాలి. మరి మీరో ??&nbsp;&nbsp; &nbsp;</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-8822799409130616044?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-74720742461873358122011-08-11T23:29:00.000-07:002011-08-11T23:55:50.265-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dyL2YGIdvgk/TkTJZKlyCBI/AAAAAAAALoE/XEwM_zyo-Po/s1600/telugutalli.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-dyL2YGIdvgk/TkTJZKlyCBI/AAAAAAAALoE/XEwM_zyo-Po/s1600/telugutalli.jpg" /></a></div><br />నిన్న ఉదయం లీడర్ లో మా తెలుగు తల్లికి పాత వింటుంటే చిన్నప్పటి రోజులు గుర్తొచ్చాయి. మా ఇంటి దగ్గర ఒక స్కూల్ (వివేక్ మోడల్) లో రోజూ ఆ గీతం తోనే అసెంబ్లీ మొదలయ్యేది.<br />పాత వింటూంటే &nbsp;ఒక గర్వం (అప్పుడు అదని తెలియదు ), ఆనందం, తెలియని శక్తి వచ్చినట్టుండేది. &nbsp;అదేం కర్మో మా స్కూల్లో తెలుగు లో మాట్లాడితే తప్పనేవారు, తన్నేవారు (అయినా తెలుగు లో మాట్లాడుతూనే ఉండే &nbsp;వాళ్ళం అది వేరే విషయం. &nbsp;). &nbsp;అలా తెలుగు మాటలాడ నివ్వకపోవడం &nbsp;తప్పని అనిపించేది కాదు అదేంటో .<br /><br />ఇప్పుడు ఎంచక్కా గొడవ లేదు, సగం స్కూళ్ళలో తెలుగే ఉండట్లేదు తప్పనిపించడానికి. &nbsp;పోనీ బయట జనాలు మాట్లాడే దాంట్లో బూతద్దం వేసి తెలుగు పదాలు వెదకాలి. మాల్, రెస్టారంట్, ఎయిర్ పోర్ట్, మల్టీ ప్లెక్స్ &nbsp;ఎక్కడికెళ్ళినా తెలుగు మాట్లాడడం నేనైతే చూడలేదు. స్వయం వరం సినిమాలోలా "తెలుగులో మాట్లాడుకుందాం. సుఖంగా ఉంటుంది" &nbsp;అని ఎందుకు అనలేము?<br /><br />ఇక్కడ అయితే తెలుగు మిత్రులతో మాట్లాడినపుడు ఒక్కోసారి తెలుగు పదం తట్టినా<br />ఆంగ్ల పదమే వాడడం పరిపాటి. ఈ తెగులు నాకు కూడా ఉండేది. ఇప్పుడు ఇంచు మించు వదిలింది.<br />కానీ అక్కడ కంటే నా తెలుగు ఇక్కడే బాగు పడింది. బోలెడు పుస్తకాలు, రచయితలూ, బ్లాగులు, బ్లాగరులు, బజ్జరులు (:)) &nbsp;పరిచయమయ్యారు. &nbsp;రోజుకి రెండు మూడు &nbsp;గంటలన్నా తెలుగు చదివేలా చేస్తున్నారు.<br /><br />ఇక్కడి జనాల ఆసక్రి చూస్తే తెలుగు భాష అంతరించిపోతుందనే భయం ఏం లేదు అనిపిస్తుంది. శంకర శాస్త్రి గారు చెప్పినది తెలుగుకు చక్కగా అన్వయించుకోవచ్చు.<br />"తెలుగును పట్టించుకోడానికి నూటికి ఒక్క వ్యక్తీ ఉన్నా ..ఈ అమృత వాహిని అనంతంగా ఇలా ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది"<br />&nbsp; <br />ఏమంటారు ??<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-7472074246187335812?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-12313389234239185482011-05-21T00:40:00.000-07:002011-05-21T00:53:10.113-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: left;">మొదటి భాగం - <a href="http://maanasasanchara.blogspot.com/2011/03/blog-post.html">ఇక్కడ&nbsp;&nbsp;</a></div><br />నిడదవోలు - చాగల్లు - పట్టిసీమ - పాపి కొండలు - పోచవరం మీదుగా జీడికుప్ప చేరుకున్నాం.<br /><br />జీడికుప్ప నించీ ఆటో బయల్దేరింది. చిమ్మ చీకటిలో, కారడివిలో (అదంతా &nbsp;ఏజెన్సీ ప్రాంతం), ఆ పిల్లాడు వేస్తున్న టార్చీ లైట్ &nbsp;వెలుగులో, దారి పొడవునా&nbsp;గుంటలు పడిన ఆ రోడ్డు మీద ఆటో సాగిపోతోంది. &nbsp;&nbsp;అసలే బెదిరి పోయిన మమ్మల్ని ఆ ఆటో వాడు, ఇక్కడ కూంబింగ్ జరుగుతోందని, అన్నలు, పోలీసులు తెగ తిరుగుతున్నారని చెప్పి ఇంకా భయపెట్టాడు. పక్కనే ఉన్న పిల్లాడు దానికి వత్తాసుగా అప్పుడప్పుడు పులులు కూడా వస్తూ ఉంటాయని గుండెల్లో విమానాలు పరిగెత్తించాడు.<br /><br />ఈ లోపు వెనకన కూర్చున్న నాకు తల మీద, ఆటో పైన ఏదో కదులుతూ ఉన్నట్టనిపించింది. నా భ్రమేమో, చెప్తే నవ్వుతారని &nbsp;ఏమీ మాట్లాడలేదు. ఇంతలో రోడ్డు మీద ఒక గతుకొచ్చింది. అంతే గబాలున ఎవరో నెత్తి మీదకి ఉరికారు.కెవ్వున కేక వెయ్యబోయి, భయాన్ని గొంతులోకి మింగి, ఆటో ఆపమని అరిచాను. డ్రైవర్ అదో రకం లుక్ ఇచ్చి బ్రేక్ వేసాడు ..<br /><br /><div style="text-align: left;">అందరూ నన్ను వింతగా చూసారు. "పైన ఎవడో ఉన్నాడు రా ఖచ్చితంగా. నా నెత్తి &nbsp;మీద ఎగిరి పడ్డాడు.&nbsp;అన్నలేమోరా" అన్నాను.<br />&nbsp;&nbsp;</div>అన్నలకి పనేం లేదా ఆటోమీదకి ఉరికి నిన్ను పట్టుకోడానికి నువ్వేమన్నా రాజకీయ నాయకుడివా, కనీసం వీధి రౌడీవి కూడా కావు అని రియాక్షన్.<br /><br />నాకు ఒళ్ళు మండింది. పుండు మీద కారం జల్లినట్టు ఆటో డ్రైవర్ పకపకా నవ్వుతున్నాడు. వీడికి ఓంకార్ షో లు రోజంతా చూపించినా పాపం లేదన్నంత కోపం వచ్చింది. వాడు నవ్వాపి, తోడుకని ఇంకో పిల్లాడిని తెచ్చుకున్నానని, ఆటోలో చోటు లేదని పైనే కూర్చోపెట్టానని చెప్పాడు. &nbsp; <br /><br />నేను సీరియస్ గా వెళ్లి ఏమీ జరగనట్టు ఆటో లో కూర్చున్నా. మిగత వాళ్ళంతా కామెడీ గా వచ్చి కూర్చున్నారు.<br />డ్రైవర్ గేర్ రాడ్ వెనక్కి లాగాడు. ఆటో ముందు కెళ్ళింది. చిమ్మ చీకటిలో చిన్న కాంతి లో దారిని చూస్తుంటే, మా పరిస్తితికి సింబాలిక్ గా ఉన్నట్టనిపించింది. ఈ ఆటో&nbsp;దొరకకపోతే ... తలుచుకుంటేనే భయం వేసింది.<br /><br />ఇలా ఒక గంట ఆటో అడవిలో, నేను ఆలోచనల్లో ప్రయాణించాక కూనవరం రానే వచ్చింది. &nbsp;కాకపోతే అర్థరాత్రి అయ్యింది. ఊహించి నట్టే&nbsp;ఆఖరి బస్సు కూడా వెళ్లి పోయింది. &nbsp;అక్కడ తినడానికే హోటల్స్ లేవు. ఇక ఉండడానికి ఏముంటాయి. ఏదైతేనేఁ అడివి నించి ఊర్లోకి వచ్చాం.&nbsp;ఆటో డ్రైవర్ కి బోలేడ్ థాంక్సులు చెప్పి, డబ్బిచ్చి పంపేశాం.<br />భద్రాచలానికి ఇంకో వాహనం కోసం ప్రయత్నం మొదలెట్టాం.<br /><br /><br /><div style="text-align: left;">ఆటో స్టాండ్ లో సగం మంది బళ్ళు ఆపేసి, కల్లు తాగేసి తూలుతున్నారు. మిగతా సగానికి బళ్ళు లేవు. ఎవరో ఒకతను తనకు ఆటో డ్రైవర్ ఒకడు తెలుసనీ ఊర్లోకి తీసుకెళ్తానన్నాడు.&nbsp;నేను నా స్నేహితుడు కిరణ్ వాడిని ఫాలో అయ్యాం. అయిదు, పది , పదిహేను , ఇరవై (మగధీర లో శ్రీహరి లా లెక్కెట్టుకోండి) నిమిషాలు నడుస్తూనే ఉన్నాం. ఇంకొంచం ముందుకు ఇల్లు అని తీసుకెళ్తూనే &nbsp;ఉన్నాడు . &nbsp;ఆయాసం, అసహనం వస్తున్నాయి కానీ ఇల్లు రాలేదు. ఈ లోపు వాడు ఇంకా ఇంకా ముందుకు పోదాం అంటూ పోయాడు. మాయమైపోయాడు. హ్యాండ్ ఇచ్చాడని డిసైడ్ అయ్యి ఉసూరు మంటూ వెనక్కి బయల్దేరాం.</div><br />ఆటో స్టాండ్ కి&nbsp;వచ్చేసరికి నా స్నేహితులు ఒకడితో బేరం కుదిర్చారు. రెండు వందలు కాబోలు. ఆ డ్రైవర్ చూస్తే కొంచం తూలుతూ ఉన్నాడు. వీడిని నమ్ముకుంటే మనల్ని ముందుకు కాదు పైకి పంపించే డట్టు ఉన్నాడని డిసైడ్ అయ్యి, వద్దని చెప్పేసాం. ఈ లోపు ఆ పక్కన వైన్ షాపు లో లోడ్ దించుతున్న మినీ ట్రక్&nbsp;డ్రైవర్ మా పాలిట రాముడిలా వచ్చి, లోడ్ దించాక భద్రాచలం వెళ్తానని చెప్పాడు. పది నిమిషాలు ఆగితే మమ్మల్ని తీసుకెళ్తా నని హామీ ఇచ్చాడు .<br /><br />ఇది విన్న తాగున్న ఆటో డ్రైవర్ కళ్ళు తాగిన కోతిలా గంతులేసి&nbsp;గొడవకి దిగాడు. &nbsp;సారా ఆటో క్లబ్ అంతా&nbsp;వాడికి వత్తాసు పలికింది. ఏదో కొంచం సేపు వాదించినా, అందరం పోకిరీలం కాదు కదా , బ్రహ్మి సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్లమి. కనుక బేరం ఆడిన మొత్తం వాడికి సమర్పించుకున్నాం. దిగాక ఇచ్చే ఆటో డబ్బులు ఎక్కకుండానే ఇచ్చాం ( పోను పోను ఇదే పద్ధతి జిం లో అలవాటయ్యింది.&nbsp;నెలకోసారి కూడా ట్రెడ్మిల్ ఎక్కకపోయినా&nbsp;నెల నెలా చందా మాత్రం కడతాను)<br /><br />ఆటోవాడిని వదిలించుకుని వైన్ షాప్ లోడింగ్ ఎప్పుడవుతుందా అని ఎదురుచూస్తూ కూర్చున్నాం. పది నిమిషాలు &nbsp;అన్నది గంటకి పైగా పట్టింది. ఇంత చీకాకు లోనూ షాప పేరు చూసి నవ్వొచ్చింది - గాంధీ వైన్స్. ముందు మహాత్మా పెట్టకుండా &nbsp;మేలు చేశాడనుకున్నాం.<br /><br />వైన్ షాప్ పనవ్వగానే (వాడికి), అందరం లగేజీ తో ఆ చిన్నట్రక్ లో ఎలాగో ఇరుకున్నాం. పవిత్రంగా సారా బండిలో భద్రాచలం బయల్దేరాం. అర్థరాత్రి లో అడవి ప్రాంతం లో చిక్కటి చీకటిలో చక్కటి చుక్కల్ని చూస్తూ &nbsp;కాళ్ళ నొప్పులు, కళ్ళ నొప్పులు (నిద్రలేక), మందు కంపు, వంటికి గుచ్చుకుంటున్న విరిగిన సీసాముక్కలు అన్నీ మరిచిపోయాం.<br />గంటలో భద్రాచలం చేరాం. గుడ్డిలో మెల్ల&nbsp;హోటల్ &nbsp;ఒక్కటీ ముందే బుక్&nbsp;చేసుకున్నాం. హోటల్ దగ్గరికి&nbsp; రాగానే డ్రైవర్ బేరం మొదలెట్టాడు. లిఫ్ట్ అనుకున్నామే అంటే నాకిచ్చే డబ్బు గిఫ్ట్ అనుకోండి అన్నట్టు చూసాడు. అడిగినది ఇచ్చి హోటల్ రూమ్స్ చేరుకున్నాం. ఆ టైం లో కూడా మాకు తినడానికి ఏర్పాటు చేసిన ఆ హోటల్ బాయ్ ని మర్చిపోలేం.<br /><br /><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">మర్నాడు ఆలస్యంగా వెళ్ళినా దర్శనం బ్రహ్మాండంగా ఐంది.ఈ ప్రయాణం అనుభవం తో హైదరాబాద్ తిరిగి&nbsp;వెళ్ళేటప్పుడు భద్రాచలం నించి ట్రైన్ బుక్ చేసుకున్నాం. ట్రైన్ టైం కి రెండు గంటలు ముందే స్టేషన్ చేరుకున్నాం ప్రయాణం నేర్పిన పాఠం వల్ల .</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div><br />ఒక వారం పోయాకా "గోదావరిలో గల్లంతయిన తాతాజీ. గుర్తు తెలియని వ్యక్తుల పని అని అనుమానం" అని &nbsp;పేపర్ లో పడిందని&nbsp; నాకు కలొచ్చింది (కాబోలు). <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-m71O8CZpqUc/TddnaNGfdyI/AAAAAAAALjo/yXSpoKpJZco/s1600/shubham.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="190" src="http://4.bp.blogspot.com/-m71O8CZpqUc/TddnaNGfdyI/AAAAAAAALjo/yXSpoKpJZco/s320/shubham.png" width="320" /></a></div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-1231338923423918548?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-25308654805045214762011-03-22T21:22:00.000-07:002011-03-22T21:27:16.741-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><span class="Apple-style-span" style="color: red;">ఏమిటి ?</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">స్వాత్రంత్రం వచ్చి 63 ఏళ్ళు అయినా, &nbsp;మన దేశం శక్తికి తగ్గ అభివృద్ది జరగలేదు. ఎంత పురోగమించినా&nbsp; సగటు భారతీయుని&nbsp;ఆదాయం పెద్దగా పెరగలేదు. ఇందుకు అవినీతి ఒక ముఖ్య కారణం. దేశం లో&nbsp;అడగడుగునా అవినీతి ఉందని కాదనలేని సత్యం. రాజకీయ నాయకులలో అధిక&nbsp;శాతం అవినీతి పరులని పసి పిల్లవాడిని అడిగినా చెబుతాడు. అవినీతి అంత సర్వ సాధారణం అయినా , గత రెండు సంవత్సరాలలో ఇది కనీ వినీ ఎరుగని&nbsp; స్థాయిలో, సంఖ్యలు చూస్తే&nbsp; కళ్ళు భైర్లు కమ్మే స్థాయిలో పెరిగింది. ఆదర్శ, కామన్ వెల్త్ , 2G &nbsp;స్కామ్లు &nbsp;దేశాన్ని&nbsp; కుదిపేస్తున్నాయి. అవినీతి ఎంతకి &nbsp;పేరుకుపోయిందంటే, ఆ సొమ్మును మనం విదేశీ బ్యాంకుల నించీ&nbsp;వెనక్కి తీసుకు రాగలిగితే ముప్పై ఏళ్ళు ... అక్షరాలా ముప్పై ఏళ్ళు &nbsp;పైసా పన్ను లేకుండా దేశం నడవచ్చు అన్న స్థాయిలో.&nbsp;</div></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: red;">ఉపోద్ఘాతం&nbsp; సరే .. అయితే ఇప్పుడేంటి అంటావ్ ?</span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;">ఇది భరించలేని కొందరు ఇలా చూస్తూ ఊరుకోవడం సరి కాదని నడుం బిగించారు. గళం వినిపించారు. విద్యాధికులు, న్యాయ మూర్తులు తదితరులు తయారుచేసిన జన్ లోక్ పాల్ బిల్ ను &nbsp;పార్లమెంట్&nbsp; లో ప్రవేశ పేట్టే వరకూ <a href="http://indiaagainstcorruption.org/">India against Corruption</a> ఉద్యమం చేపట్టారు. &nbsp;అదే సమయం లో&nbsp;</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;">భారత&nbsp;దేశం లో &nbsp;</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;">అవినీతి కి విసుగెత్తిన&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;">ప్రవాస భారతీయులు&nbsp;కొందరు </span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;">&nbsp;&nbsp;"దేశం ఇంతే దీన్ని బాగుచెయ్యడం ఎవరి&nbsp; వల్లా &nbsp;కాదు" అని &nbsp;కూర్చోకుండా &nbsp;ఒక ఉద్యమం చేపట్టారు. Jan Lokpal Bill అమలు చెయ్యడం ప్రధమ లక్ష్యంగా,&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;">&nbsp;అవినీతి వ్యతిరేక పోరాటాన్ని జనాలలోకి తీసుకెళ్ళే దిశగా ఒక &nbsp;బృహత్&nbsp;కార్యక్రమానికి శ్రీకారం చుట్టారు. &nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh5.googleusercontent.com/-9GqYFYlCV-8/TYlrWnrdE1I/AAAAAAAALdw/ASuBkOc-WRI/s1600/stop-corruption.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="174" src="https://lh5.googleusercontent.com/-9GqYFYlCV-8/TYlrWnrdE1I/AAAAAAAALdw/ASuBkOc-WRI/s320/stop-corruption.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><span class="Apple-style-span" style="color: red;">ఏంటది&nbsp;?&nbsp;</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><strong style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;">అదే రెండవ దండి పాదయాత్ర (<a href="http://www.dandimarch2.org/">Dandi March 2</a>). &nbsp;</span></strong></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><strong style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><br /></span></strong></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; line-height: 18px;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal;"></span></span></span></div><div style="font-size: medium; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="color: red;">అప్పుడు:</span></div><div style="font-size: medium; font-weight: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div><div style="font-size: medium; font-weight: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">గాంధీజీ చేసిన దండి పాదయాత్ర 1930 మర్చి 12న సబర్మతి ఆశ్రమం దగ్గర&nbsp;మొదలై దండి వరకూ&nbsp;24 రోజులపాటు 240 మైళ్ళు సాగింది ఆ పాదయాత్ర.. దేశ స్వాతంత్ర్య పోరాటం లో ఇదొక కీలకమైన మలుపు.&nbsp;</div><div style="font-size: medium; font-weight: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="font-size: medium; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: red;">ఇప్పుడు:</span></div><div style="font-size: medium; font-weight: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="font-size: medium; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">అదే స్ఫూర్తి తో, అవే తేదీలలో &nbsp;అంటే &nbsp;మర్చి 12 న మొదలై మర్చి 26 వరకు దక్షిన&nbsp;కాలిఫోర్నియా లోని శాన్ డియాగో లో &nbsp;మార్టిన్ లూదర్ కింగ్ విగ్రహం దగ్గర మొదలై &nbsp;అక్షరాల&nbsp;<strong style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; font-weight: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;">24 రోజుల పాటు కాలిఫోర్నియా లో ప్రముఖ పట్టణాలలో సాగి 26న </strong><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;">శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో లోని గాంధీ విగ్రహం దగ్గర ముగుస్తుంది. అదే రోజున ప్రపంచం నలు మూలలలో&nbsp; వివిధ పట్టణాలలో భారతీయులు ఈ పాద &nbsp;యాత్రకి సంఘీ భావంగా పాదయాత్రలు చేస్తున్నారు.</span></div><div style="font-weight: normal;"></div><br /><div style="font-size: medium; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: small; line-height: normal;"></span></span></span></div><div style="display: inline !important; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><br /></span></div><br /><div style="font-size: medium; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: small; line-height: normal;"></span></span></span></div><div style="display: inline !important; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;">ఈ &nbsp;రెండవ దండి యాత్రలో&nbsp; &nbsp;ఆరుగురు ప్రవాసులు మొత్తం నుండి చివరి దాకా అంటే 24 రోజులూ, 240 మైళ్ళూ&nbsp; నడుస్తునారు. వారు జవహర్ కంబంపాటి , శ్రీహరి అట్లూరి, సుభాష్ కర్రి,&nbsp;</span></div><div style="display: inline !important; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;">వర్మ దంతులూరి, కేవల్ పర్నామి, శ్రీనివాసరావు నందివాడ (కింద ఫోటోలో చూడవచ్చు) &nbsp;.&nbsp;</span></div><div style="display: inline !important; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;">వీరు ఉద్యోగాలకి శెలవు పెట్టి, కేవలం అవినీతిని ప్రతిఘటించడానికి, జనాలలో జన్ లోక్ పాల్ బిల్ (<a href="http://www.sumit4all.com/politics/what-is-jan-lokpal-bill">Jan Lokpal Bill</a>) వస్తే కానీ దీనికి అంతం లేదనే&nbsp;అవగాహన పెంపొందించడానికి, ఆలోచన రేకెత్తించడానికి , నిజానికి దేశం లో అవినీతి అంతమొందాలి &nbsp;అనుకునే ప్రతీ ఒక్కరి గురించి నిస్వార్థంగా&nbsp;నడుస్తున్నారు. కేవల్ పర్నామి గారి వయస్సు 70 &nbsp;ఏళ్ళు అని వినగానే ఆశ్చర్యం, ఆయనంటే గౌరవం కలగక మానదు.</span></div><br /><div style="font-size: medium; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: small; line-height: normal;"></span></span></span></div><div style="display: inline !important; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><br /></span></div><div><div style="display: inline !important; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><br /></span></div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh5.googleusercontent.com/-JfjWahN56ZI/TYlo3gqhwKI/AAAAAAAALds/XSTn85pmk48/s1600/Dandi2-+6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://lh5.googleusercontent.com/-JfjWahN56ZI/TYlo3gqhwKI/AAAAAAAALds/XSTn85pmk48/s320/Dandi2-+6.jpg" width="320" /></a></div><div><div style="display: inline !important; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><br /></span></div></div><div><div style="display: inline !important; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><br /></span></div></div><div><div style="display: inline !important; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><br /></span></div><br /><div style="font-size: medium; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: small; line-height: normal;"></span></span></span></div><div style="display: inline !important; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><br /></span></div><br /><div style="font-size: medium; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: small; line-height: normal;"></span></span></span></div><div style="display: inline !important; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">సరే!... అయితే??....:</span></b></span></div><br /><div style="font-size: medium; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: georgia, 'palatino linotype', palatino, 'times new roman', times, serif; font-size: 14px; line-height: 18px;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: small; line-height: normal;"></span></span></span></div><div style="display: inline !important; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><br /></span></div><br /><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">దేశం లో అవినీతి పోవాలి, కనీసం ఆ దిశగా ప్రయత్నాలు జరగాలి, దేశాన్ని తిట్టుకుంటే సరిపోదు, ఏదో ఒకటి చెయ్యాలి అని అనుకునే వాళ్ళందరూ జన్ లోక్ పాల్ బిల్ అమలు చేయడం ఒక గొప్ప పరిష్కారం అని గుర్తించాలి.</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">"నేను సైతం భువన ఘోషకు వెర్రిగొంతుక విచ్చి మ్రోస్తానూ " అంటూ ముందుకు&nbsp; రావాలి.&nbsp;</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">మీ గొంతు వినిపించాలి. మీ వంతు కృషి చెయ్యాలి.</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><a href="http://www.dandimarch2.org/">రెండవ దండి పాదయాత్ర (Dandi March2)</a>&nbsp;&nbsp;ప్రయత్నం మీకు నచ్చితే, మీ భావాలకి దగ్గరగా ఉంటే &nbsp; మీ సహకారం, మీ సంఘీభావం తెలపండి.&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">ఈ &nbsp;పాదయాత్రలో&nbsp; మొత్తం 240 మైళ్ళూ &nbsp;నడవడానికి పూనుకున్న ఆరుగురు ఎండనకా వాననకా రెండు వారాలగా&nbsp;నడుస్తూనే ఉన్నారు. ఇంకా ఎక్కువగా జనాలు సపోర్ట్ &nbsp;చేస్తే ఈ ప్రయత్నం జనం లోకి వెళ్తోంది అన్న&nbsp; ఆనందం తో రెట్టించిన ఉత్సాహంతో ముందుకు వెళ్ళడానికి ఉపకరిస్తుందని గమనించండి.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">అందుకని&nbsp;కాలిఫోర్నియా లో ఉన్నవారైతే మీ శక్తి కొలదీ 1,2,3,5,.. మైళ్ళు&nbsp; &nbsp;వీరితో కలిసి నడవండి. వీలు కాకపోతే మీ పట్టణం లో పాదయాత్ర జరుగుతున్నప్పుడు వాళ్ళని పలకరించి మీ సపోర్ట్ తెలపండి. &nbsp; అదీ వీలుకాకపోతే 26 న మీ పట్టణం లో జరిగే సమావేశం లో పాల్గొనండి.&nbsp;</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh6.googleusercontent.com/_zSD5gJrrIyY/TYjtyMt1wkI/AAAAAAAAIZk/xshVim7z8xE/DandiMarchII-day10-pic4.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="https://lh6.googleusercontent.com/_zSD5gJrrIyY/TYjtyMt1wkI/AAAAAAAAIZk/xshVim7z8xE/DandiMarchII-day10-pic4.JPG" width="320" /></a></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">అది కూడా వీలుకాకపోతే ఇలాటి వాటిలో ఆసక్తి ఉన్న మిత్రులకి తెలియజేయండి.&nbsp;</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">అది కూడా వీలుకాకపోతే.. ఇదంతా ఒక వెర్రి వాడి బాధని వదిలెయ్యండి. &nbsp; అనవసరంగా చదివామనుకొని ఊరుకోండి&nbsp;.&nbsp;</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">దేశం ఇంతే అని నిట్టూర్చి హాయిగా నిదరపొండి.&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">శ్రీశ్రీ అన్నట్టు "... ప్రపంచం ఎట్లా పొతేనేఁ మీకెందుకు లెండి ... అదృష్ట వంతులు మీరు&nbsp;వడ్డించిన విస్తరులు మీ జీవితం."&nbsp;</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><span class="Apple-style-span" style="color: red;"><b>గమనిక</b>:&nbsp;</span></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">1.<span class="Apple-style-span" style="color: red;">&nbsp;</span>ఈ<span class="Apple-style-span" style="color: red;">&nbsp;</span>ఆలోచన లోక్ సత్తా కార్య కర్తల దైనా, ఇందులో పార్టీలకి సంబంధం లేకుండా ఎవరన్నా పాలుపంచుకోవచ్చు. చాలా సంస్థలు ఈ కార్యక్రమానికి మద్దతుగా నడుస్తున్నాయి, సహకరిస్తునాయి. &nbsp;&nbsp;</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">2. రాజకీయ నాయకుల అవినీతి గురించి మాట్లాడుతున్నాం కానీ, మనం లంచాలని ఇవ్వట్లేదా, తీసుకోవట్లేదా అనేది చొప్పదంటు ప్రశ్న కాకపోయినా </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">(ఈ మీమాంస లోనే ఇన్నాళ్ళు దీని గురించి&nbsp;రాయలేదు )</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">&nbsp;&nbsp;ఈ వ్యాస పరిమితి మించిన ప్రశ్న అని నా ఉద్దేశ్యం. లంచం ఇవ్వడం తీసుకోవడం తప్పే కానీ &nbsp;తప్పక, గత్యంతరం లేక&nbsp; ఇస్తున్నవారే ఎక్కువ. &nbsp;ఇప్పుడు కోరుకునే మార్పు ఆ అవకాశం లేని సమాజం ఏర్పరిచే దిశగా వెళ్తుందనే పాజిటివ్ ఆలోచనతోనే రాయదలచుకున్నాను. &nbsp;</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;">చివరిగా ఇందులో చరిత్ర పరంగా కానీ ఫాక్ట్స్ కానీ ఏమన్నా తప్పులుంటే చెప్పగలరు. సరి చేసుకుంటాను&nbsp;&nbsp;</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"><br /></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-2530865480504521476?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-88490060159000601282011-03-20T00:27:00.000-07:002011-05-21T09:15:23.792-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: left;">"వారిని! ఇవేనా అలిపి&nbsp;బ్యాక్ వాటర్స్ అంటే. మా <a href="http://maanasasanchara.blogspot.com/2010/01/blog-post_17.html">అయినాపురం</a> లో మురిక్కాలువ అంత ఉంది దీని&nbsp; వెడల్పు&nbsp; . దీనికి పదకొండు వేలు, పెద్ద హడావుడి. కోనసీమ లో ఇలాటి బోట్లు&nbsp; పెడితేనా "God's own county"&nbsp;అనేస్తార" న్నాను &nbsp;</div><br />"అయితే ఈసారి తీసుకెళ్ళరా. మేమూ చాలా విన్నాం" <br /><br />"సరే ఐతే ఈసారి అక్కడికే. మీరు కోనసీమ చూడలేదు. నేను పాపి కొండలు చూడలేదు. ఒకే ట్రిప్పుకి రెండు ... "<br /><br />"సర్లే. ట్రై చేసింది చాలు. ఈ సారి సరిగ్గా ప్లాన్ చెయ్యి. " చిరాగ్గా సెలవిచ్చాడు కిరణ్. <br /><br />ఆ కేరళ ట్రిప్ ఐపోయాకా,లీవ్ తీసుకున్న నేరానికి నాకు ఆర్నెల్లు కఠిన క్యూబికల్ శిక్ష పడి పనిలో మునిగి తేలి, యత్రాలంటే భయం, లీవంటే&nbsp; వణుకు పట్టుకున్నాయి.<br /><br />శిక్షా కాలం ముగిసాకా ఒకనాడు స్నేహితులతో &nbsp;కలిసి అనుకోకుండా&nbsp;గోదావరి సినిమాకి వెళ్లాను.<br /><br />కట్ చెయ్యకుండానే ... నెలలో ఒక లాంచీ యజమాని కాంటాక్ట్ దొరకడం అతను మమ్మల్ని బ్రహ్మి (సా. ఇ ) అని తెలిసి వాయించి వదలడం, రాజమండ్రి నించి భద్రాచలం కి లాంచీ కుదరడం&nbsp; చక చకా జరిగి&nbsp; పోయాయి.<br /><br />&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <br />&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;**********************************************<br /><br /><br />రెండు వారాల తరువాత...<br /><br />మా ప్రయాణం రోజు రానే వచ్చింది. సికింద్రాబాద్ స్టేషన్ లో మేము ఏడుగురం స్నేహితులం&nbsp;కలుసుకున్నాం.<br /><br />గౌతమీకీ&nbsp;గార్డ్ సిగ్నల్ &nbsp;ఇచ్చాడు. రైలు&nbsp; బయల్దేరింది. <br /><br />కానీ ముందు ఏదో జరగబోతోంది అన్నట్టు ట్రైన్ స్లో మోషన్ లో కదలలేదు, ఆకాశం మేఘావృతం కాలేదు, మెరుపులు మెరవలేదు, ఉరుములు ఉరమలేదు. ప్రకృతి బొత్తిగా ఏ క్లూ ఇవ్వలేదు.<br /><br />మర్నాటి ఉదయం&nbsp; <a href="http://www.thulika.net/">మాలతి</a> గారి&nbsp;ఊరిలో దిగాం. అదేనండీ నిడదవోలు.<br /><br />అక్కడికి మా పెదనాన్న పంపిన సూమో ( ఈ మాట వినగానే ఫ్లాష్ బ్యాక్ ఉంటుందని అనేసుకోవడమే. ఇది కోనసీమ. రాయలసీమ కాదు.) ఎక్కి అరగంట లో చాగల్లు చేరుకున్నాం. ఈ ఊరు షుగర్ ఫ్యాక్టరీ కి ప్రసిద్ది మా అమ్మమ్మ వాళ్ళ వంశం లాగా. సీజన్ అనుకుంటా ఎక్కడ చూసినా చెరుకు కనపడుతోంది.<br />ఇంటికి చేరగానే మా గ్యాంగ్కి &nbsp;ఇంటి టూర్ ఇచ్చి, కాఫీలిచ్చి, టిపినీలు పెట్టింది మా దొడ్డమ్మ. వేడి వేడి పెసరట్టుని&nbsp; ఉప్మా తో ఒక పట్టు పట్టాం&nbsp; అందరం. బుద్ధిగా స్నానం చేసి, శ్రద్ధగా దండం పెట్టుకుని పట్టి సీమకి &nbsp;బయల్దేరాం.<br /><br />ఆ రోజు ప్రయాణం ...పట్టి సీమ, గోదావరి మీద లాంచీ, పాపి కొండలు, భద్రాచలం.. తలుచుకుంటే కడుపు నిండి ఆ తిండి ఆకర్లేదని పించింది.<br /><br />పట్టిసీమ ఇవతల ఒడ్డుకి చేరుకున్నాం. అక్కడే మా లాంచీ, దాని యజమాని/మా టూర్&nbsp;గైడ్ తాతాజీ కనిపించాడు. &nbsp; &nbsp;దగ్గరలో ఉన్న &nbsp;ఒక పెద్ద ఆంజనేయ స్వామి విగ్రహానికి &nbsp;దండం పెట్టించి, లాంచీ ఎక్కించాడు (ఇందులో మతలబు బోధపడలేదు అప్పుడు&nbsp;). &nbsp;ఈ లాంచీ మొత్తం మీ కోసం, ఎవరిని ఎక్కించం, ఇందులో మీకు అన్నీ రెడీ - కాఫీలు, టిపినీలు, భోజనం అని చెప్పుకొచ్చాడు. మేము అనుకున్నంత కాకపోయినా బానే ఉందనిపించింది. ఫోటోలు తీసుకున్నాకా, లాంచీ రయ్యంది, అయిదు నిమిషాలలో అవతలి ఒడ్డున ఉన్న పట్టి సీమకి &nbsp;చేరుకున్నాం. ఆ ఇసుక తెన్నెల్లో దిగగానే&nbsp;శంకరభరణం, వంశీ సినిమాలు గుర్తొచ్చాయి. &nbsp;అద్భుతంగా ఉంది, గోదారి వడిలో, నీటి చప్పుడులో, సేద తీరడానికి భలే స్పాట్ సెలెక్ట్ చేసుకున్నావు కదయ్యా వీరేశ్వరా అనుకున్నాను. &nbsp; <br /><br />దర్శనం చేసుకుని లాంచీ చేరుకున్నాం. వాడిచ్చాడు కదా అని టిపినీ కొంచం టేస్ట్&nbsp; చేసి లాంచీ పైకెక్కి &nbsp;సై అన్నాం. క్లీనర్ రై రై అన్నాడు. లాంచీ నీటి తెరలను చీల్చుకుంటూ ముందు కెళ్ళింది. సూత్రధారులు సినిమాలో సత్య నారాయణ లాగా కూర్చిలో కూర్చుని గోదావరిని చూస్తూ కూర్చున్నాం. చూడడానికి ఇంకో రెండు కళ్లుంటే బావుండనిపిచింది. కొంత సేపయ్యాక కిందకు దిగి, లాంచీ వంచ మీద &nbsp;కాళ్ళు నీళ్ళల్లో పెట్టి కూర్చుంటే, ఆ వడికి, నీటి తుంపరలు ఎగిరి పడుతుంటే, చల్లని ఏటి గాలి తడుతుంటే స్వర్గం దీనికి దిగదుడుపేమో&nbsp; అనిపించింది.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh5.googleusercontent.com/-yWGiRSOwyvQ/TYWqltNdYtI/AAAAAAAALdc/MlIKE2JzSg0/s1600/Papi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="https://lh5.googleusercontent.com/-yWGiRSOwyvQ/TYWqltNdYtI/AAAAAAAALdc/MlIKE2JzSg0/s320/Papi.jpg" width="320" /></a></div><br />ఆ హాయిలో గంటలు నిమిషాలు లా గడిచిపోయాయి. సుమారు ఒంటి గంటకి పాపి కొండల దర్శనం ఐంది. &nbsp;"అల పాపి కొండల నలుపు కడగలేక నవ్వు తనకు రాగా" అని వేటూరి చెప్పినట్టు, గోదారి నవ్వుతున్నంత ఆహ్లాదంగా ఉంటుంది, ఆ కొండలను కడుగుతునట్టే ఉంటుంది. చాలా సేపు చూడనిచ్చాక తాతాజీ లాంచీ ని &nbsp;ఒక&nbsp;తాండా దగ్గర ఆపాడు. అక్కడే మా మధ్యాహ్న భోజన పధకం అన్నమాట. అసల ఒక్క పదార్ధం కూడా తినలేక పోయాము. కొంత సేపు ఆ వ్యూ పాయింట్ నించీ గోదారిని తనివి తీరా చూసి బయల్దేరాం.<br /><br /><br /><br />గోదావరి లో నీరు అంత ఎక్కువగా లేకపోవడం వల్ల, భద్రాచలం వరకూ లాంచీ వెళ్ళదని చావు కబురు చల్లగా సెలవిచ్చాడు తాతాజీ. అందువల్ల మా ప్రయాణానికి చిన్న మార్పులు చేర్పులూ చేసి మమ్మల్ని పోచవరం లో దింపుతా &nbsp;అన్నాడు. &nbsp;అక్కడి నించీ బస్సు పట్టుకుంటే కూనవరం, అక్కడ ఇంకో &nbsp;బస్సు పట్టుకుంటే భద్రాచలం.<br />ఓస్ ఇంతేగా అనుకున్నా, మా గత ప్రయాణాల&nbsp;అనుభవాల వల్ల ఏదో తేడా కొట్టింది. భారం రాముడి మీద వేసి&nbsp; బయల్దేరాం.<br /><br />పోచవరం చేరే సరికి సాయంత్రం ఆరయ్యింది. అదో చిన్న పల్లె. ఒక డజను ఇల్లుంటాయేమో. ఇక్కడికి బస్సు కూడా వస్తుందా అని ఆశ్చర్య పోయాం. కానీ మా ఆశ్చర్యాన్ని పటాపంచలు చేస్తూ మాకు భయం కలిగించే విషయం చెప్పాడు తాతాజీ - ఆఖరి బస్సు మూడింటికే వెళ్ళిపోయిందని. గుండెలో రాయపడినా, తాతాజీ ఏదో మార్గం చూస్తాడులే అని ధైర్యం. ఆటోలు ఎమన్నా ఉన్నాయేమో అని కనుకున్నాడు. ఆటో కాదు కదా కనీసం ద్విచక్ర వాహనం కూడా ఎవరికీ లేదు ఆ పల్లెలో. వాళ్ళనీ వీళ్ళని కనుక్కొని&nbsp; అక్కడికి ఆరు కిలోమీటర్ల దూరంలో ఇంకో ఊరుందని, అక్కడ ఆటో లేమన్నా దొరకచ్చని, లాంచీ లో ఉన్న మా సామాను తీసుకోమని సెలవిచ్చాడు తాతాజీ.<br />మాకొచ్చిన కోపానికి తాతాజీ ని కాలు కిందేసి తొక్కేయాలని పించింది. కంట్రోల్ చేసుకుని, సమస్య సామరస్యం గా చర్చించి, భద్రాచలానికి ఏదో ఒక వాహనం దొరికే ఊరి వరకూ మాకు తను షెల్టర్ ఇవ్వడానికి, అతనికి మేము &nbsp;కంపెనీ ఇవ్వడానికీ&nbsp; ఒప్పందం చేసుకున్నాం.<br /><br />ఈలోపు మా పరిస్థితికి సింబాలిక్ గా చీకటి పడింది. గోదావరి ఉదయం ఎంత ఆహ్లాదకరంగా ఉంటుందో రాత్రి అంత భయపెడుతుందని మాకు అప్పుడే తెలిసింది. కనుచూపుమేర జనాలు లేరు. చిక్కటి రాత్రిలో నల్లటి ఆకాశం లో డిమ్ గా వెలుగుతున్న చుక్కల వెలుతురులో బోటు సాగుతోంది, భయం పెరుగుతోంది, గుండె వణుకుతోంది. పిచ్చి పిచ్చి ఆలోచనలు రా సాగాయి. ఈత రాని మేము నీటిలో పడితే, ఇంధనం లేక పడవ ఆగిపోతే, మమ్మల్ని వీడు ఇక్కడే &nbsp;వదిలిపోతే.... గోదావరిలో హైదరాబాద్ పిల్లలు&nbsp;గల్లంతు అనే న్యూస్ .. వరకూ వెళ్ళిపోయాయి ఆలోచనలు.<br /><br />ఈలోపు ఇంకో చిన్న పల్లె వచ్చింది (అనుకున్నాం). తాతాజీ పడవని ఒడ్డు దాకా పోనివ్వడం, టార్చీ లైట్ ఊపడం, అక్కడినించీ ఎవరన్నా సిగ్నల్ ఇస్తారేమో అని. నాకైతే అన్వేషణ సినిమా గుర్తొచ్చింది. ఇలా రెండు మూడు చోట్ల ఆపగా&nbsp;ఒక చోట అటు నించీ సిగ్నల్ వచ్చింది. తాతాజీ, ఇంకో ఇద్దరం వెళ్లి కన్నుక్కోగా, ఆ ఊరు జీడికుప్పని, &nbsp;ఒకే&nbsp; ఆటో ఉందని, అక్కడినించీ కూనవరం ఒక గంట పడుతుందని తెలిసింది. చిన్న ఆశ చిగురించింది. ఆరుగురు మంది లగేజీ తో ఆటో లో ఎలా పడతాం అని కూడా ఆలోచించలేదు. తాతాజీ ని ఏం చేసినా పాపం లేదని అనుకుని ఎలాగో సద్దుకున్నాం.&nbsp;ఆ ఆటో వాడు ఒక పిల్లాడిని కూడా తెచ్చుకున్నాడు. తోడుకేమోలె అనుకున్నాం. కానీ &nbsp;టార్చీ లైట్ పట్టుకోడానికాని &nbsp; ఆ తరువాత తెలిసింది - ఆ ఆటోకి హెడ్ లైట్ లేదు.<br /><br />ఆటో బయల్దేరింది. చిమ్మ చీకటిలో, కారడివిలో (అదంతా &nbsp;ఏజెన్సీ ప్రాంతం), ఆ పిల్లాడు వేస్తున్న టార్చీ లైట్ &nbsp;వెలుగులో, దారి పొడవునా&nbsp;గుంటలు పడిన ఆ రోడ్డు మీద ఆటో సాగిపోతోంది. &nbsp;&nbsp;అసలే బెదిరి పోయిన మమ్మల్ని ఆ ఆటో వాడు, ఇక్కడ కూంబింగ్ జరుగుతోందని, అన్నలు, పోలీసులు తెగ తిరుగుతున్నారని చెప్పి ఇంకా భయపెట్టాడు. పక్కనే ఉన్న పిల్లాడు దానికి వత్తాసుగా అప్పుడప్పుడు పులులు కూడా వస్తూ ఉంటాయని గుండెలో రైళ్ళు పరిగెత్తించాడు.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-zMeDACYCZfw/TYWrM37vu1I/AAAAAAAALdg/gEvvHlmGa8k/s1600/dark-forest-night-image.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="256" src="https://lh4.googleusercontent.com/-zMeDACYCZfw/TYWrM37vu1I/AAAAAAAALdg/gEvvHlmGa8k/s320/dark-forest-night-image.jpg" width="320" /></a></div><br />ఈ లోపు వెనకన కూర్చున్న నాకు తల మీద, ఆటో పైన ఏదో కదులుతూ ఉన్నట్టనిపించింది. నా బ్రహ్మేమో, చెప్తే నవ్వుతారని &nbsp;ఏమీ మాట్లాడలేదు. ఇంతలో రోడ్డు మీద ఒక గతుకొచ్చింది. అంతే గబాలున ఎవరో నెత్తి మీదకి ఉరికారు.కెవ్వున కేక వెయ్యబోయి, భయాన్ని గొంతులోకి మింగి, ఆటో ఆపమని అరిచాను. డ్రైవర్ అదో రకం లుక్ ఇచ్చి బ్రేక్ వేసాడు ..<br /><br /><br /><br />.............. ఇక్కడ చిన్న బ్రేక్ తీసుకుందాం.....<br /><br /><div style="text-align: left;">రెండవ భాగం &nbsp;- <a href="http://maanasasanchara.blogspot.com/2011/05/blog-post.html">ఇక్కడ&nbsp;</a></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-8849006015900060128?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-2001666158517282852011-01-30T20:52:00.000-08:002011-08-12T19:54:05.011-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> </span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> ఈ సారి నా గొంతు వినిపించ దుస్సాహసం చేస్తున్నాను. నిజానికి వినడానికి మీరు సాహసం చేస్తున్నారంటే కరెష్టేమో. &nbsp;మీకు డబల్ డోస్ అన్నమాట .</span><br /><br /><div><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></div><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">నిన్ననే ఒక మహత్కార్యం చేశాను. <a href="http://www.kothikommachi.com/buynow.php">కోతి కొమ్మచ్చ్చి ఆడియో</a> కొని వినడం.. కాదు పారాయణం చేయడం మొదలెట్టా. ఆపబుద్ధి కావట్లేదు. ఈ రోజు తో పారాయణం పూర్తవుతుంది. ఇంత అద్భుతమయిన పుస్తకం ఇప్పటి వరకు ఎందుకు చదవలేదా అనుకున్నాను. కానీ బాలు గొంతులో విన్నాక ఒక విధంగా ఇది కూడా మంచిదే అనుకున్నాను. కో. కొ. (పుస్తకం చదివిన వాళ్ళకి తెలుస్తుంది) అనట్టు బాలు అనగానే గుర్తొచ్చింది. మొత్తానికి బాలూ కి పద్మ భూషణ్ వచ్చింది (ఇప్పటికైనా). అనుకున్న్నట్టే ఇది కూడా (పద్మశ్రీ లాగే) తమిళ నాడే తెప్పించింది. సుశీల గారికి కూడా వాళ్ళే. ఇది తలచుకున్నప్పుడు మన ప్రభుత్వాలకి కళలంటే చిన్న చూపెందుకని అనుమానం వచ్చింది. మన వాళ్ళకి డబ్బు చేసిందని ముందనిపించింది. రియల్ ఎస్టేట్ మీద యావ స్టేట్ మీద స్టేట్ లాంగ్వేజ్ మీద లేదని స్నేహితుడొకడు స్టేట్ మెంట్ ఇచ్చేసాడు. ఇంకా ఆలోచించగా చించగా ఇది ఇప్పటిది కాదని మనకి తరతరాలుగా వస్తున్న అచారమేమో (గ్రహచారమేమో ) అని తోచింది. &nbsp;</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">కాకతీయులు, శాతవాహనులు వగైరా తెలుగు కవులకి పట్టం కట్టారో లేదో తెలియదు. అది తెలుస్కోవాలో లేదో కూడా తెలియదు. కానీ </span><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> తెలుగు కవులని నెత్తికెత్తుకుని, తెలుగుకు పట్టం కట్టినదెవరంటే శ్రీ కృష్ణదేవరంటే (ప్రాస బావుందని ) కాదంటారా. మరి ఆ ఆంద్ర భోజుడి మాతృభాష తులు కదా! అంటే అనాదిగా తెలుగు కళాకారులని తెలుగువారికంటే, ఆ అదృష్టం లేని వారే (తెలుగు గా పుట్టడం అదృష్టమన్నానని నను భాషా దురాభిమానుల పంచన కట్టేయ్యకండీ . ముఖ్యంగా ఆ DMK పక్కన . అన్నట్టు ఇది ఒక అసభ్య పదానికి షార్ట్ గా వాడడం రివాజు అని నాకు గుర్తొచ్చినా చెప్పను) తలకెత్తు కుంటున్నారని నొక్కి వక్కానిస్తున్నాను . నాకు చరిత్ర, కళలు గురించి తెలిసినది తక్కువ కనుక, ఎక్కువ మాట్లాడే అధికారం ఉంది కనుక నన్ను ఆం ఆద్మీ గా జమకట్టి నాది మెజారిటీ గొంతుగా ఒప్పుకోండే మరి. </span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> మళ్ళీ అసలు కథ. రమణ గారు వండిన అమృతాన్ని ..అదే ఆయన కష్టాలు-నష్టాలు,కన్నీళ్లు - కడగండ్లు కలిపి ..తయారు చేసిన టానిక్ ని ( కాపీ "రైట్" కనుక ఈ మాటను వాడేస్తున్నాను).. నిజానికి ఇది ఉప్పగా ఉండాలి .. కానీ ఆయన ఆకలి కేకలను జోకులతో కలిపి కొంటె తనపు కిసమిస్స్లను, యధార్థాలనే యాలకులను జల్లి.. అమృతం ఏం ఖర్మ దాని బాబులా తయారుచేసారు. బాలు దాన్ని వెండి పళ్ళెం లో వడ్డించారు. విందారగించాను.. కానీ భుక్తాయాసం రావట్లేదు. ఇంకా ఇంకా అంటూనే ఉంది. ముద్దపడితే మూత పడును కడుపు శాంతించి. తిన్నకొద్దీ ఎంత యావో మనసు కదో పిచ్చి.</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b> కొ.కొ.--&nbsp;</b></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b></b> అన్నట్టు ఇలాటివి రాయడానికి నాకు చంద్రబోసు గారే&nbsp;</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> inspiration, expiration, motivation.</span><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">. ఎందుకంటారా నాకు సిరివెన్నల అన్నా వేటూరి అన్నా భయం (కొంత మంది దీన్ని భక్తీ అని కూడా అంటారు). Stanford professor ని చూసిన Tri valley విద్యార్ధి లాగా. కానీ చంద్రబోసు గారు అలా కాదు. ఆయన పాటంటే (పాటింటే ..) నేను చెవికోసుకుంట. అలా ఐతే ఆయన ఇంకో పాట వినక్కర్లేదనా అని ఎవరో పెడార్థం తీస్తే నేను ఏం చెప్పలేను మరి. ఆయనకి నేను ఏకలవ్య శిష్యుడిని, భక్తుడిని. ఒక్కోసారి ఏమీ లేకపోతె సినిమా పాటలు రాసేయచ్చులే అనే ధైర్యం ఆయన పాట చలవే. ఉదాహరణకి నాకు ధైర్యాన్ని ఇచ్చిన రెండు మచ్చు తునకలు.</span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> "అమ్మా తల్లే నోర్ముయ్యవే .. నోటి ముత్యాల్ జార్ నీయకే "</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> "వీచీ గాలి అందరి కోసం.. సూర్య కాంతి అందరి కోసం.." (దీనికి ఆయన టీ. కా . తాత్పర్యం కూడా ఇచ్చుంటారు ఎక్కడో )మాకు తెలుసుంటారా .. మరి.<br />"ఒక్కరికి మేలు చేస్తే అందరికీ మేలు జరుగుతుందిట .."<br />ఛా నిజమా అంటారా<br />అయ్యో .. ఐతే.. ఇది వినాల్సిందే "సఫలం లో నేతాజీ .. సఫలం లో గాంధీజీ ".. <br />ఇది ఏంటి అంటే .. నాకు కూడా అర్థం కాలేదండీ . నన్ను involve చెయ్యకండీ.</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b>-- కొ.కొ. </b></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> కొమ్మ వదిలేసి చాలా సేపైంది కదూ. సరే.. పాయింట్ లోకి. కొన్ని అధ్యాయాలు చదువుతున్నంత సేపు రమణ గారి కలవని వ్యక్తీ లేడు తెలియని కళాకారుడు లేడు, ఈయన వల్ల బోలెడు మంది నాకు కూడా తెలుస్తున్నారు అని ఒక పక్క ఆనందం. ఈ మహానుభావులు, కళాకారులు, కవులు కనీసం అన్నం కి నోచుకోలేని దుస్థితి ఏంటి. ఏమైపోయారు కవి రాజ పోషకులు అని బాధ కూడా వచ్చింది. ఇప్పుడు కూడా బోలెడు మంది ఉన్నారేమో ఆకలితో అలమటించే కళాకారులు తెలియదు నాకు .కానీ నాకు తెలిసిన ప్రఖ్యాత కళాకారులు, మహామహులు, సాహితీ వినీలాకాసం లో ధ్రువ తారలుగా వెలిగిన వారు ఇలా ఆకలి తో అలమటించారా అని గుండె తరుక్కు పోయింది.<br />కొన్ని విషయాలు వింటుంటే ఈయనేంటి అన్నీ చెప్పేస్తున్నారు అని ఆశ్చర్యం కూడా కలిగింది. ముఖ్యంగా కన్నప్పగారిది (ఒక వేళ నేను అనుకున్న వ్యక్తే కరెష్టే ఐతే). ఎవరన్నా పరువు నష్టం దావా వేస్తారేమో అని భయం వేసింది.బాపు రమణల గురించి నాకు తెలిసిన కొంచానికి బోలెడు గౌరవం ఉండేది ఇంతకు మునుపు. ఇంకా తెలుసుకున్నాకా అది ఇంతింతై అది ఇంతై . అంతంతై అది అంతై. అంతే లేనంతైంది. </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">కోటి కొమ్మచ్చి ఆడియో తో పేచి ఎమన్నా ఉందా అంటే .. అన్నీ బాలు ఏ పాడితే, మాటాడితే బావుండేది. మిగతావారు బానే చదివినా బాలు గొంతు విన్నాకా .. రాజు చూసిన కళ్ళతో మొగుడిని మొట్ట బుద్ది అని సామెత.<br />కోతి కొమ్మచ్చి.. కొమ్మకి రెమ్మోచ్చి.. రెమ్మకి పువ్వొచ్చి.. అని మొదలెట్టారు.&nbsp;</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">నాకు ఇలా అనిపించింది.</span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> ఎద లో వెతలోంచి ఎన్నో కథలు పంచి<br />ఏడ్పుతో నవ్వించి. నవ్వులో ఏడ్పించి.<br />ఆకలి లో జోకులు నంచి</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">ఆరారా తినిపించి </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">జీవన సాగరం మధించి </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">జీవిత సత్యం బోధించి </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">నను మనిషిగ పెంచి</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">ననీ ఋణం తీర్చుకోను ఏమిచ్చి <br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">మొత్తానికి తప్పక వినాల్సిన / చదవాల్సిన పుస్తకం అని మీకు ఇప్పటికే తెలుసనుకోండి. నేనే ఆలస్యంగా విన్నాను. నా కంటే ఆలస్యం చేసిన వాళ్ళుంటే త్వరపడండి.<br />అన్నట్టు బాపు రమణ లకి పద్మాలు ఎప్పుడు వస్తాయో. పాపం వాళ్ళు తమిళం మరీ అంత ఎక్కువ పని చెయ్యలేదే.<br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-200166615851728285?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-61680422552253942292010-08-19T18:15:00.000-07:002010-08-19T18:17:53.118-07:00&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <br /><br />&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;మొన్నోరోజు మా బంధువులు&nbsp;&nbsp;కౌముది లో&nbsp;నా కథ చదివాం అని చెప్పారు.&nbsp;అప్పటి దాకా&nbsp;నాకు ఆ కథను&nbsp;కౌముది వారు&nbsp;ప్రచురించారని తెలియదు.&nbsp;వంగూరి ఫౌండేషన్ ఉగాది పోటి&nbsp;లో బహుమతి పొందిన&nbsp;కథలు కౌముది లో&nbsp;వేస్తారని విన్నాను కానీ నా కథ&nbsp;&nbsp;గత&nbsp; సంచికలో రాకపోయేసరికి ప్రసంశా పత్రం వచ్చినవి వెయ్యరేమో&nbsp;అని సరిపెట్టుకున్నాను.<br /><br />నేను&nbsp; రాసిన&nbsp; మొదటి కథకి (రాసినప్పుడు&nbsp;కథో కాదో కూడా నాకు తెలియదు) &nbsp;గుర్తింపు రావడం ఆనందంగా&nbsp; ఉంది. ఇంకా రాయాలని ఊపొచ్చింది.<br /><br />ఈ కథని&nbsp;కౌముది <a href="http://www.koumudi.net/Monthly/2010/august/index.html">ఆగస్టు సంచికలో</a>&nbsp;&nbsp;చదవచ్చు.<br /><br />అన్నట్టు నా బ్లాగ్ లోని&nbsp;<a href="http://maanasasanchara.blogspot.com/2010/01/blog-post_17.html">భోగి పిడక</a> కథే&nbsp;ఇది. &nbsp;ముగింపు మార్చి &nbsp;పోటీకి పంపాను.<br /><br />ఏది బావుందో చెప్పాలి మరి మీరు. <br /><br />మనలోమన మాట. ఏదీ బావోకపోయినా చెప్పండి. మరేం&nbsp; పర్లేదు.<br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-6168042255225394229?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-17307147201220873602010-06-06T23:11:00.000-07:002010-06-06T23:14:37.761-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/TAyJKgXXV9I/AAAAAAAAK0g/2E4ewYpHSdw/s1600/Vedam.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/TAyJKgXXV9I/AAAAAAAAK0g/2E4ewYpHSdw/s400/Vedam.jpg" width="400" /></a></div><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br />గమ్యం సినిమా నాకు పెద్ద గొప్ప సినిమాలాగా అనిపించలేదు. కొంచం విభిన్నంగా ఉన్నఒక మామూలు సినిమా.<br />ఎందుకు ఈ దర్శకుడిని ఇంత ఎత్తేస్తున్నారు? బహుశా అతనికి సినిమా వాళ్లతో ఉన్న పరిచయం వల్లనేమో అనుకున్నాను. సాధారణంగా మొదటి సినిమా తో పైకెగిరి రెండవ సినిమాకి చతికిల పడే దర్శకుల్లో చేరిపోతాడేమో అనుకున్నాను. కానీ వేదం చూశాక ఇతను మంచి విషయం ఉన్న దర్శకుడు అని తెలిసింది.<br />అయిదు పాత్రలు, వారి కథలు&nbsp;ఒక చోట కలవడం. అది వారి జీవితాలని మలుపు తిప్పడం వేదం&nbsp;కథ అని చూచాయిగా తెలిసింది మీడియా లో సినిమా గురించి ఊదరకొట్టడం వల్ల. ఆడియో నాకు వినగానే బాగా నచ్చింది ముఖ్యంగా "మళ్ళీ పుట్టనీ", "ఏ చీకటీ" పాటలు. సాహిత్యం కూడా చాలా&nbsp;చక్కగా ఉంది. సరిగ్గా వాడుకుంటారా సినిమాకి అన్న అనుమానం మొదలైంది.<br />రకరకాల సమీక్షల &nbsp;ద్వారా పాజిటివ్ టాక్ చూసి సినిమా బానే ఉంటుందిలే అనుకునే బయల్దేరాం. బే ఏరియా లో తెలుగు సినిమాకి&nbsp;&nbsp;హాలు నిండడం, టికెట్ లు అయిపోయాయని ఇంకో ఎక్స్ట్రా షో వెయ్యడం మగధీర తరువాత ఇదేనేమో.&nbsp;</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">సినిమా మొదలైంది. ఒక్కొక్క పాత్రని ప్రవేశపెట్టడం మెల్లగా కథని ఆవిష్కరించడం బావుంది. మనోజ్ పాత్రకి ఇంకెవరి నయినా పెట్టాల్సింది. &nbsp;ఇంటర్వల్ సమయానికి బాగా తీసాడు, ఎక్కడా బోర్ కొట్టలేదు అనుకున్నాం (ఈ మధ్య ఇది కూడా కష్టం అయిపోయింది తెలుగు సినిమాలలో). ఇంటర్వల్ తరువాత ఇక కథలో లీనమయిపోయాం.క్లైమాక్స్ కి జనం నించి మంచి రెస్పాన్స్ వచ్చింది.<br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">పాత్రలు తప్ప నటులు కనపడలేదు. ముఖ్యంగా అనుష్కా, అల్లు అర్జున్ బాగా చేశారు. అనుష్కా కి స్నేహితురాలి(/స్నేహితుడి)గా చేసిన నటుడు అద్భుతంగా చేశాడు. నాకు మధుర్ బండార్కర్ సినిమాలలో కనిపించే పాత్రలు గుర్తొచ్చాయ్. ఇంచు మించు అందరు నటులు తమ పాత్రలకి ప్రాణం పోశారు. <br />ఈ సినిమాకి నిజమయిన హీరో క్రిష్. ఇతను ఇలాటి కొత్త రకం తెలుగు సినిమాలు తీసి మున్ముందు&nbsp;కొత్త శకం&nbsp;తెలుగు సినిమాకి ప్రతినిధి అవుతాడని ఒక ఆశ కలిగింది. నాకు కొత్త వారిలో&nbsp;(గత దశాబ్దం అనుకోండి) శేఖర్ కమ్ముల, సుకుమార్, చంద్ర శేఖర్&nbsp; యేలేటి&nbsp; సినిమాలు నచ్చుతాయ్. కానీ&nbsp; అన్నిటిలోనూ ఏదో వెలితి ఉంటుంది. &nbsp; &nbsp;శేఖర్ కమ్ముల సినిమాలలో టెక్నికల్ గా పర్ఫెక్షన్ ఉండదు. సినిమా మాధ్యమాన్ని బాగా వాడుకుని కథని ఎలివేట్ చేసే శక్తి లేదు కమ్ములకి. సుకుమార్ టెక్నికల్ గా పెర్ఫెక్షన్ ఉంటుంది, టేకింగ్&nbsp;స్టైలిష్గా&nbsp; ఉంటుంది&nbsp; &nbsp;కానీ కథ లో ఏదో లోపం , వెలితి కనిపిస్తాయ్.లేకపోతె ఏదో ఎక్కడో తేడా చేసేస్తాడు. &nbsp;ఇక చంద్రశేఖర్ యేలేటి. నాకు అనుకోకుండా ఒక రోజు చూసి మైండ్ బ్లాక్ ఐంది. తెగ నచ్చింది. ఇతని సినిమాలు ప్రయాణం తప్ప అన్నీ ఇష్టం నాకు. కాకపోతే కొంచం స్లో గా ఉంటాయ్. <br />వేదం లో మాత్రం క్రిష్ అనీ బాగా బ్యాలెన్స్ చేసాడు అనిపించింది. టెక్నికల్ గా పేరు పెట్టడానికి ఏం లేదు. కథ, కథనం, మాటలు చక్కగా రాసాడు. ఆర్ట్ ఫిలిం లా కాకుండా కమర్షియల్ సినిమా తీసాడు కొత్త కథ అయినా. ఇలాటి సినిమాలు మున్ముందు బోలెడు వచ్చి ఆరు పాటలు ఏడు ఫైటులు, పాత చింతకాయ పచ్చాడి కథలు, తాతల&nbsp;నాటి కథనాల నించీ తెలుగు సినిమాలు బయటపడాలని ఆశిస్తున్నాను.<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-1730714720122087360?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-22458606564236946852010-03-26T20:14:00.000-07:002010-03-29T09:58:33.706-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/S6159ILiM3I/AAAAAAAAKp0/u0arOfGsjx0/s1600/PowerCut.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/S6159ILiM3I/AAAAAAAAKp0/u0arOfGsjx0/s320/PowerCut.jpg" /></a></div><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ఒక శనివారం 1992,</span></b></i><br /><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">హైదరాబాద్&nbsp;</span></b></i><br />"అక్కా బయిటికి వెళ్దాం &nbsp;రావే. ఎంచక్కా ఆడుకోవచ్చు. కరెంట్ వచ్చేవరకు"<br />"వద్దులేరా తెలుగు వార్తలు అయిపోయాయి. ఉర్దూ వార్తలు కూడా ఐపోవచ్చాయి.&nbsp;మనం వచ్చే లోపు కరెంటు వచ్చేస్తే సినిమా కొంచం మిస్ ఐపోతాంరా"<br />"కరెంటు అప్పుడే రాదే. పెద్ద మంట వచ్చింది ట్రాన్స్ ఫార్మర్ నించీ. ఎలెక్ట్రిక్&nbsp; అంకుల్ రావడానికే గంట పడుతుంది."<br />"నీకెన్ని సార్లు చెప్పాను. ఎలెక్ట్రిక్ కాదు లైన్మెన్ అంకుల్ అని"<br />"అలా ఐతే నాన్న రోజూ రిక్షవాడిని. ఆటో వాడిని, షాపు వాడిని అందరినీ అంకుల్ అనకూడదు అని చెప్తే నువ్వు విన్నావేంటి. ఇప్పుడదంతా ఎందుకు. పక్కింటి ప్రియాంకా, ఎదురింటి తేజా కూడా వస్తారు. పద త్వరగా. రాత్రి 'కరెంట్ షాక్' ఆడితే భలే ఉంటుంది." <br />-----&nbsp;</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></i></b></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ఒక వేసవి&nbsp;రాత్రి , 1997</span></i></b><br /><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ఐనాపురం&nbsp;</span></i></b><br />"అప్పుడే మొదలెట్టేశారా.. రాత్రైతే చాలు. కరెంటు పోయి చీకటిలో&nbsp;మొహాలు కనపడవేమో ఊళ్ళో వాళ్ళు&nbsp;ఏమనుకుంటారో కూడా ఆలోచించకుండా, మరీ ధైర్యంగా పాడేస్తున్నారు. &nbsp;ఈ అంతాక్షరీ తో హడల కొట్టేస్తున్నారు. హాయిగా పెందరాడే పడుకోవచ్చు కదా.&nbsp;మేమైతే తాతయ్య పొలం నించి వచ్చేసరికి పడుకునే వాళ్ళం తెలుసా. ఇక మా అమ్మమ్మా&nbsp;వాళ్ళింట్లో ఐతే అయిదింటికి రాత్రి భోజనాలు. ఆరింటికి పడక." <br />"మావయ్యా. మీకు అదే&nbsp; అలవాటు ఐపోయినట్టుంది. ఏడైతే &nbsp;చాలు తెగ తూలిపోతారు. రాత్రి నిద్రకు ఆగలేరు. పొద్దున్నే మమ్మల్ని లేపకుండా ఉండలేరు. కనీసం ఎనిమిదింటి వరకూ కూడా పడుకోనీకుండా ఏంటిది."<br />"బాబయ్యా. మీ ఊళ్ళో సగం సేపు కరెంటు ఉండదు. మేము వచ్చినప్పటి నించీ ఒక్క రాత్రి అయినా కరెంటు ఉందా. టీవీ చూడలేం. బయటకెళ్ళి ఆడలేం. పోనీ ఊరంతా షికారు కెల్దామంటే మీ భయం తో మమ్మల్ని భయపెట్టేస్తున్నారు. మర్రిచెట్టు వరకూ వెళ్ళేలోపు వెతకడం మొదలెట్టేస్తావ్&nbsp;ఎక్కడున్నామా అని."<br />"నాన్నా ఆకోనీ.. &nbsp;నువ్వు యెల్లి పో.&nbsp;</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">బావా ఇప్పుడు ప తొ పాదాలి నువ్వు " <br />------&nbsp;</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></b></i></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ఒక బ్యాడ్ డే కి ముందు డే, 2001&nbsp;</span></b></i><br /><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">హైదరాబాద్&nbsp;</span></b></i><br />"రేయ్. ఏంట్రా ఇది. సిరాకు దొబ్బుతోంది. మొన్నటి దాకా ర్యాగింగ్. ఫ్రెషర్స్ ఐంది కాస్త ఎంజాయ్ చేద్దాం అనేలోపు ఈ ఎగ్జామ్స్ ."<br />"ఔన్రా. అయినా ఈ తొక్కలో ఇంజనీరింగ్ లో చేరకూడదు రా . చేరినా జే ఎన్ టి యు లో అసల జేర కూడదు. ఏడాదికి ఆరు ఇంటర్నల్సా. మొదలెట్టింది డిసెంబర్లో, ఆగష్టు లో ఇయర్ ఎండ్ ఎగ్జామ్స్. అంటే ప్రతీ నేలా ఏదోకటి రాస్తూనే ఉన్నాం. ఇక నెక్స్ట్ సెం మరీ ఘోరం."<br />"మీరిద్దరూ ఆపండిరా. తొక్కలో డిస్కషన్. నేను రాజు గాడు ఎప్పుడు వస్తాడా అని వెయిటింగ్."<br />"ఎందుకు రా.. ఆడు అసలే&nbsp; పరమ ఐరన్ లెగ్గు కదా"<br />"అందుకేరా. మనం చేసేదే వన్&nbsp; డే బ్యాటింగ్. రేపు ఎగ్జాం పెట్టుకుని ఈ రోజు కూడా చదవకపోతే ఎదవ గిల్టీ ఫీలింగ్. పైగా మా నాన్న ఇదే పాయింట్ మీద ఏడాది దెప్పు&nbsp;తాడు. అదే కరెంట్ పొతే ఒక తొక్కలో ఎక్స్క్యూస్ అయినా ఉంటుంది."<br />"ఏడిసావ్లే. నీ తొక్కలో రీసనింగ్ నువ్వూ. మీ నాన్న జెనరేటర్ అద్దెకి తెచ్చి అయినా ఈ రోజు మీ ఇంట్లో కరెంట్ ఉంచుతాడు."<br />"రేయ్. రాజు గాడొచ్చాడు!!"<br />"కరెంట్ పోయింది"<br />"పదండ్రా.. నాకు బుర్ర హీటెక్కి పోయింది. చాయ్ పడాలి. అలా ఒక రౌండ్ ఏసోద్దాం."<br />--------&nbsp;</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></i></b></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ఒక కరెంటు పోయిన రాత్రి, 2010&nbsp;</span></i></b><br /><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">బే &nbsp;ఏరియా (కాలిఫోర్నియా)లో అమెరికన్లకంటే తెలుగు వారు ఎక్కువగా&nbsp; ఉండే ఒకానొక నగరం. &nbsp;</span></i></b><br />"వాట్. కరెంటు పోయిందా. నీ మొహం. ఆ ఫ్యూజ్ ట్రిప్ అయ్యి ఉంటుంది. సరిగ్గా చూడు"<br />"లేదు ఎవరికీ లేదు. జంక్షన్ లో ట్రాఫిక్ లైట్స్ కూడా పని చెయ్యట్లేదు. తెలుసా"<br />"ఔనా. Strange. ఇది నేనిక్కడికి వచ్చినప్పటి నించీ జస్ట్ రెండవ సారి అనుకుంటా. మూడేళ్ళలో&nbsp;"<br />"నేనొచ్చాకా అసల ఇదే మొదటి సారి"<br />"కాల్ చేసావా"<br />" గంట వరకూ రాక పోవచ్చని చెప్పారు. ఏం&nbsp; చేద్దాం."<br />"వాక్&nbsp; కెల్దామా?"<br />"నువ్వేనా ఆ మాటన్నది.. :)... ఓకే "<br />"అబ్బ.. ఎన్నాళ్ళయిందో.. చీకట్లో.. కటిక చీకట్లో.. ఇలా ..ఆకాశాన్ని చూసి. &nbsp;పాలవిల్లుకి&nbsp;కట్టిన పళ్ళలా వేలాడుతున్నాయి కదూ&nbsp;నక్షత్రాలు. చంద్రుడు మరీ ముద్దొచ్చేస్తున్నాడు. బ్లాకు డ్రెస్ లో ఉన్న తమన్నాలా.. &nbsp;ఎపుడో&nbsp;&nbsp;చదువుకునే రోజుల్లో చూసా."<br />"ఎవరిని?"<br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">"కంగారు పడకు. తమన్నా అప్పటికి &nbsp;సినిమాలలో రాలేదులే.. </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">.. ఔను.. రోజూ ఇలాగే ఉంటుందా?"<br /><br /></div><div>" హ్మ్.. &nbsp;ఏమో. అవి ఆకాశంలోకి&nbsp;వచ్చేలోపు నువ్వు ఇంటికి రావు. నువ్వు వచ్చాక మనం బయటకి వెళ్ళం."</div></span></span><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> "ఛ. రోజూ ఒక గంట కరెంటు పోకూడదూ.."<br />"అబ్బా. ఎంతాశో.. ఇది అమెరికా. ఇప్పటికే టీవీ లో ఇదో పెద్ద న్యూస్ అయిపోయి ఉంటుంది. "<br />"ఏంటి మనం వాక్ కి రావడమా..??"<br />"హ్మ. $!@#$&amp;#*($)_)(_)"<br />------<br />P.S. బే&nbsp; ఏరియా&nbsp; లో మొన్న రెండు నగరాలలో <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>85</b></span> నిమిషాలపాటు ఏక బిగిన పవర్ కట్.<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-2245860656423694685?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-40947637469740332672010-03-24T01:35:00.000-07:002010-05-16T11:48:59.007-07:00<div style="text-align: center;"><iframe frameborder="0" height="280px" src="http://www.tollynation.com/standalonesl?id=8" width="670px">&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt; &lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/p&gt;</iframe></div><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">శ్రీ</span></span></b><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">రామ</span></b> నవమి అనగానే గుళ్ళలో పందిళ్ళు, వడపప్పు పానకాలు, సీతారామ కళ్యాణం, ముఖ్యంగా ఊళ్ళల్లో ఐతే పండగ అనే కంటే ఒక పెళ్లి వాతావరణం ఉంటుంది. పెళ్లన్నా, పెళ్లి హడావుడి అన్నా ఇష్టం లేని వాళ్ళెవరు? బహుశా అందుకేనేమో నాకు శ్రీ రామ నవమి అంటే పండగలలో ప్రత్యేకమయిన ఇష్టం. శ్రీ రాముడు దేవుడన్న విషయం పక్కన పెట్టినా, రాముడు ఆదర్శ పురుషుడికి ప్రతిరూపం. రామాయణం - మనిషి ఎలా బతికితే మనిషి అనిపించుకుంటాడో చెప్పే ఒక గైడ్. సమాజం సవ్యంగా నడవడానికి ఒక మార్గం. దానిలోని సారాన్ని గ్రహించి ప్రస్తుత పరిస్థితులకి అన్వయించి వాడుకుంటే రామాయణ పరమార్థం అవపోసన పట్టినట్టే అని నా ఉద్దేశ్యం.<br /><b>సీతారాముల శుభ చరితం రస భరితం ఇది నిరితం<br />కమనీయం రమణీయం అనుదినము స్మరణీయం</b><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">అందుకే అనుకుంటా ఎన్ని రామాయణాలు వచ్చినా, రామాయణం లోంచి ఎన్ని కథలు వచ్చినా అతి మధురంగా ఉంటాయి. ఎన్ని సార్లు చూసినా విన్నా తరగని సుధలా మనసుకు విందు చేస్తుంటాయి. అన్నమయ్య రామచంద్రుడితడు అన్నా, త్యాగయ్య జగదానంద కారకా అన్నా- రామదాసు అంతా రామమయమన్నా మది పారవశ్యంతో పులకిస్తుంది. భక్తితో ఆనంద తాండవం చేస్తుంది. రామగానామృతం లో ఆర్తిగా తడుస్తుంది.</span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> <br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/SdhXwcTseoI/AAAAAAAAFu8/euFSS9k_92A/s1600-h/bapu6.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321099449482377858" src="http://4.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/SdhXwcTseoI/AAAAAAAAFu8/euFSS9k_92A/s200/bapu6.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 200px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 136px;" /></a><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">శ్రీ రామ నవమి రాముడి పుట్టినరోజు అయినా ఆ రోజు సీతారామ కళ్యాణానికే ప్రాముఖ్యత (ఎందుకా అని అడిగాను కొంతమందిని. కొంతవరకూ తెలిసింది. పెద్దలు ఎవరన్నా ఇంకా విపులంగా వివరిస్తే తెలుసుకోవాలని ఉంది). భద్రాద్రి లో కళ్యాణం కనులపండువుగా జరుగుతుందని వినడం, టీవీ లలో చూడడమే కానీ ఎప్పుడూ అక్కడ చూసే అదృష్టం ఇంకా కలగలేదు.&nbsp;నవమికి కాకపోయినా గోదావరి మీద (లాంచీ లో) ఒకసారి భద్రాచలం వెళ్లి దర్శించుకున్న తృప్తి మాత్రం ఉంది. </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">అమెరికాలో శ్రీ రామ నవమి అనగానే నాకు, చాలా మందికి పడమటి సంధ్యారాగంలో ఒక సన్నివేశం స్ఫురణకొస్తుంది. అందులో, ఆ రోజు శ్రీ రామ నవమని కూడా తెలియలేదని, స్వదేశం లో ఉంటే ఎంతో బాగా జరుపుకునేవాడినని ఒక ప్రవాసాంధ్రుడి బాధ. అదృష్టవశాత్తు గత దశాబ్ద కాలంలో ఇక్కడ మన జనాభా పెరగడం వల్లనైతే నేమి, మారిన ప్రచార మాధ్యమాల వల్లనైతేనేమి అలాటి అవస్థ లేదు. వారం ముందు నించే పండగ గురించి తెలిసిపోతోంది. గత ఏడాది లాగా వారంతం లో వస్తే ఇంకా అద్భుతంగా ఉండేది నవమి. ప్రశాంతంగా రాముడిని స్మరించుకోడానికి, పానకం, వడపప్పు , చలివిడి సావకాశంగా తినడానికి వీలు చిక్కుండేది.&nbsp;</span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">శ్రీరామ నవమి అనగానే సీతారాముల కళ్యాణం, అది తలుచుకున్నప్పుడు ఎన్ టి ఆర్ గారి సీతా రామ కళ్యాణమో బాపు గారి సీత కళ్యాణమో గుర్తుకు రాకమానదు. రెండూ నాకు భలే ఇష్టం. అందులో సీత కళ్యాణం ముఖ్యంగా రామాయణం మొత్తం ఒక నృత్య రూపకం లా చిత్రించడం నాకు భలే ఇష్టం. సీత రాముల బాల్యం,&nbsp;దశావతారాలు (ముఖ్యంగా వామనావతారం), విశ్వామిత్రుడు చెప్పే కథలు , సీతా రాముల కళ్యాణం అంత అందంగా తియ్యడం నేనే సినిమాలోనూ చూడలేదు. నేను ప్రతీ నవమికి ఆనవాయతీగా ఈ సినిమా చూస్తాను.&nbsp;రేపు సాయంత్రం కుదరకపోతే కనీసం వారంతమయినా చూడాలి. </span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">మాకింకా నవమి రాలేదు కాబట్టి గత నవమి పానకం,వడపప్పు (ఫోటో మాత్రమే) ఇదిగో మీ కోసం.</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">అసల విషయం మర్చిపోయా.. మీకందరికీ &nbsp;</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: 18px; line-height: 32px; white-space: normal;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;శ్రీ రామ నవమి శుభాకాంక్షలు&nbsp;</span></b></span></span></span><br /><span style="font-size: 130%;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><br /></span></span><br /><span style="font-size: 130%;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/SdgIB7rXq_I/AAAAAAAAFu0/sMoHtuR_KQY/s1600-h/Vadapappu.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><br /></a></span></span><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321011789030730738" src="http://1.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/SdgIB7rXq_I/AAAAAAAAFu0/sMoHtuR_KQY/s200/Vadapappu.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 150px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; text-align: auto; width: 200px;" /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 18px; line-height: 32px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></span></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 18px; line-height: 32px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></span></span></span><br />P.S. &nbsp;రామ కీర్తనలు (సినిమలలోనివి కానివి కూడా) వినాలంటే పైన వినచ్చు.<br /><br />&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;--- &nbsp; &nbsp;లోకాస్సమస్తాత్ సుఖినో భవంతు &nbsp;---</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-4094763746974033267?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-29995259730007164732010-03-20T00:43:00.000-07:002011-03-20T09:44:05.566-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/S6SRk8-oXpI/AAAAAAAAKlI/ZoB677Z5j6A/s1600-h/idly.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/S6SRk8-oXpI/AAAAAAAAKlI/ZoB677Z5j6A/s320/idly.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br />నలభీమ పాకం అంటారు కానీ మా&nbsp;అమ్మమ్మ వంట కంటే అది&nbsp;గొప్పగా&nbsp;అయితే&nbsp;ఉండదని&nbsp; నా&nbsp; నమ్మకం. ఏ వంట అయినా అలవోకగా చేసేస్తుంది అమ్మమ్మ. &nbsp;అద్భుతంగా ఉంటుంది. అది గుత్తొంకాయ అయినా , గుమ్మడి వడియాలయినా, కందా బచ్చలయినా.. కందిపొడి అయినా సరే. &nbsp;ఇంత విద్య ఊరికే పోతోందే అమ్మమ్మా&nbsp;&nbsp;అంటే,"ఊరి కే పోతోంది రా " అని&nbsp;చమత్కరించేది. &nbsp;ఒక కుక్ బుక్ తయారుచేస్తే బావుంటుంది అనిపిస్తుంది నాకు.కానీ అంత వంట వచ్చిన మా&nbsp; అమ్మమ్మ చేసే ఇడ్లీ మాత్రం&nbsp;మా సూరయ్య హోటల్ ఇడ్లీ.. కాదు కారం చట్నీవిత్ ఇడ్లీ (క్రమం కరెక్టే) &nbsp;ముందు దిగదిడుపు.<br />మా వీధి చివర కుట్టు మిషను కాంతారావు కొట్టుకి ఎదురుగా&nbsp;పాకలో&nbsp;చిన్న హోటల్&nbsp;సూరయ్యది. <a href="http://maanasasanchara.blogspot.com/2010/01/blog-post_17.html">అయినాపురం</a>&nbsp;మొత్తానికి ఏకైక హోటల్. అయినాపురం&nbsp;వచ్చినప్పుడు అది వెతకకండే.. దానికి బోర్డు గట్రా ఏమీ ఉండవు. ఊరిలో ఎవరినయినా &nbsp;అడిగితే&nbsp; మాత్రం జబ్బట్టుకుని తీసుకొచ్చేస్తారు. బోర్డు మీద పేరు లేకపోయినా ఊరిలో మాత్రం తెగ పేరుంది ఆ హోటల్ కి. అందరూ&nbsp;సూరయ్య&nbsp;హోటల్ (కొంత మంది ముద్దుగా సూరి గాడి హోటల్) అని అంటారు. హైదరాబాది బిరియానీకి ప్యారడైస్, బావర్చి లాగ మా ఊరిలో&nbsp;టిఫిన్లకి అది పెట్టింది పేరు.<br />నాలుగు చక్క బల్లలు, పాత సినిమా పోస్టర్లు (ఎక్కువగా ఎన్టీ వోడివే) కప్పుకున్న గోడలు, &nbsp;ఒక బుల్లి వంట గది, బోలెడు జనం దాని ట్రేడ్ మార్క్. &nbsp;ఉదయం అయిదు నించీ ఏడింటి వరకే తెరిచి ఉంటుంది.&nbsp;తాతయ్య తో వెళ్తే అక్కడే తినేవాళ్ళం. కానీ తాతయ్యేమో ఉదయాన్నే వెళ్ళిపోతాడు తినడానికి. మేము లేచేసరికి ఆయన తిని రావడం కూడా అయిపోయేది. అందుకని ఇంటికే తెచ్చుకునే వాళ్ళం.హోటల్&nbsp;ఎప్పుడూ కిక్కిరిసి ఉన్నా మేము వెళ్ళగానే సూరయ్య పలకరించే వాడు. మేము&nbsp;ఏమీ చెప్పకుండానే&nbsp;"వాయవుతోంది బాబూ. యేడి యేడి గా యేసిస్తాను. కూకోండి" అని మేము తెచ్చిన స్టీల్ బకెట్, గ్లాసులు లాక్కునేవాడు. దేవత పోస్టర్ మీద పేర్లన్నీ చదివే లోపు బకెట్ నిండా ఇడ్లీలు, దాని మీద విస్తరాకులు, గ్లాసుల నిండా చట్నీలు నింపి తెచ్చేవాడు.&nbsp;ఇడ్లీల కన్నా ముందు చట్నీ ఉందో&nbsp; లేదో చూసుకుని అతను&nbsp;&nbsp;"మీ తాతయ్య ఖాతా లో వేసుకుంటా బాబూ" అని &nbsp;అనగానే&nbsp;&nbsp;ఇంటికి పరుగు తీసేవాళ్ళం.&nbsp;ఇలాటి ఇడ్లీలు&nbsp;రూపాయికి నాలుగా అని ఆశ్చర్యంగా ఉండేది.<br />ఇంటికి పరుగెడుతుంటే, ఒక్కోసారి పక్కింటి&nbsp;అరుగు మీద ఆయన సిగ్నేచర్ పంచెతో అర్థ దిగంబరంగా కూర్చునే రాజు గారు ఆపేవారు. "ఏంటి హోటల్ నించీ వస్తున్నారా. అచ్చియ్య (ఆయన భార్య) ఏమీ చెయ్యలేదు. &nbsp;శివగాడు గోల పెడుతున్నాడు..............." అని ఆయన ఏడ్పుల చిట్టా విప్పేలోపు ఓ నాలుగు ఇడ్లీలు విస్తరాకులో పెట్టి ఆయనకిచ్చి శివకి ఇమ్మనేవాళ్ళం.ఒక్కోసారి మా టైం బావుంటే&nbsp;అయన పిలిచినా వినిపించుకోకుండా ఇంటికి&nbsp;పరిగెత్తే వాళ్ళం.<br />ఇంటికి రాగానే&nbsp;పెరటి అరుగు మీద కూర్చుని విస్తరాకులో ఇడ్లీ, దాని పక్కన కారపు చట్నీపెట్టుకుని ప్రారంభించే వాళ్ళం.మొదటి ఇడ్లీ&nbsp;ముక్క - నోట్టో పెట్టుకోగానే వేడి ఇడ్లీతో&nbsp;చల్లని పచ్చడి కలిసి నాలుక మీద ఒక రుచి,&nbsp;నాట్యం చేసేది. గాలిలో తెలిపోయే&nbsp;వాడిని. రెండవ ముక్క - చేతిలో ఉండగానే నాలుక ఆ రుచి కోసం తహతహలాడుతూ అర&nbsp;అడుగు బయటకి వచ్చి గబాలున లాక్కునేది. అది కరిగిపోయే లోపు త్రిశంకు స్వర్గం దాటేసేవాడిని. మూడవ ముక్క - ఎక్కడ..ఏది .. అప్పుడే గొంతులో - నేను స్వర్గపుటంచులో.<br />అలా&nbsp;ఆ రుచిని ఆస్వాదించే లోపు ఆకులో&nbsp;అరడజను ఇడ్లీలు, గ్లాసులో సగం చట్నీ అయిపోయేవి. నేనే తిన్నానా నేనెప్పుడు తిన్నాను ..అనుకునేవాడిని. మిగలిన కారం చట్నీని ఆకు మీద వేసి కొంచం కొంచం తింటుంటే ఆహా నా రాజా.. &nbsp;స్వర్గం లో ఇంద్రుడు పక్కన కూర్చుని&nbsp;కత్రీనా, కరీనా, తమన్నా,ఇలియానా రెహమాన్ సంగీతానికి నాట్యం చేస్తుంటే చూస్తున్నట్టు ఉండేది.<br />సూరయ్యా!.. ఈ కారం చట్నీలో ఏం కలిపావయ్య.. కుబేరుడి భార్య ఆడిన కారమా, ఇంద్రుడి ఇంట్లో వాడిన పచ్చిమిర్చా, వరుణుడు వేయించిన పోపా అని సూరయ్య మీద కారం చట్నీ కీర్తన ఒకటి పాడాలనిపించేది. నా సాహిత్యం చూసి, గొంతు విని మా ఊళ్ళో వాళ్ళంతా&nbsp;ఉప్పరి&nbsp; డాక్టరుకి &nbsp;పేషంట్లు అయిపోతారని ఆగిపోయాను.<br />ఇలా రోజూ ప్లేట్ ఇడ్లీ తో సీప్ గా స్వర్గానికి వెళ్ళే దారి తెలిసాక వదిలి పెట్టలేక పోయాను.చద్దనం లో ఆవకాయా, కారం చట్నీ తో ఇడ్లీనా &nbsp;అంటే తేల్చుకోవడం కొంచం కష్టం అయినా ఎక్కువగా&nbsp;ఇడ్లీ చట్నీకే వోటు పడేది.<br />"అమ్మమ్మ శుభ్రంగా మడి కట్టుకుని రోట్లో&nbsp;పిండి రుబ్బి వేడి వేడి ఇడ్లీలు, కమ్మగా చట్నీ చేసి పెడితే&nbsp;ఎక్కదు మనకి. అక్కడ సూరయ్య వారం నుండీ పులిసిపోయిన పిండిని... ఏమేం పిండులు కలిసాయో.. ఏమేం చేతులు పడ్డాయో ... ఇడ్లీ వేస్తే నాక్కుంటూ తింటారు." అని మావయ్య, అమ్మ ఇడ్లీ తెచ్చినప్పుడల్లా అష్టోత్తరం చదివేవాళ్ళు. ఆ రుచి వీళ్ళకేం తెలుసు అని మనసులో&nbsp;నవ్వుకుని, మర్నాడు ఎప్పుడు తెరుస్తాడా సూరయ్య హోటల్.. ఎప్పుడెప్పుడా కారం చట్నీ .... అని ఆలోచిస్తూ ఉండేవాడిని<br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-2999525973000716473?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-65546641851271772772010-01-28T17:52:00.000-08:002010-01-28T18:11:01.456-08:00<span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"> <b>1.</b><br />రాలినవి విరులు<br />సవరించుకుంటే తరులు<br />సెలయేటి ముకురాల తమ కురులు</span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><br />రాలిన ఆ విరులు<br />చుంబించి సెలయేటి అలలు<br />రేపాయి ప్రేమ ఆవిరులు<br />పొంగాయి మత్తు అత్తరులు<br /><br /></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;">చల్ల గాలి బోయీలు<br />పండుటాకు పల్లకీలో<br />మోసుకెళ్ళాయి ఆ అత్తరులు<br />మురిసిపోయాయి అత్తరులు<br /><br /><b>2.</b><br />చినుకు నేలని తట్టింది<br />ఆకాశం ముద్దుపెట్టింది<br />ఆ స్పర్శకి చెమట పట్టింది<br />ఆ స్వేదం లో ఏమి సుగంధం<br /><br /><b>3.</b><br />శిశిరమంతా నగ్నంగా<br />నిలుచున్నది దీనంగా<br />వీధి చివర ఒంటరి చెట్టు<br />వసంతం వస్తుందని<br />పచ్చటాకుల కొత్త కోకను తెస్తుందని.<br />తనకి కొత్త కోక వాసనంటే భలే ఇష్టం.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-6554664185127177277?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-18432369055010959292010-01-26T23:02:00.000-08:002010-01-27T14:08:29.309-08:00<span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> నేను హిందువుని. అలా చెప్పుకోడానికే సిగ్గు పడుతూ ఉంటాను, ఎందుకంటే ఈ మధ్య మతమంటే బూతు మాట ఐపోయింది. &nbsp;</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> నేను హిందువుని. పరమ దైవ భక్తుడిని. కానీ పిరికి వాడిని. దేవుడిని గాడంగా నమ్ముతాను. నేనుండే ప్రదేశం లో , రాష్టం లో వీలయితే దేశంలో నా దేవుడిని కొలుచు కోడానికి ఎన్ని వ్యయ ప్రయాసలకోర్చి అయినా వెళ్తాను.ప్రతీ పండగకి గుడికి వెళ్తాను. ఉగాది నించి సంక్రాంతి దాకా ఏది వదిలిపెట్టను. రోజూ పూజ చేస్తాను. గుళ్ళకి విరాళాలు ఇస్తాను. భక్తి కార్యక్రమాలని శ్రద్ధగా వీలైనన్ని చూస్తాను. నాకు బోలెడు భక్తీ. నా దేవుడంటే యనలేని విశ్వాసం. కానీ ఎవడన్నా నా నమ్మకం మీద దెబ్బకొడుతూ పిచ్చి రాతలు రాస్తే మాత్రం చేతికానివడిలా నోరుమూసుకుని కూర్చుంటాను. నా మతం పరమ పవిత్రంగా చూసుకునే గ్రంథాన్ని అవహేళన చేస్తే నేను మౌన ప్రేక్షకుడిలా ఉండిపోతా. నా సిగ్గుమాలిన తనాన్ని రచయిత భావ స్వేచ్చ అని సరిపెట్టుకుంటాను. సాహిత్య అకాడెమి అవార్డులిచ్చి సత్కరించుకుంటాను. సన్మాన సభలు చేసి ఆకాశానికి ఎత్తేస్తాను.</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> నేను రోజూ పూజించే దేవతలను నగ్నంగా, అసభ్యకరంగా చిత్రాలు గీస్తే, సెక్యూలరిజం ముసుగు లో నా చేతకాని తనాన్ని దాచుకుంటాను. ఇంకా ఇలాటివి బోలెడు గియ్యాలని ప్రోత్సహిస్తాను. వీలయితే భారత రత్న ఇచ్చి సత్కరించుకుంటా. గుండెలు రగిలిపోయినా ఎవరినీ ప్రతిఘటించను. నా దేవుడిని ఎవడన్నా తూలనాడినా నేను ఎదిరించను. నా రాముడిని ఏ కాలేజీ లో చదివాడని హేళన చేస్తే నేను మౌనంగా బాధ పడ్డానే కానీ ఎవరినన్నా ఎదిరించానా. ఎందుకు? అలా చేస్తే నన్ను మతోన్మాది అంటారని భయం. ఎందుకంటే నా మతం వరకు (కేవలం నా మతం వరకే వర్తిస్తుంది) మతాన్ని కాపాడుకోవడం కేవలం కాపాడుకోవడమే మిగతా వారికి .. కాదు కాదు నా మతం వారికే మతోన్మాదం లాగ కనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే ఈ మేధావులు వేల సంవత్సరాల నా మత చరిత్ర అంతా అవపోసన పట్టారు మరి. పుక్కిలించేసారు. వేదాలను ఆమూలాగ్రం చదివి జాతికి ఉపయోగపడే బోలెడు సంపదను చేకూర్చిన మేధావులు, పరమాచార్యులు పామరులని తేల్చేసారు. నా మత గ్రంథాలు పుక్కిట పురాణాలని సెలవిచ్చ్చారు. అయినా నేను ఏం మాట్లాడగలిగాను.<br />మీడియా లో నా మతాన్ని వెక్కిరిస్తూ, అవహేళన చేస్తూ రాతలు రాసినా, మాట్లాడినా నేను పట్టించుకోను .. కాదు పట్టించుకోనట్టు నటిస్తాను. నోటికొచ్చినట్టు నా మతం గురించి మాట్లాడితే కళ్ళప్పగించి చదువుతాను, గుడ్లప్పగించి చూస్తాను. కానీ నోరువిప్పి మాట్లాడను. అన్యాయమని చెప్పను. రోడ్డు మీద ...ఉహు.. కనీసం నా ఇంటి ముందు కూడా నా నిరసన వ్యక్తం చెయ్యను.<br />అంతర్జాలం లో నేను నమ్మిన దేవుళ్ళను, పురాణాలను హేళన చేస్తుంటే గుండె చివుక్కుమన్నా, కట్టెలు తెంచుకునే కోపం వచ్చినా, భరించలేని బాధ కలిగినా నేను బయట పడను. స్త్రీ వాదం, సామ్య వాదం, హేతు వాదం పేరుతో నా నోరేక్కడ నోక్కేస్తారో, నన్ను తిరోగమన వాది, ఛాందసవాది అని ఎక్కడ ముద్ర వేస్తారో అని. పురాణాల్లో ఏదో ఒక చిన్న వాక్యం తీసుకుని, వక్రీకరించి నా మత గ్రంథాల నెక్కడ తూలనాడుతారో అని నేను మాట్లాడను. ఆ సందర్భానికి,యుగకాల మాన పరిస్థితుల దృష్ట్యా దాన్ని అర్థం చేసుకోవాలి, పోనీ అది ఇబ్బందికరమైతే కనీసం ఈ మేధావులు దానిలో ఉన్న మంచిని తీసుకోవచ్చు కదా అని నా మనసు గగ్గోలు పెడుతుంది. అయినా నేను దాన్ని గొంతు నోక్కేస్తాను. ఎందుకంటే నేను దేవుడున్నాడు, ఇవి పుక్కిట పురాణాలు కాదు అని ఆధారాలు చూపలేక కాదు. శ్రీ కృష్ణుడు ఉన్నాడని పాశ్చాత్య శాస్త్రజ్ఞులు కూడా నిర్దారించారు. అంత మాత్రాన నేను వీరితో వాదించ గలిగానా. అయినా అది అనుభావించాలి నమ్మించ లేము.నమ్మించడం నా పనీ కాదు ఉద్దేశ్యం కాదు. నేను నా మతాన్ని కూడా ఎవడి మీదకీ రుద్దట్లేదు. కానీ నా మతాన్ని కించపరిచే అధికారం, నా sensitivities ని దెబ్బతీసే అధికారం వీరికి ఎవరిచ్చారు. ఈ స్వేచ్చ వీరికి ఎవరు ఇచ్చారు అని ప్రశ్నించాలని ఉంటుంది. కానీ నాది ఒంటరి గొంతు అయిపోతుందేమో అని భయం.అందుకే మౌనంగా బాధ పడతాను. </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> కనీసం నా అభ్యంతరం తెలియచేద్దమన్నా భయమే. ఏకాకి నైపోతానేమో అని. అందుకే నిశ్శబ్దంగా బాధ పడతా. ఎవరన్నా ఒక్కడయినా గొంతెత్తి దీన్ని ఖండిస్తాడేమో అని వేచి చూస్తా. రోజూ అలాటి వాడు ఒక్కడైనా ఉంటాడేమో అని వెతుకుతూ ఉంటా . అలాటి వాడు కనపడగానే సంబర పడతా కానీ అది కూడా మౌనంగానే, పబ్లిక్ గా సంతోషం వ్యక్తం చేస్తే so called intellectual society నన్ను ఎక్కడ వెలి వేస్తుందో, నా మీద ఏం ముద్ర వేస్తుందో అని భయం .<br />కొన్ని దేశాల లో ఐతే వాళ్ల మత విశ్వాసాలని , నమ్మకాలని దాడి చేస్తే ఖండిస్తారు, శిక్షిస్తారు కొందరైతే ఉరి తీస్తారు అని విన్నాను, చదివాను. ఎందుకంటే వారి మతం కాపాడుకోవడం వాళ్ళకి గౌరవం గా భావిస్తారు. మతం మీద దాడి తమ మీద దాడి గా భావిస్తారు. కానీ నా మతం అభిమతం వేరు. ఎవరన్నా దాడి చేస్తే వారిని మేధావులుగా గుర్తిస్తారు ఆకాశానికి ఎత్తేస్తారు, అవార్డులు ఇస్తారు. ఏమన్నా అంటే భావ వ్యక్తీకరణ స్వేచ్చ అంటారు. నాకు పెద్దగా లోక జ్ఞానం లేదు కానీ భావ వ్యక్తీకరణ స్వేచ్చ అంటే ఇంకోడి మతం మీద నోటి కొచ్చినది రాయడమా,చేతికోచ్చినది గీయడమా అని ప్రశించాలని ఉంటుంది. కానీ భయం.. కాదు అసమర్థత.<br /><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">తన <a href="http://koumudi.net/gollapudi/110209_voice_of_illiterate.html">వ్యాసం </a>లో ప్రముఖ రచయిత శ్రీ గొల్లపూడి మారుతీ రావుగారు (ఎమ్. ఎఫ్ హుస్సేన్ గారి బొమ్మలు నుద్దేశించి) మా దేవుళ్ళ చిత్రాలు ఇలా వేయడం సబబా? కొన్ని కోట్లమంది sensitivities ని దెబ్బకొట్టిన మీకు ముఖం చెల్లడంలేదంటే తప్పా? మా లక్ష్మీ దేవి, సరస్వతి మీ అమ్మపాటి మర్యాదకి నోచుకోలేదా?’అని ఆ సాయిబుగారి ఒక్క వెంట్రుకయినా పీకరేం?....................... ఏం దరిద్రం పట్టింది మన స్వాభిమానానికి? Intellectual hypocrisy is taken for granted as permissiveness to bigotry- in this country. నేను తెలుగు దేశంలో లేనందుకు ఇన్నాళ్ళూ ఆనందించాను. ఇప్పుడిప్పుడు ఇంకా భారత దేశంలో ఉండక తప్పనందుకు విచారిస్తున్నాను." అని వాపోయారు.<br />నా దేశంలో అన్ని మతాలూ సమానమే. కానీ నాది తప్ప మిగతావి కొంచం ఎక్కువ సమానం. అది అన్యాయం అనిపించినా సరే. నా దేవుళ్ళని, దేవతలని అవమానించి అయినా సరే , నా మతాన్ని పణంగా పెట్టయినా సరే కళాకారుల భావ స్వేచ్చ, సో కాల్డ్ మేధావుల వాక్స్వాతంత్ర్యాన్ని మాత్రం కాపాడాలి. ఇది అన్యాయం అని ప్రతిఘటించే శక్తి ఎప్పుడో కోల్పోయా, నా స్వాభిమానాన్ని ఎప్పుడో తాకట్టు పెట్టేసా, ఇప్పుడు కేవలం మౌనంగా బాధ పడడమే. అది కూడా తగ్గిపోతోంది. మెల్లాగా వీటన్నిటికీ అలవాటు పడిపోతున్నాను. కొన్నాళ్ళయితే నా మతం కూడా మర్చిపోతానేమో.ఒక్కోసారి అదే మంచిదేమో అనిపిస్తుంది . అప్పుడు ఏ గొడవా ఉండదు. ఈ బాధ, నిస్సాహాయత కూడా ఉండవు.<br /><b>గమనిక&nbsp; -</b> వ్యాఖ్యలు చేసేటప్పుడు బ్లాగర్లు తమ విజ్ఞ్యత ప్రదర్శించమని&nbsp;&nbsp;మనవి. విపరీత వ్యాఖ్యలు , అభ్యంతరకరంగా ఉన్నవి ప్రచురించబడవని &nbsp;మీకు తెలుసనీ, తదనుగుణంగా&nbsp; వ్యాఖ్యలు చేస్తారని ఆశిస్తున్నాను.&nbsp;</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-1843236905501095929?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-3184803711290779052010-01-21T23:02:00.000-08:002010-01-21T23:03:12.981-08:00సిలికాన్ ఆంధ్ర వారి అంతర్జాల&nbsp;మాస పత్రిక సుజనరంజని లో నా కవిత ప్రచురిత మయ్యింది. ఈ దిగువ లంకె లో చూడచ్చు. <br /><br /><a href="http://www.siliconandhra.org/nextgen/sujanaranjani/dec2009/kavita-4.html">http://www.siliconandhra.org/nextgen/sujanaranjani/dec2009/kavita-4.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-318480371129077905?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-29124120843193431102010-01-21T17:48:00.000-08:002010-01-21T17:48:45.250-08:00<span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; font-weight: bold; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; font-weight: bold; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-weight: normal;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; font-weight: bold; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-weight: normal;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">నేను కూడలి లో జేరక మునుపు రాసుకున్న కవితని మీ మీదకి వదులుతున్నాను. మీ అక్షింతలు వెయ్యండి మరి. <br /></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/S1j_f97VvLI/AAAAAAAAKNI/O2kE5SkY2Sw/s1600-h/fullmoon.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/S1j_f97VvLI/AAAAAAAAKNI/O2kE5SkY2Sw/s320/fullmoon.JPG" /></a><br /></div></span></span><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; font-weight: bold; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-weight: normal;"><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; font-weight: bold; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-weight: normal;"><br />అంబర నీలంబరమున అద్దిన శశాంక శ్వేత వజ్రకాంతులో<br />కాలమెల్ల వేచి చూచి అలసి సొలసిన చకోరములకు ఊరడింపులో<br />కలయిక కల ఇక యని విరియని కలువలకు ఓదార్పులో<br />కవి డెందము స్పందింపజేయు శశి కందర్పుడు సంధించు సుమశరములో<br />గాన గంధర్వుల గళముల మృదు స్వర మాధురులు నింపు సుధాపాతములో<br />ప్రేమికుల హృదయాల విరహాగ్ని జ్వాలలు రేపు శృంగార అగ్ని కణములో<br />ముత్యాల దొంతరలో శ్వేత సుమ మాలికలో మల్లియలో మకరంద మాధురులో<br />హిమకరములో చర్మచక్షువులు చూడనలవి కాని శ్వేత రాసులో కానీ<br />ఈ రేయినెల్ల దివము చేసె శశి మయూఖ కాంతులు</span><br /></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br />ఇది తెలుగు పీపుల్ డాట్ కామ్ లో అప్పుడెప్పుడో ప్రచురితమైంది. <br /><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/article.asp?id=9802">Click here to see this post in telugupeople.com </a><br /><br /><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/article.asp?id=9802"> </a></span><br /></span><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-2912412084319343110?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-81370017350114733242010-01-17T13:51:00.000-08:002010-12-08T15:27:14.207-08:00<span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br />"వచ్చారా ! ప్రయాణం బాగా జరిగిందా." అరుగెక్కుతున్న &nbsp;మమ్మల్ని ఆప్యాయంగా అడిగింది మా&nbsp;&nbsp;అమ్మమ్మ.<br />"ఆ పెట్టెలు అవీ లోపల పెట్టు" అని మా&nbsp; పాలేరు వెంకతరత్నాన్ని&nbsp;ఆజ్ఞాపించి అందరినీ&nbsp; చెయ్యిపట్టుకుని లోపలకి తీసుకెళ్ళాడు తాతయ్య &nbsp;" బోలెడు ప్రయాణం చేసొచ్చారు.&nbsp;మొహం కడుక్కుని కాఫీలు తాగుదిరిగాని.&nbsp;" అంటూ<br />కుశల ప్రశ్నలయ్యాకా &nbsp; అందరికీ కాఫీలు పట్టుకొచ్చి, &nbsp;"నువ్వు వంకలు పెడతావని నీకు మాత్రం మీ అమ్మమ్మే &nbsp;పెట్టారు." అని &nbsp;నన్ను&nbsp; చూసి నవ్వుతూ అంది మా&nbsp;అత్తయ్య&nbsp;.</span></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">నాకు&nbsp; &nbsp;ఊహ తెలిసినప్పటినించీ &nbsp;ఏ ఏడాదీ సంక్రాంతికి ఊరెళ్ళకుండా లేను. పుట్టినూరు కావడం వల్ల &nbsp;ఏడాది తిరిగేసరికి మనసు పీకేస్తుంది ఎప్పుడు వెళదామా అని. కోనసీమ లో అయినాపురమని&nbsp;అదొక&nbsp; &nbsp;చిన్న పల్లెటూరు. పచ్చని పంట పొలాలు, వాటి గట్టు వార&nbsp;కొబ్బరి చెట్లు, సైడ్&nbsp; కాలువలు, &nbsp;చెరువు, చెరువు ఒడ్డున &nbsp;పెద్ద మర్రి చెట్టు, దాని కింద రచ్చబండ. చెరువుకి ఒక వైపు గ్రామ దేవత నీలాలమ్మ గుడి, ఇంకో వైపు విష్ణాలయం, శివాలయం&nbsp;&nbsp;చూడ ముచ్చటగా ఉంటుంది. ఇక మా తాతయ్య వాళ్ళ ఇల్లు ఇదిగో ఇంత చూడ ముచ్చటగా ఉంటుంది. వచ్చే ఏడాది వజ్రోత్సవాలు జరుపుకునే హోదా వస్తుంది ఈ ఇంటికి. </span></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/S1Su65MDdsI/AAAAAAAAKJQ/MGAPnO_9Su0/s1600-h/Ainapuram.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/S1Su65MDdsI/AAAAAAAAKJQ/MGAPnO_9Su0/s320/Ainapuram.JPG" /></a></div><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">మేము వెళ్ళే ప్పటికే&nbsp;&nbsp;&nbsp;మా పెద్దమ్మ, మావయ్యలు,పిన్నిలు&nbsp;&nbsp;కుటుంబ సమేతంగా వచ్చేసారు.</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">కాఫీ నోట్లో పోసుకుని, బావలతో కలిసి&nbsp;ఊరుమీద పడ్డాను నేను . ఇంటి బయటకి రాగానే మా పక్కింటి &nbsp;రాజు గారు దర్శనమిచ్చారు .<br />"ఏం బాబు ఎలా ఉన్నారు. మీకేంటి మీరు బాగా చదువుతారు. &nbsp;ఫష్టుగా &nbsp;మార్కులు తెచ్చుకుంటారు. మా అబ్బాయి చూడు .. ఏమీ లాభం లేదు.. &nbsp;మేమేదో ఇలా గడిపెస్తున్నాం. పోనిలే పోనిలే మీరు బావున్నారు." అని ప్రశ్న సమాధానం ఆయనే చెప్పేసుకున్నారు.<br /><br />మా ఇంటి దగ్గరే కాఫీ పోడెం పంతులు గారు ఉండేవారు. ఆయనకీ ఇద్దరు పిల్లలు. వాళ్ళావిడ సత్య ఆంటీ. రోజూ రాత్రి &nbsp;అయ్యేసరికి వాళ్ళ పిల్లలిద్దరికీ పెరడులో అరుగు మీద కూర్చోపెట్టుకుని కథలు చెబుతూ అన్నం తినిపించేవారు. కథలు వినడానికి మేమూ వెళ్ళేవాళ్ళం. అప్పుడప్పుడు మాకు కూడా ముద్దలు కలిపి పెట్టేవారు ఆంటీ. &nbsp;వాళ్ళిద్దరి పిల్లలూ మా ఈడు వాళ్ళే. మా గ్యాంగ్ తోనే ఉండేవాళ్ళు.<br />ఇంకో నాలుగు రోజులలో భోగి. సత్య ఆంటీ వాళ్ళ పిల్లలు, తొరకల రాజు &nbsp;అప్పుడే భోగి దండలు కూడా తయారు చేసేసుకున్నారు. ఇక మేము&nbsp;కూడా త్వరపడాలి అని నిర్ణయించుకున్నాం &nbsp;. ఆవు పేడ వెతికి పట్టుకుని, పిడకల తయారీ కి నడుం కట్టాం. పేడ ని ముట్టుకోవడం, దాని వాసన &nbsp; కొంచం చికాకుగా అనిపించినా, భోగి మంట సరదా ముందు అది పేద్ద లెక్కలోకి రాలేదు. మా తాతయ్య వాళ్ల ఇంటి చుట్టూ &nbsp;కోట గోడలాటి పేద్ద గోడ ఉండేది. దాని మీద రకరకాల ఆకారాలతో పిడకలు వెయ్యడం మొదలెట్టాం. &nbsp;దండ కట్టడానికి కావాల్సిన గారిలాగా కన్నం ఉండే పిడకలతో పాటు<b>,</b> అరటి పండు, బస్సు , యాపిల్ పండు, హరి కృష్ణ, టి. రాజేందర్ ఇలా మా ఊహా శక్తికి&nbsp; పదును పెట్టి రకరకాల పిడకలతో గోడను నింపాము. &nbsp;ఇక రోజూ&nbsp;మూడు పూటలా పిడకల&nbsp; పర్యవేక్షణ చేసేవాళ్ళం. ఎండ బాగా రావాలని పూజలు చేసేవాళ్ళం. అవి&nbsp;&nbsp;ఎందుకు త్వరగా&nbsp;ఎండట్లేదో కోర్ కమిటి తో సమావేశాలు జరిపేవాళ్ళం. రాత్రిళ్ళు&nbsp;వర్షం పడి పిడకలు కరిగిపోయినట్టు పీడకలలు కూడా వచ్చేవి. ఇలా అవి మా ఇంటెన్సివ్ కేర్ లో మూడొంతులు ఎండాయి భోగి ముందు రోజుకి. ఆ తరువాత వాటిని మంట మీద&nbsp;వేడి చేసి ఇంచు మించి ఎండాకా దండ కట్టి దాచిపెట్టుకున్నాం మర్నాటి మంటకి.</span></span><br /><div class="separator" style="clear: both;"><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span></div><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">మర్నాడే భోగి. ఊళ్ళల్లో భోగి ఎంత బాగా చేస్తారంటే, ముందు రోజు రాతిరి ఊళ్ళో ఉన్న బళ్ళు, పాకల్లో &nbsp;వాసాలు (పక్కింటి, పొరుగింటి&nbsp; వాళ్ళవి లెండి) ఇవన్నీ లేపేసి పోగేసి భోగేస్తారు. అందుకని ఆ రాత్రంతా పెరట్లో పాకకి, ఎడ్ల బళ్ళకి బోలెడు కాపలా. అందువలన&nbsp;ఆ రాత్రి మా తాతయ్య నైట్ షిఫ్ట్ చెయ్యాల్సొచ్చింది&nbsp;అన్నమాట. మేము కూడా మహా &nbsp;సరదాపడి (దూల అని కూడా చదువుకోవచ్చు) మా తాతయ్యతో పాటు పెరటి అరుగు మీద &nbsp;గూర్ఖాగిరి లో ఉత్సాహంగా&nbsp; పాల్గొన్నాం. సాధారణంగా కథలు చెప్పడం లో &nbsp;బామ్మలు, అమ్మమ్మలు ప్రసిద్ది. కానీ మా తాతయ్య &nbsp;అదంతా స్త్రీ ఆధిక్య సమాజం చేసిన కుట్ర అని నిరూపించేన్త బాగా&nbsp;కథలు చెప్పేవాడు. కాకపోతే ఒకటే షరత్తు, చెప్తూ ఉన్నంత సేపు &nbsp;ఆయన కాళ్ళు పట్టాలి. &nbsp;ఆయన చెప్పే కథలకి, చెప్పే తీరుకి వీరభిమానులమయిన మేము అవి వినడానికి ఏం&nbsp;&nbsp;చేయడానికయినా&nbsp; సిద్ధపడే&nbsp;వాళ్ళం . &nbsp;ఇక కాశీమజిలీ కథలైతే ఒక్క కథే &nbsp;మా వేసవి శెలవలు మొత్తం ఆక్రమించేది. సాయంత్రం వీధి అరుగు మీద కూర్చుని, మా చేతులరిగిపోయేలా &nbsp;కథలు చెప్పించుకునేవాళ్ళం. భోగి ముందు రోజు రాత్రి కూడా అలాగే కథలు వింటూ మెలకువ&nbsp; ఉండచ్చులే అనుకున్నాం. కానీ ఆయన మాకు ఒక కొత్త విద్య నేర్పించారు. అదే మన జాతీయ క్రీడ - హాకీ అనుకునేరు (సినిమా పరిజ్ఞానం బొత్తిగా లేదు సుమీ మీకు) , కాదండీ బాబూ - చతుర్ముఖ పారాయణం. దీన్నే కొంత మంది సీప్ గా పేక అనికూడా అంటారు. ఆ రోజు మాకు సీక్వెన్స్ (రమ్మీ), క్లియరెన్స్ లాటి జీవితానికి పనికొచ్చే&nbsp;ఆటలన్నీ నేర్పారు. దాంట్లో మాకు నేర్పు వచ్చేసింది&nbsp; కానీ సమయం గడవట్లేదు. &nbsp;సూరీడు ఇంకా డీప్ స్లీప్ లో ఉన్నాడు &nbsp;చంద్రుడి షిఫ్ట్ కదా అని. ఇంకా ఆయన నిదురలేవాలి, బయల్దేరాలి, రావాలి. మాకు విముక్తి కలగాలి.<br />"శ్రీ సూర్య నారాయణ మేలుకో" అని సాఫ్ట్ గా మొదలెట్టి "రా దిగి రా &nbsp;దివి నుండి భువికి దిగిరా" రేంజ్ వరకూ మా నిరీక్షణ సాగింది సూరీడు కోసం. ఆయన రాలేదు కానీ మాకు నిద్దర కుమ్ముకుంటూ&nbsp;వచ్చేసింది. లేచి చూసే సరికి బారెడు పొద్దెక్కింది. పక్కన చూస్తే పక్కలో మత్తుగా పడుకున్న మా బావలు . తాతయ్య ఎప్పుడో వెళ్ళిపోయి స్నానం చేసి &nbsp;పూజ కూడా చేసేసుకున్నారు. మా బావలని నాలుగు తన్ని లేపి, పరుగు పరుగున భోగి మంట వెయ్యడానికి బయల్దేరాం. పిడకల దండలు, ఒక లీటరు కిరోసిను, అగ్గిపెట్టె తీసుకుని&nbsp;మా&nbsp; పే.... ద్ద &nbsp;పెరట్లోకి వెళ్ళాం.</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: 16px;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">పోనీ ఇది ఇలా అయ్యింది మిగతా రోజన్నా సరదాగా గడుపుదాం అని అనుకున్నాం. ఇంతలోనే తలంటు పోయించుకోవాలని మా గొంతులో వెల్లక్కాయ వేసారు అమ్మ వాళ్ళు . దానికి ముందు నలుగు. ఏంటో అపురూపంగా పెంచుకున్న మా వంటిని అయిష్టంగా&nbsp;మా పాలేరు వెంకటరత్నం చేతిలో పెట్టాం. అతను&nbsp; గేదెల్ని &nbsp;పీచెట్టి తోమినట్టు మమ్మల్ని&nbsp;తెగ తోమేసాడు (పెద్దగా తేడా తెలియలేదేమో పాపం). అతని చేతి నలుగులో మేము నలుగురం&nbsp;నలిగిపోయాం. మేము గోల పెడుతుంటే మా అమ్మ వాళ్ళు &nbsp;"శుభ్రంగా నలుగు&nbsp;పెట్టించుకోండి , మట్టంతా పోయి వళ్ళు&nbsp;నిగనిగలాడే రంగొస్తుంది" అంటూ మా వెంకతరత్నానికి ఊపుని, మాకు సలుపుని పెంచారు. మట్టిపోయి రంగు కాదు, తోలు పోయి రక్తం వచ్చేడట్టు ఉంది అని నసుగుకున్నాం. &nbsp; మాకైతే గత ఏడాది చేసిన అల్లరంతటికీ ఒకే సారి పగ తీర్చుకుంటున్న&nbsp;ఫీలింగ్ వచ్చింది. ఆ పగకి ఫినిషింగ్ టచ్ ఆ తరువాత కుంకుడు రసంతో తలంటు. పరిగెడుతున్న మమ్మల్ని&nbsp;&nbsp;బలి&nbsp;ఇచ్చే పశువులా&nbsp;కాళ్ళు చేతులు తలొకరూ&nbsp; పట్టుకుని బలవంతంగా&nbsp;కుంకుడు పులుసుతో తలంటే శారు. &nbsp;పైగా తల వెనక్కిపెట్టండి లేకపోతె పులుసు కళ్ళల్లో పడుతుందని ముందు జాగ్రత్త లొకటి. కళ్ళల్లోకి పడకుండా పులుసు పొయ్యడం, చంద్రబోస్ మాంచి పాటలు రాయడం, టీవీ 9 లో తప్పులు లేకుండా&nbsp;చదవడం&nbsp; సాధ్యమేనా చెప్పండి మీరసల ? ఆ తంతు పూర్తి కాగానే, ఉప్పురాళ్ళ<span style="color: red;">*</span> &nbsp;తో సిద్ధంగా ఉన్నాడు మా మావయ్య, ఆర్య 2 లో ఫస్ట్ ఎయిడ్ బాక్స్ తో ఉన్న అర్జున్ లాగ. </span></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">ఎరుపెక్కిన కళ్ళతో, ఉప్పెక్కిన నోటితో , బరువెక్కిన హృదయంతో కొత్త బట్టలేసుకుని మత్తుగా నిదరపోయాం మేమందరం. ఆ కొత్త బట్టలు&nbsp;మాకు అతికినట్టు సరిపోయాయి (స్పైడర్ మ్యాన్, సూపర్ మ్యాన్&nbsp;కాస్ట్యూమ్ లాగ &nbsp;అన్నమాట). &nbsp; &nbsp;అన్నట్టు ఆ బట్టలు కుట్టింది మా ఊరిలో ఏకైక&nbsp;(లేడీస్ ) టైలర్ కాంతారావు. ఇంట్లో ఉన్న&nbsp; ఆడ లేడీస్ అక్కడే కుట్టించేవారు, వాటితో పాటు పనిలో పని మావి కూడా అక్కడే కుట్టించేసేవారు డెడ్ సీప్ అని. &nbsp; <br />ఆ గాఢ&nbsp;నిద్రలో&nbsp; పులిహోర, బొబ్బట్లు తింటునట్టు&nbsp; ఒకటే మెరుపు&nbsp;కలలు. ఉలిక్కిపడి లేచాను. పులిహోర ఘాటు, నేతి బొబ్బట్టు&nbsp;కలగలిపిన &nbsp;ఒక కమ్మటి సువాసన నను&nbsp;పిలిచింది రా రమ్మంటూ. పట్టాను&nbsp; ఒక పట్టు. వంటలో&nbsp;మా అమ్మమ్మ కి సాటి లేదంటూ. కవిత్వం పొంగింది కదూ నాలో దాన్ని తలుచుకుంటూ.<br />ఆ రోజు మా ఇల్లు చుట్టాలతో, మా పెరటి సావిడి&nbsp;పేకాట రాయుళ్ళతో నిండిపోయింది. మీరు పేకాట సరదాగా ఆడేవాళ్ళు చూసుంటారు, డబ్బులకి ఆడే వాళ్ళని చూసుంటారు, క్లబ్బుల్లో ఆడే&nbsp;వాళ్ళనీ చూసుంటారు. కానీ నేను పేకాటే&nbsp;&nbsp;వృత్తిగా &nbsp;ఆడే వాళ్ళని చూసాను. వాళ్ళు కేవలం పేకే ఆడతారు. అదే వారి జీవిత లక్ష్యం, ఆశయం, కర్తవ్యం. ఈ బ్యాచ్ మా ఊరిలో ఏ&nbsp; శుభకార్యానికెళ్ళినా, చుట్టాలు దండిగా ఉన్న&nbsp; ఏ&nbsp;ఇంటికెళ్ళినా &nbsp;కనపడేది. ఇలా పండగలు, పెళ్ళిళ్ళు&nbsp; ఏవీ&nbsp; లేనప్పుడు వీళ్ళ&nbsp; &nbsp;పరిస్థితి ఏంటని నాకు బోలెడు జాలి వేసేది. ప్రభుత్వం పేకాటని స్వయం ఉపాది పధకంగా ఎప్పుడు గుర్తిస్తుందో, పావలా వడ్డీ&nbsp;రుణాలు ఎప్పుడిస్తుందో&nbsp;&nbsp;అని నేను బెంగ పెట్టుకునే వాడిని.<br />ఆ .. ఎక్కడున్నాను... ఆ .. నేను నిద్ర లేచి, కాస్త&nbsp;ఎంగిలి పడి, మా గ్యాంగ్ తో కలిసి, గుడికి బయల్దేరా. అరుగు దిగుతూండగానే ఎక్కడినించో ఒక ఘాటయిన సువాసన ముక్కులదిరిపోయేలా&nbsp;వచ్చింది. &nbsp;ఈడెవడ్రా బాబూ&nbsp; &nbsp;అత్తరులో&nbsp;బట్టలుతుకున్నట్టు ఉన్నాడు. ఇంత ఘాటేంటి&nbsp;రా అనుకునేంత లోపు మా తాతయ్య స్నేహితుడు సూర్యనారాయణ గారు ప్రత్యక్షమయ్యారు. ముసలోడే కానీ మహా రసికుడు అనుకుని అరుగు దిగుతున్నాం.<br />ఆయన నన్ను చూసి&nbsp;" ఏరా అబ్బీ&nbsp;, ఎలా ఉన్నావ్రా. మీ నాన్న నా కళ్ళ&nbsp; ముందు పెరిగిన వాడు. నేనంటే మహా గౌరవం. ఎరుగుదువా" అని అడిగాడు. ఆయన వ్యవహారం, పిలుపు కూడా నాకు నచ్చలేదు. నాకు వళ్ళు మండి "అయితే మీరు ఈ శతాబ్దం లో పుట్టలేదా తాతయ్యా" అని అన్నాను. ఆయనకీ చిర్రెత్తి "ఔన్రా అబ్బీ నీ బట్టలేంటి బాగా బిగ్గా ఉన్నాయి, మీ తమ్ముడివా " అనడిగి తిక్క కుదిరిందా అన్నట్టు&nbsp;నవ్వుతున్నారు. నాకు మా కాంతారావు టైలర్ గాడిని కాలికింద పురుగులా&nbsp;నలిపేయాలనిపించింది. మా అమ్మ మీద కూడా పీకల దాకా&nbsp; కోపం వచ్చింది.<br />ఆ&nbsp;కోపంలో&nbsp; అరుగు మెట్లు గబా గబా దిగుతున్నా. ఆఖరి మెట్టు దిగగానే స్కేట్ బోర్డు మీద కాలేసినట్టు రోడ్డుమీద జారడం మొదలెట్టాను&nbsp;. ఆ జారడం జారడం మా పక్కింటి&nbsp;కర్ణం గారింటి దగ్గర ఆగాను...కాదు పడ్డాను.. ఇంచు మించు&nbsp;నడ్డి విరిగేడట్టు&nbsp;పడ్డాను&nbsp;. &nbsp;ఒకపక్క నే తొక్కిన గొబ్బిళ్ళు, ఇంకోపక్క మా వీధిలో వాళ్ళ నవ్వులు. గుండె భోగి మంట మండింది. అప్పుడు తెలిసింది నాకు, కాలు జారిన మగాడంటే ఈ సంఘానికి ఎంత కామెడీనో. సిగ్గుతో మొహం చొక్కాలో దాచుకుని, కాలికున్న గొబ్బిల్లను తుడుచుకుని ఇంటికి పరిగెత్తాను.అవమానంతో, ఇంటికెళ్ళగానే కాంతారావు కుట్టిన ప్యాంటు ని గాడిపోయ్యలో&nbsp; పడేసి, బెడ్రూం కి&nbsp; గడేసి ఆ రోజంతా అక్కడే&nbsp;పడుకున్నాను.అయినా అవమానం మర్చిపోలేక రాత్రికి&nbsp;ఆత్మహత్యా యత్నం కూడా చేశా.<br />ఆ ప్రయత్నమే - నేను రాజశేఖర్ నటించిన&nbsp;"<b>మొరటోడే &nbsp;నా మొగుడు</b>" &nbsp;సినిమా చూడడం.<br /><span style="color: red;">*</span> కుంకుడు పులుసుతో తలంటు ఎరుగని అదృష్టవంతులు, అజ్ఞానుల కోసం &nbsp;--</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">&nbsp;ఉప్పురాళ్ళు కుంకుడు రసం కంట్లో పడిన వాళ్ళకి ఇస్తారు. అవి&nbsp; నోట్లో పెట్టుకుంటే&nbsp;కళ్ళ మంట, కంట్లో నలుసులు పోతాయని&nbsp; ఒక నమ్మకం. నిజానికి ఉప్పరాయిని చప్పలిస్తే ఆ ఉప్పుని తట్టుకోలేక ఆ బాధలోకి డైవర్ట్ అయ్యి&nbsp;కంట్లో బాధను మర్చిపోతాం అని నా నమ్మకం.అసల&nbsp; వేమన&nbsp;చెప్పులో రాయి, కంటిలో నలుసు కాదు - నోటిలో రాయి&nbsp;&nbsp;కంటిలో పులుసు అని రాసుంటే బావుండేది.</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">19th Jan సవరణ : అసల ఈ టపా రాయాలని ఆలోచన మొలకెత్తించినది <a href="http://nemalikannu.blogspot.com/2010/01/blog-post_12.html">నెమలికన్నులో టపా</a>. నెమలికన్ను మురళి గారికి ప్రత్యేక కృతజ్ఞ్యతలు. </span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><div style="text-align: left;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/S1SwdOsODYI/AAAAAAAAKJY/8tsTJkF3-Ak/s1600-h/AIp2.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/S1SwdOsODYI/AAAAAAAAKJY/8tsTJkF3-Ak/s320/AIp2.JPG" /></a>అన్నీ సిద్ధం చేసుకుని మంటెయ్య బోతుంటే మా తాతయ్య అక్కడ వద్దు, అసలే తాటాకు పాక నిప్పంటుకుంటే ఇంకేం లేదని చెప్పాడు. సరే కదా అని ఇంకో వైపు కెళ్ళాం. అక్కడేమో గడ్డిమేట్లు నిప్పంటు కుంటే ఇంకేమన్నా ఉందా అని ఆ మంట మీద నీళ్ళు చల్లారు. కానీ మాకు మంటెత్తి, పక్కింటి రాజు గారింటి కెళ్ళాం. ఆయన మమ్మల్ని "బాబూ! నాది అసలే చిన్న పాక, ఒకటే ఆవు, చిన్న గడ్డిమేటు, ఒకర్తే &nbsp;భార్య, ఒకడే పిల్లాడు"&nbsp; అని ఏడుపు మొదలెట్టాడు. ఇలా కాదని రోడ్డు మీద కెళ్ళాం అక్కడ&nbsp; వేద్దాం అని&nbsp;అక్కడ అప్పటికే మంటలు చల్లారి, జన సంచారం మొదలైపాయింది. మా నాలుగు రోజులు శ్రమ వృధా కానివ్వం. మా టి రాజేందర్ పిడక కి నిప్పంటించే దాక నిద్రపోమని డిసైడ్ జేసి మా తాతయ్య తో పెద్ద యుద్ధం చేస్తే, ఇంట్లో ఒక గాడిపొయ్య చూపించి - అందులో వెయ్యండి, భోగి మంట ఐపోయాక నీళ్ళు కూడా కాచుకోవచ్చు ఎంచక్కా&nbsp;అని సద్ది చెప్పాడు. చేసేది లేక అయిష్టంగా అందులోనే వేశాం మా దండలు. చెప్తే నమ్మరు అవి ఏకంగా గంట &nbsp;మండాయి ముఖ్యంగా టి రాజేందర్ పిడక.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-8137001735011473324?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-75564491060486547922010-01-08T15:48:00.000-08:002010-01-18T10:09:22.883-08:00<span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br />&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; అందరిలాగా నేను ఆంగ్ల కొత్త సంవత్సరం పురస్కరించుకుని కొన్ని తీర్మానాలు చేసుకున్నాను. <a href="http://manishi-manasulomaata.blogspot.com/2009/12/blog-post_31.html">సుజాత</a> గారు చెప్పినట్టు అతి సామాన్యమయిన, సర్వ సాధారణమయిన &nbsp;<b>బరువు తగ్గడం</b> అందులో ఒకటి. నా ఎక్సెస్ సైజు ని తగ్గించుకోడానికి ఎక్సర్సైసే మార్గమని తేల్చు కున్నాను. &nbsp; అందు &nbsp;కోసం&nbsp;&nbsp;<b>ఉదయాన్నే లేవాలని</b> గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నాను &nbsp;(రెండవ తీర్మానం) .&nbsp;ఒకటో తారీఖు శుక్రవారం కావడం ఈ తీర్మానాలకి &nbsp;ఆదిలోనే ఎసరు పెట్టింది. ఎంత పట్టువదలిన విక్రమార్కుడయినా&nbsp;మరీ వారాంతం లో వ్యాయామం అంటే ససేమిరా అంటాడు నాకు తెలిసి. &nbsp; దానితో నా కార్యక్రమం &nbsp;మూడు రోజులు వాయిదా పడింది. ఆ తరువాత వాతావరణం పుణ్యమా అని జలుబు, దగ్గు, 98 F డిగ్రీల జ్వరం తో ఇంకో మూడు రోజులు సాకు దొరికింది. ఇంతలో నా స్నేహితుడు క్రమం తప్పకుండా తన తీర్మానం ఆచరిస్తున్నాడని తెలిసి మొదట ఆనందం (వాడి గురించి), తరువాత బాధ కలిగింది నా గురించి. నా మీద నాకే అసహ్యం వేసింది (నాకు కూడా అనకండి మీరు ). రోజుకి రెండు సార్లు టీవీ 9, వారానికి రెండు సార్లు&nbsp;చాలెంజ్ (టీవీ స్టార్ యాంకర్ ఓంకార్ ఆధ్వర్యంలో&nbsp;మా టీవీ కే మకుటాయమానమయిన కార్యక్రమం &nbsp;) &nbsp; చూడగలిగిన నేను, ఈ చిన్న పనిని చెయ్యలేనా క్రమం తప్పకుండా అని నిశ్చయించుకుని, అన్నీ సిద్ధం చేసుకోబూనాను &nbsp;మర్నాడు &nbsp;వ్యాయామశాల (జిం) కి వెళ్ళడానికి.</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">రెండు నెలల క్రితం వ్యాయామశాల &nbsp;లో జేరినప్పుడు సద్దుకున్న బ్యాగ్ ని బూజు దులిపి, ఐపాడ్ , మంచి నీళ్ళ బాటిల్, రెండు సెట్ల ఇయర్ ఫోన్లు (ఒకటి పని చెయ్యకపోతే ఇంకొకటి ముందు జాగ్రత్త) ఒక తుండు గుడ్డ పెట్టుకున్నాను. షూస్, సాక్స్ రెడీ చేసుకున్నాను. నా సెల్ లో అలారం &nbsp;ఏడింటికి, నా శ్రీమతి సెల్ లో ఏడు పదికి, టేబుల్ క్లాక్ లో ఏడు అయిదుకి పెట్టి నాకు దూరంగా వాటిని వేరు వేరు చోట్ల పెట్టాను (ఎందుకు మీరు ఊహించి ఉంటారు). &nbsp; రేపు ఉదయం చెయ్యాలి వ్యాయామం అని గట్టిగా తలుచుకుని పడుకున్నాను. ఉదయాన్నే నా సెల్ &nbsp;మోగింది. అలారం అనుకుని లేచి సమయం చూసాను. <b>6: 55 </b>. ఇదేంటి నా సెల్ నాకంటే వేగంగా ఉంది అని అనుకునేలోపు అది ఈస్ట్ కోస్ట్ నించి &nbsp;కాల్ అని గ్రహించాను. కళ్ళు విదిల్చుకుని గొంతు సవరించుకుని (ఇది అనవసరం), చెవులు విదిల్చుకుని విన్నాను. &nbsp;రెండే మాటలు. ఇంకో అరగంట లో అనుకోకుండా కాల్ పెట్టాల్సి వచ్చింది. అది &nbsp;నేను హాజరు ఐతే &nbsp;చాలా సంతోషిస్తాను అని చెప్పాడు అవతల తెల్లోడు. పని చెయ్యమని &nbsp;చెప్పీ &nbsp;చెప్పకుండా చేయించుకోవడం తెల్లోల్లకి &nbsp;తెలిసినంత బాగా ఇంకెవరికీ తెలియదు. తీర్మానం గురించి ఆలోచిస్తూ దిగాలుగా <b>7:30</b> కాల్ &nbsp;తీసుకున్నాను. అది అనుకున్న దానికంటే అరగంట ఎక్కువ అయింది. ఆ పైన అసలు పని, దానితో ఆ రోజు ఉదయం వ్యాయామం కుదరలేదు. కానీ ఏదో విధంగా ఒక్క తీర్మానం అయినా అమలు పరిచా అని ఆనందించాను - అదే ఉదయం లేవడం. ఆ మిశ్రమ స్పందన తో రోజు మొదలెట్టాను.</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">అది జనవరి ఏడవ తారీఖు&nbsp;ఉదయం. సూరీడు ఖరీదయిన రెస్టారంట్ లో లైట్ లాగా డింగా వెలుగు తున్నాడు . ఆ వెలుతురుని కూడా మేఘాల తెరల పొరలు మిన్గేస్తున్నాయి. గడియారం చూస్తే &nbsp;కానీ &nbsp;సమయం &nbsp;పది అయిందని తెలియదు. పని లో నిమగ్నమయి ఉండగా ఒక ఒక పెద్ద ట్రక్కు గోడ పక్కనే పడినట్టు పెద్ద కుదుపు &nbsp;వచ్చింది. వెంటనే ఇంకోసారి. ఒక్కసారిగా &nbsp;బయటకి వచ్చాం అందరం. అది భూకంపం అని గ్రహించాం.కొంత సేపు ఆగి అంతర్జాలం లో అది భూకంపమని నిర్దారించుకున్నాం. &nbsp;రిక్టర్ స్కేల్ మీద 4.2. మరీ పెద్దది కాకపోయినా మరీ చిన్నది మాత్రం కాదు. ఒక్కసారి బే ఏరియా లైన్ అఫ్ ఫాల్ట్ మీద ఉందని, ఇలాటివి &nbsp;సాధారణం అని &nbsp;జ్ఞప్తికి వచ్చింది. కొంచం భయం వేసింది . వెంటనే ఇంకొక విషయం గుర్తొచ్చింది. నా తీర్మానాల్లో ఒకటి &nbsp;ఒక్క రోజు పాటించడం వల్ల కాబోసు ఈ &nbsp; &nbsp; భూకంపం అని మనసులో అనుకున్నాను.</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: 16px;">ఆ రోజు రాత్రి మళ్ళీ యధావిధిగా అన్నీ సిద్ధంగా ఉన్నాయో లేదో చూశా మర్నాటి వ్యాయామానికి. అలారంలతో సహా &nbsp;. ఉదయాన్నే లేచి తయారయ్యి, వాటర్ బాటిల్,తుండు, ఐపాడ్,ఇయర్ ఫోన్ &nbsp;సమేతుండ నయి వ్యాయామా శాలకి బయల్దేరా. అదృష్టవసాత్తు ఇంకేం అవాంతరాలు లేక ఆ రోజు వ్యాయామం పూర్తయింది. ఏడాది లో ఒక్కసారి అయినా పాటించాను నా తీర్మానాన్ని అని నా శరీరం స్వేద బాష్పాలు, నా కళ్ళు ఆనంద బాష్పాలు ఒకేసారి కార్చాయి. తుండు గుడ్డ తో ఆ గండి పూడ్చి ఇంటికి బయల్దేరాను.</span></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br />అదే రోజు ఉదయం ఒంటి గంట ప్రాంతం లో మళ్ళీ తీవ్రమయిన &nbsp;కుదుపు. బాబోయ్ ఇంకో భూకంపం. ఇక కారణం వెంటనే స్ఫురనకొచ్చింది. ఒక్కడి ఆరోగ్యం కంటే సమాజ శ్రేయస్సు ముఖ్యమని నా అంతరాత్మ డి టి ఎస్ లో ఘోషించింది.రుద్రవీణ లో శ్రీశ్రీ వాక్యాలు బాలు గొంతులో వినపడ్డాయి. అంతే<br /><b>నేను సైతం ఈ నేలకోసం &nbsp;నా కార్యదీక్షను దారపోస్తాను &nbsp;</b><br /><b>నేను సైతం ఈ ప్రజలకోసం నా రెజల్యూషన్ &nbsp;వదిలివేస్తాను&nbsp;</b><br />అని అనుకుని నా తీర్మానాలకి తిలోదకాలు ఇచ్చేసాను కేవలం లోక కల్యానానికే .&nbsp;నా లో సంఘ సేవకుడు ఉవ్వెత్తున ఉప్పొంగిపోయాడు నా త్యాగనిరతికి, మానవత్వానికి. వచ్చే ఏడాది నోబెల్ బహుమతికి నా పేర &nbsp;ఉంటుందేమో చూస్తూ ఉండండి. <br /><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">శెలవు. </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> &nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;-- &nbsp; &nbsp;లోకాసమస్తాత్ సుఖినోభవంతు &nbsp; &nbsp; --<span style="color: black; font-family: 'Times New Roman';"><span style="font-size: medium; line-height: normal; white-space: normal;"><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-7556449106048654792?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-23333891269349492372010-01-03T14:39:00.000-08:002010-01-18T09:59:59.899-08:00<span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br />ముందుగా అందరికీ హ్యాపీ న్యూ ఇయర్.<br />ఈ న్యూ ఇయర్స్ ఈవ్ మనం చేసుకోవడమేంటి అని ఒక్కొక్క సారి అనిపించినా, మిగతావన్నీ (క్యాలెండర్, పుట్టిన రోజు ఆంగ్ల తేదీ ప్రకారం జరుపుకోవడం, కొన్ని అలవాట్లు) &nbsp;ఓన్ చేసుకున్నప్పుడు ఇది మాత్రం వదిలి పెట్టడం ఎందుకని నాకనిపిస్తుంది. ఇలా ఫిక్స్ అయ్యి ప్రతీ యేడూ &nbsp;శక్తి కొలదీ :) బానే జరుపుకుంటున్నాం&nbsp; ఇది కూడా.<br />ఇక ఈ మధ్య&nbsp;&nbsp;త్రీ ఈడియట్స్ &nbsp; సినిమా చూసాను. అద్భుతంగా ఉంది. మున్నా భాయి, లగే రహో మున్నా భాయి &nbsp;తీసిన రాజ్కుమార్ హిరాణి హైప్&nbsp;&nbsp; కి తగ్గ (ఇంకా చెప్పాలంటే దాని కంటే ఎక్కువ ) సినిమాని అందించాడు.ఆమిర్ ఖాన్ సినిమా సినిమాకి&nbsp;తనలోని నటనని సాన బెట్టే విబిన్నమయిన&nbsp;పాత్రలు చేస్తూ తనకు పోటీ ఎవరూ లేరని నిరూపిస్తున్నాడు. ఇక సినిమా చేతన్ భగత్ నవల ఫైవ్ పాయింట్ సంవన్ (Five Point Someone) ఆధారంగా తీసినది. ఆ నవల నాకు బాగా నచ్చిన వాటిలో ఒకటి.నవలని&nbsp; సినిమా లోని&nbsp; ప్రధాన పాత్రలు, కొన్ని సన్నివేశాలు, కొంత కథ వరకే వాడుకున్నారు. ఆ పైన అంతా&nbsp; రాజ్కుమార్ హిరాణి రచనా పటిమ, దర్శకత్వ ప్రతిభే. భారతీయ విద్య విధానంలో కొట్టొచ్చినట్టు కనిపించే లోపాలు ముగ్గురు స్నేహితుల కథ ఆధారంగా చెప్పే కథ. ఆ ముగ్గురిలో ఒకడు మిగతా ఇద్దరి జీవితాలను&nbsp;&nbsp;ఎలా ప్రభావితం చేసాడు, వారితో పాటు తోటి విద్యర్తులని ఎలా ఆకట్టుకున్నాడో ,వారి కాలేజీ డీన్ ని ఎలా మార్చాడు&nbsp;&nbsp;అన్న విషయాన్ని &nbsp; &nbsp;తనదయిన శైలిలో &nbsp;మంచి కథనం తో,&nbsp;&nbsp;మంచి హాస్యంతో,&nbsp;&nbsp;హృద్యంగా మలిచాడు హిరాణి.<br />ఆమిర్ ఖాన్, మాధవన్, శర్మన్ జోషి&nbsp;వాళ్ళకిచ్చిన&nbsp; పాత్రలలో పరకాయ ప్రవేశం చేసారు. &nbsp;బోమన్ ఇరానీ ఎప్పటిలాగే చించేసాడు. &nbsp; &nbsp;శంతను&nbsp;మొయిత్రా &nbsp;సంగీతం చక్కగా సమకూర్చాడు. ముఖ్యంగా నాకు "बहती हवा सा था वो ", Give me some Sunshine&nbsp;(ఈ పాట గురించి నీ రాసిన టపా <a href="http://mirchi-bajji.blogspot.com/2009/11/give-me-some-sunshine.html">ఇక్కడ</a> చూడచ్చు) &nbsp;చాలా చాలా నచ్చాయి. ఎటొచ్చి(సినిమా టైటిల్స్&nbsp;లో )&nbsp;చేతన్ భగత్ క్రెడిట్ మీద &nbsp;జరుగుతున్న గొడవ చూస్తే విదు వినోద్ చోప్రా, అతని తో పాటు హిరాణి కూడా అతి చేసారనిపించింది. ఈ విషయం లో &nbsp;<a href="http://www.virsanghvi.com/vir-world-ArticleDetail.aspx?ID=415">ఇక్కడ</a>&nbsp; చెప్పింది నిజమనిపించింది.<br />గత వారాంతం Los Angeles కి వెళ్లాం. క్రిస్మస్ వారాంతమేమో జనం జాతర లా ఉన్నారు. ఒక&nbsp; రోజు యూనివర్సల్ స్టూడియోస్ కి , ఇంకొక రోజు డిస్నీ కి వెళ్లాం. మొదటిది బానే పూర్తీ చేసాం కానీ, డిస్నీ మాత్రం&nbsp;సగం కూడా చూడటం కుదరలేదు. విపరీతమయిన జన ప్రవాహం, ఎక్కడ చూసినా పొడవాటి క్యూలూనూ. ఇంకెప్పుడూ వారంతం అందులో ఇలాటి పొడవు వారంతం (long weekend :)) &nbsp;లో వెళ్లకూడదని నిర్ణయించుకున్నాం. చాలా మంది డిస్నీ వరల్డ్, కాలిఫోర్నియా అడ్వెంచర్ (రెండు పార్క్లు ఎదురెదురుగా ఉంటాయ్, ఒకే&nbsp; టికెట్ కూడా తీసుకోవచ్చు) &nbsp; రెండూ చూడటానికి రెండు రోజులుండాలి అంటారు కానీ సరిగ్గా ప్లాన్ చేస్తే ఒక్కరోజులో ముగించచ్చు అనిపించింది. కాకపోతే కాస్త పెందరాడే వెళ్ళాలి. వీటిలో&nbsp;మిస్ అవ్వకుండా చూడాల్సినవి ఐతే రెండు షోస్ (ఏడింటికి ఒక పార్క్ లో ఎనిమిదింటికి ఒక దాంట్లో అనుకుంటా) , ఇండియానా జోన్స్, స్ప్లాష్ మౌంటైన్, సోరింగ్ ఓవర్ కాలిఫోర్నియా , టవర్ అఫ్ టెర్రర్, స్పేస్ మౌంటైన్ తప్పకుండా చూడాల్సినవి. <br />ఈ రోజు ఒక మంచి కార్యక్రమం చూసా టీవీ 9 లో. మీరు సరిగ్గానే విన్నారు టీవీ ౯ లోనే. అరుణ్ సాగర్ గారి "మేల్ కొలుపు" మీద&nbsp;పుస్తక సమీక్ష&nbsp;. నాకు టీవీ ౯ వారు&nbsp; &nbsp;ఇలాటి కార్యక్రమాలు&nbsp; కూడా చేస్తారని తెలియదు. ఇంతకు ముందు &nbsp;ఈ పుస్తకం గురించి పుస్తకం డాట్ నెట్ లో <a href="http://pustakam.net/?p=839">కత్తి మహేష్ గారు రాసినది</a> చూసా. ఈ కార్యక్రమం కూడా చూసాక ఎలాగయినా చదవాలనిపించింది. &nbsp;తనికెళ్ళ భరణి గారు అద్భుతంగా &nbsp;చెప్పారు ఈ పుస్తకం గురించి. హోస్ట్ బద్రి కాకుండా కొంచం పుస్తక పరిజ్ఞానం ఉన్న వాళ్ళైతే&nbsp; &nbsp;(అసలు &nbsp;టీవీ ౯ లో ఉంటే&nbsp;) ఇంకా&nbsp;బావుండేది.<br />ఈ మధ్య ఒక బ్లాగ్మిత్రుడి పుణ్యమా అని నేను శ్రీపాద సుబ్రమణ్య శాస్త్రి గారి మార్గదర్శి , వడ్లగింజలు చదువుతున్నాను. త్వరలో నా ఆ &nbsp;అనుభూతి&nbsp; (శ్రీపాది వారి కథలు చదవలేం అనుభవించాలి అంతే&nbsp;) గురించి రాయాలని ఉంది. &nbsp;అన్నట్టు పద్యాలంటే చెవి కోసుకునే వాళ్ళకి&nbsp;, రాయాలని ఉత్సాహ పడేవాళ్ళకి <a href="http://andhraamrutham.blogspot.com/">ఆంధ్రామృతం</a>&nbsp;అనే&nbsp;ఒక అద్భుతమయిన బ్లాగ్ నిర్వహిస్తున్నారు మా రామకృష్ణ&nbsp;మాష్టారు. బ్లాగ్లోకంలో&nbsp;ఈయన చిరపరిచితులనుకోండి.&nbsp;పద్యాలంటే ఆసక్తి ఉన్నవారు ఎవరన్నా &nbsp;పొరపాటున మిస్ అయ్యి ఉంటే &nbsp;తప్పక చూడాల్సిన బ్లాగ్ ఇది . &nbsp; &nbsp; <br /><br /><br /><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-2333389126934949237?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-75620248081344779162009-12-23T02:53:00.000-08:002010-01-18T10:10:18.739-08:00ఈ యాత్ర మొదటి భాగం <a href="http://maanasasanchara.blogspot.com/2009/10/1.html">ఇక్కడ.&nbsp;</a><br /><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">మూడు ముప్పులూ, ఆరు తప్పులతో వేగాస్ కి మా ప్రాయాణం మొదలైంది.&nbsp;</span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">లేట్ గా ఎక్కావేమో ఆఖరు సీట్లు వచ్చాయి ( ఇంకో నిమిషం ఆలస్యమయితే నిల్చుని ప్రయాణం చేయాల్సి వచ్చేదేమో). బ్యాగ్లు సర్దుకుని , అనౌన్స్మెంట్ అయ్యాక, ఫోన్ ఆఫ్ చేసి, జూస్ తాగి, గ్లాస్ ఇచ్చేసే లోపు వేగాస్ ఎయిర్ పోర్ట్ వచ్చేసింది. దిగీ దిగగానే, ఎయిర్ పోర్ట్ లోనే వేగాస్ వాసనలు (కేసినో లు, కాక్టైల్లు) కొట్టొచ్చినట్టు కనిపించాయి. కార్ రెంట్ చేస్తే దగ్గర్లో ఉన్న హోవర్ డ్యాం చూడచ్చని, కార్ రెంట్ చేద్దామని వెళ్ళాము. అది జూలై 4th వీకెండ్ ఏమో తెగ జనం . కార్ రెంట్ చేసే సరికే మధ్యాహ్నం ఐపోయింది. అక్కడ్నించీ, పని చేయని జి పి ఎస్, ఛార్జ్ అయిపోయిన ఐ ఫోన్ తో, ముందు రోజు రాత్రి లేని నిద్రతో, ఉదయం నుండి తిండి లేక ఆకలితో, భీభత్సమైన ట్రాఫిక్ లో ఎడారి ఎండలో (వేగాస్ డిసర్ట్ లో ఉంది) ౩ ఇంటికి హోటల్ చేరుకున్నాం. అసలే చిర్రెత్తి ఉన్న మాకు ఆ హోటల్ రిసెప్షనిస్టు మా రిజర్వేషన్ సిస్టం లో&nbsp;కనపడట్లేదని వళ్ళు మండే సమాచారం చెప్పింది. ఆ రిసెప్షనిస్టు అంత అందంగా ఉండకపోయినా, తప్పు మాది కాకపోయినా, లాగి రెండు పీకే వాడినేమో. చేసేదిలేక పక్కనున్న హోటల్ లో రూమ్స్ తీసుకుని ఎంగిలి పడడానికి బయల్దేరాం. కాలే కడుపుకి మండే బూదిదలాగా ఏదో కాస్త తిని, రూం కెళ్ళి తన్నిపెట్టి పడుకున్నాం. ముందు రెండు రోజులు సరిగ్గా నిద్రలేదేమో, లేచేసరికి అయిదైంది టైం. ఆ రోజు బానే తిని తిరిగి సాఫీ గా గడిచిపోయింది. </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">మేము వెళ్ళింది మాంచి ఎండలో. ఎంత వేడి అంటే, పోయ్యలేకుండా పప్పు ఉడికించవచ్చు . మేము మొదటిసారేమో వెళ్ళడం, తెలియక వేగాస్ డౌన్ టౌన్ లో హోటల్ తీసుకున్నాం. అక్కడ్నించి స్ట్రిప్ ఒక రెండు మైల్లే అయినా వెళ్ళడానికి ముప్పావు గంట దాకా పట్టేది. ఆ రోజు బెల్లాజియో లో ఎక్కువ సేపు గడిపాము ప్రశాంతంగా . మా ప్రకృతికి విరుద్ధంగా మిగిలన రోజంతా అన్నీ సాఫీ గా సాగిపోతున్నాయి, మంచి రోజులు మళ్ళీ వచ్చాయా ఏంటి, కొత్త కొత్తగా ఉన్నది అని కేసినో లో ఆట ఆడుతూ పాట పాడుతుంటే నేను కొంత గెలిచాను బ్లాక్ జాక్ లో.&nbsp; (పోయిన బోలెడు ఆటలకన్నా గెలిచినది ఒకటీ గుర్తుండిపోతుంది కదా) . నేను పరిగెత్తు కుంటూ, లక్కీ 7 దగ్గర నీరసం గా ఉన్న నా శ్రీమతి దగ్గరికెళ్ళి డార్లింగ్ పది డాలర్లు వచ్చాయి అనగానే, పర్సు పోయింది అని నీరసంగా చెప్పింది. తీర్థం లా ఉండే ఆ జనం, దొరకడం అసాధ్యం అని తెలిసినా ఆశ చావక లంచ్ చేసిన బెల్లాజియో కెళ్ళి వెతికి, రిపోర్ట్ చేసి వచ్చేసాం. మామూలుగా ఐతే ఇక్కడ (అమెరికా లో ) పర్సు పోయినా పెద్ద విషయం కాదు అన్నీ కార్డ్సే కాబట్టి కాన్సుల్ చెయ్యచ్చు. కానీ అందులో ఒక ఖరీదయిన గిఫ్ట్ కార్డు, డ్రైవింగ్ లైసెన్స్ ఉన్నాయి. పోనీ సొమ్ము పోయిందని ఊరకున్నా, ఆ డ్రైవర్స్ లై సెన్స్ లేకుండా తిరుగు ప్రయాణం అనుమానమే. కాల్ చేసి కనుక్కుంటే ఏదో ఒక ఐడి ఉండాలని చెప్పారు . మా దగ్గరా ఇంకోటి లేదు. సర్లే ప్రయత్నిద్దాం. లేకపోతె డ్రైవ్ చేద్దాం అని నిర్ణయించుకున్నాం (సంతోషం ఏంటంటే మేము ఈస్ట్ కోస్ట్ లో లేము ). </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">మిగతా రెండు రోజులూ హాయిగానే గడిచిపోయాయి. మేము ఒకటి మాత్రం నిర్ణయించుకున్నాం. ఇంకెప్పుడూ వేగాస్ కి వెళ్ళకూడదు అని, వేసవి లో. ఇంచుమించు మూడు రోజులూ 110 F ఉంది . బయటకొస్తే మసే. ఎక్కువ సేపు ఆ స్ట్రిప్ మీద హోటల్లలోనే ఉండేవాళ్ళం. షో స్ అన్నీ బానే చూసాం. బెల్లాజియో, వెనిస్ హోటల్లు చాలా బావున్నాయి. మేము విన్ లాస్ వేగాస్ లో "లే రెవ్" షో కెళ్ళాం. ఎక్కువ మంది బెల్లాజియో లో "ఓ" షో కి వెళ్తారుట. షో బావుంది చాలా. వేరే ప్రపంచానికి తీసుకెళ్ళినట్టు ఉంది లైటింగ్, ఎఫ్ఫెక్ట్స్ , సంగీతం తో. కథ, వాళ్ళ బాధ అర్థం ఐతే ఇంకా బావుండేది అనిపించింది. నాకు అన్నిటికంటే దేదీప్యామానమయిన వేగాస్ రాత్రిలో బెల్లాజియో ఫౌంటైన్ ని ఈఫిల్ టవర్ మీద నుంచి చూడడం అద్భుతమైన అనుభూతి. అదీ మేము ఆఖరు చూసినది అదే .</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">మేము పూటకొక సారి పర్స్ పారేసుకున్న హోటల్ కి కాల్ చేసేవాళ్ళం, నేను నీళ్ళు వదిలేసినా నా శ్రీమతి పట్టుపట్టడం వల్ల.&nbsp;అదే క్రమం లో ఒకసారి ఆ హోటల్ కెళ్ళి అడిగాం. అక్కడ రిసెప్షనిస్ట్ శ్రియ గోశల్ ఇళయరాజా సంగీతం లో పాట పాడినట్టు ఒక తియ్యని వార్త చెప్పింది. పర్స్ చేతికిచ్చింది. శతం తక్కువగా అన్నీ ఉన్నాయి. హమ్మయ్య అనుకుని ఆ రోజు మా స్నేహితులకి ఓ చిన్న పార్టీ ఇచ్చాం కూడా. ఇక ఫ్లైట్ ప్రయాణానికి దోకా లేదని .</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> మర్నాడు ఉదయం మా తిరుగు ప్రయాణం. ఈ సారి చాలా జాగ్రత్తగా ఏడింటి ఫ్లైట్ కి ఉదయం అయిదింటికే బయల్దేరాం. ఎయిర్ పోర్ట్ కెళ్ళే దారిలో ఒకసారి దారి తప్పినా సద్దుకుని, మొత్తానికి చేరుకున్నాం. ఎయిర్ పోర్ట్ కి shuttle పట్టుకునేటప్పుడు ఊరికే ఒకసారి టికెట్స్ చూసుకున్నాం. దిమ్మదిరిగి మైండ్ బ్లాక్ అయింది. ఫ్లైట్ 6:30 కి (వేగాస్ కి వచ్చేటప్పుడు ఫ్లైట్ టైమింగ్ వెళ్ళేటప్పుడు టైమింగ్ గా పొరబడ్డాము అలవాటులో ). Shuttle దిగి పరుగో పరుగు ఫ్లైట్ కౌంటర్ కి. ఆలస్యమయినా కిందా మీద పెట్టి మొత్తానికి బోర్డింగ్ పాస్ లు ఇచ్చింది అక్కడున్న పెద్దావిడ. ఆ పైన మా అదృష్టానికి తగ్గట్టు చెక్ ఇన్ దగ్గర బ్లాక్ ఫ్రైడే కి electronics కొట్ల దగ్గర ఉండేంత క్యూ. అది త్వరగానే అయిపోయినా, అక్కడనించీ రెండు టెర్మినల్ ల అవతల మా ఫ్లైట్. ట్రాం పట్టుకున్నాం కానీ మా స్నేహితులు వెనక ఉండి పోయారు. సర్లే మనం వెళ్లి ముందు అక్కడ ఫ్లైట్ ఆపుదాం అని వెళ్ళిపోయాం. అక్కడ బోఅర్దింగ్ దగ్గర ఎయిర్ లైన్స్ ఉద్యోగి మా కంటే కంగారుగా ఉన్నాడు. అప్పటికే మిగతా బోర్డింగ్ అయిపొయింది. కేవలం ఒక 5 నిమిషాలు చూద్దామని ఆగాడు. మా స్నేహితులు ఇంకా రాలేదు. నిమిషానికో సారి కంగారు పెట్టేవాడు వస్తున్నారా అని . మొత్తానికి ఇంకా సరిగ్గా బోర్డింగ్ ఆపేసి తలుపు మూసేయ్యబోతుండగా మా వాళ్ళు వచ్చారు. మా దగ్గర ఉన్న బ్యాగ్ లు గేటు చెక్ చేసాడు (అవి క్యారీ ఆన్ లు మా దగ్గర ఉండాల్సినవి). ఏది అయితే అది అయింది అని దొరికిన ఆఖరు సీట్లలో కూర్చున్నాం. బెల్టు పెట్టుకుని హమ్మయ్యా అనుకుని, ఫ్లైట్ ఎప్పుడు కదులుతుందా అని వేచి ఉన్నాం. ఇంతలో పరుగు పరుగున వచ్చాడు ఆ కంగారు మనిషి (మమ్మల్ని ఎక్కించిన వాడు ). మా నలుగురుని దిగమన్నాడు. ఇదేం గొడవరా బాబు అనుకున్నాం. బోర్డింగ్ పాస్ లు ఇచ్చిన మహా తల్లి మమ్మల్ని వెయిటింగ్ లిస్టు లో పెట్టిందిట. మమ్మల్ని వేరే నలుగురు అనుకుని ఈ తికమక మనిషి ఎక్కిన్చేసాడు. వాడిని తిట్టడానికి నా దగ్గరున్నవి కాదు కదా పూరీ జగన్నాథ్ గారు సినిమాలలో వాడే బండ బూతులన్నీ కూడా సరిపోవు. మా తప్పు కూడా ఉంది కాబట్టి వాడిని విసుక్కోవడం తప్ప ఏం చెయ్యలేకపోయాం. వాడు వేరే ఫ్లైట్ కి పాస్ లు ఇచ్చి, బ్యాగ్లు దిగేచోట చోట తీసుకోవచ్చని చెప్పాడు. అవి వేరే ఫ్లైట్ లో ఉన్నాయి కదా అని చాలా సార్లు అడిగినా వాడు ఏం ఫర్లేదు మై హూ నా వచ్చేస్తాయని భరోసా ఇచ్చాడు. సర్లే ఇంకా చేసేదేముంది అని ఫ్లైట్ ఎక్కి బెల్టు పెట్టుకుని కూర్చున్నాం. ఇంతలో మళ్ళీ దింపే శారు, మాతో పాటు అందరినీ. కంగారు పడకండి మా ఊరు వచ్చేసింది (అరగంటే ప్రయాణం ).&nbsp;</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">బే ఏరియా హాయి వాతావరణం లో చల్ల గాలి పీల్చుకోడానికి తహతహ లాడుతూ లగేజీ తీసుకుందామని వెళ్లాం. ఏదో అవకతవక వల్ల మా బ్యాగ్లు రాలేదని, ఎక్కడో మెక్సికో కి వెళ్లి పోయాయని చెప్పింది అక్కడ ఓ పొగరు బోతు. అప్పుడే నా శ్రీమతి ఒక తాజా వార్త చెప్పింది. తన బంగారు వస్తువులు కొన్ని క్యారీ ఆన్ కదా అని ఆ బ్యాగ్ లో పెట్టానని. మూల్గే నక్క మీద తాటిపండు సామెత కి అర్థం అప్పుడు తెలిసింది నాకు. ఆగ్రహం లో రాజశేఖర్ అంత కోపం, పుర్సూట్ అఫ్ హ్యాపీ నెస్ లో విల్ స్మిత్ అంత బాధ, నిస్సహాయత కలిపి వచ్చాయి. కానీ ఏం చెయ్యను, ఒక కంప్లైంట్ రాసి ఇంటికి బయల్దేరాం.విచిత్రం ఏంటంటే మా స్నేహితుల లగేజీ వచ్చేసింది అందరం ఒకేసారి గేటు చెక్ చేసినా. </span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> ఇక ఎయిర్లైన్స్ వాడు రోజుకొక కథ చెప్పేవాడు ఒకసారి మెక్సికో కి వెళ్లిందని , ఒకసారి మిన్నెసోటా అని, ఒక సారి కరీబియన్ అని. వారమయినా బ్యాగ్స్ రాలేదు. ఇక క్లైం చెయ్యడానికో ఉత్తరం కూడా పంపాను. ఆరోజే ఒక దేవదూత మా ఇంటికి వచ్చాడు. భక్తా విచారించకు. నిన్న పోయింది అనుకున్నది నేడు దొరకచ్చు అని చెప్పి ఒక రెండు బ్యాగ్లు చేతిలో పెట్టాడు. బ్యాగ్ లో అన్నీ ఉన్నాయో లేదో చూసి ఆయనకీ దండం పెడదామని వెనక్కి తిరిగాను. ఆయన కంటికి దూరంగా గాలిలో అదృశ్యం అయిపోయాడు.</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium;"><span style="font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">ఆ సమయం లో అతి కష్టం మీద ఆయన వస్త్రం మీద అస్పష్టంగా మూడు అక్షరాలూ కనపడ్డాయి. U P S అని&nbsp;</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">---------------------------------------------------- శుభం -- --------------------------------------------------------------</span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-7562024808134477916?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-7823318467721934542009-12-22T05:14:00.000-08:002010-01-18T10:01:19.035-08:00<span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <br />&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<b>నే</b>ను తొమ్మిదవ తరగతి లో ఉన్నప్పుడు అనుకుంటా, మా సోషల్ టీచర్ సెకండ్ వరల్డ్ వార్, హిట్లర్ గురించి చెబుతూ, వీటి మీద షిండ్లర్స్ లిస్టు అనే అద్భుతమయిన సినిమా ఉంది స్పీల్బర్గ్ (జుర్రాసిక్ పార్క్ పుణ్యమా అని ఆయన పేరు విన్నా&nbsp; అప్పటికి). దాంట్లో హిట్లర్ చేసిన అరాచకం గురించి బాగా చెప్తాడు అని చెప్పినట్టు చూచాయి గా గుర్తుంది. ఎన్నో సార్లు చూద్దాం అనుకున్నా కానీ కుదరలేదు. మొత్తానికి ఆ శుభ తరుణం నిన్న ఆసన్న మయినది.<br />ఆంగ్ల సినిమాలు చూసే వారు ఇది మిస్ అయ్యి ఉండరు. కానీ అయి ఉంటే వెంటనే అద్దెకో, డౌన్లోడ్ చేసో, ఆఖరికి కొని అయినా చూడాల్సిన సినిమా.<br /><b>కథ -</b> రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో&nbsp;నాజీల అరాచకత్వానికి దారుణంగా బలి అవుతున్న జూస్ తో ఒక పరిశ్రమను ప్రారంబించి&nbsp;&nbsp;(మొదట్లో&nbsp;కేవలం లాభాల కోసమే)&nbsp;మెల్లగా వాళ్ళని ఆదుకునే నాథుడుగా&nbsp; ఎదిగిన షిండ్లర్ కథ. ఒక పక్క నాజీల అరాచాకత్వాన్ని, &nbsp;ఉన్మాదాన్ని,&nbsp;జూస్&nbsp;నిస్సహాయతని, షిండ్లర్ మానవత్వాన్ని అత్యద్భుతంగా చిత్రకరించాడు స్పీల్బర్గ్.<br /><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">చూస్తున్నంత సేపు ఆ సమయంలో మనమక్కడ ఉన్నట్టే, ఆ అమానుషం మన కళ్ళ ముందు జరుగుతున్నట్టే ఉంటుంది. ఒకసారి బాధతో కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగితే, ఒకసారి కోపంతో గుండె రగిలిపోతుంది. ఒకసారి జాలితో గుండె కరిగిపోతే, ఒకసారి మానవత్వానికి ఉప్పొంగిపోతుంది.సినిమా మొత్తం&nbsp;&nbsp;హిట్లర్ ని, జూస్ ని ఊచకోత కోసిన&nbsp;నాజీలని&nbsp; బతుకుంటే వెంటనే గొంతు నులుమి చంపెయ్యలనిపిస్తుంది. ఇప్పటి వరకు నేను చూసిన, విన్న చరిత్రలో ఇంత దారుణంగా, ఎందుకు చంపుతున్నారో కూడా తెలియకుండా ఇన్ని&nbsp;లక్షల మందిని&nbsp;&nbsp;చంపిన ఉదంతం లేదు. అన్నిటికంటే బాధపెట్టినవి రెండు&nbsp; ప్రశ్నలు&nbsp;, &nbsp;ఇంత జరుగుతుంటే, ప్రపంచమంతా చూస్తూ ఎలా ఊరుకుంది. ఇంత దారుణాన్ని ఆరేళ్ళు&nbsp;ఎలా ఉపేక్షించింది. &nbsp;ఇంత చేసినా బరిస్తూ ఎందుకు ఉన్నారు&nbsp;జూస్, కనీసం కొంత మంది అయినా&nbsp; ఎందుకు తిరగబడలేదు (అలా తిరగ బడ్డట్టు&nbsp;నేను ఎక్కడ చదవలేదు).<br />&nbsp;నన్ను కలిచివేసిన, నా&nbsp;గుండెలు బరువెక్కిన, నన్నింకా&nbsp;&nbsp;haunt చేస్తున్న కొన్ని సీన్లు ఈ సినిమాలో..<br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><ul><li>పోలాండ్ (క్రకవ్) జూస్ అందరినీ కలిపి&nbsp;ఒక చిన్నపాటి&nbsp; ప్రదేశంలో (ఘెట్టో లంటారు) పడేస్తారు నాజీలు. అక్కడ నించీ వారి చేత రకరకాల&nbsp;పనులు చేయిస్తూ ఉంటారు. ఒక సరి ఏదో ఒక నిర్మాణం జరుగుతూ ఉంటే ఒక జూ సివిల్ ఇంజనీర్ (స్త్రీ) వచ్చి నాజి కమాండర్ (అమాన్) తో అలా కడితే ఇది పడిపోతుంది. మళ్ళీ ఫౌండేషన్ వేసి కట్టాలి అని చెప్తుంది. అన్నీ కనుక్కుని అమాన్ ఆమెని కల్చేయ్యమంటాడు. ఆ స్త్రీ నేనేం తప్పు చేసాను, ఇది నా పని అంటే, అమాన్ ఆమెని షూట్ చేసి ఇది నా పని అంటాడు.</li><li>అమాన్ పొద్దున్నే లేచి బాల్కనీ లోకి వచ్చి వొళ్ళు&nbsp; విరుచుకుంటాడు. సిగరెట్ వెలిగిస్తాడు. &nbsp;ఘెట్టో దగ్గర చాలా మంది జూస్ పని చేస్తుంటారు. కూర్చుని ఉన్న&nbsp; ఇద్దరు జూస్ ని షూట్ చేస్తాడు. లోపలి వచ్చి మూత్ర విసర్జన చేస్తూ పెళ్ళాం ని కాఫీ నువ్వే పెట్టు అంటాడు. &nbsp;నాజీలు జూస్ ని చంపడం వారి&nbsp;దినచర్య లో&nbsp;ఎంత సర్వ&nbsp;సాధారనమో, వాళ్ళకి ఇది ఎంత తేలికో ఇంత కంటే బాగా ఎవరు చెప్పగలరు.&nbsp;</li><li>షిండ్లర్ హెలెన్ అనే జూ (నాజీ కమాండర్ అమాన్ కి&nbsp;సేవకురాలు&nbsp;) స్త్రీని ఓదారుస్తూ ఉంటాడు అమాన్ ఆమెని&nbsp;చంపడని. దానికి ఆమె "నాకు నమ్మకం లేదు. ఈ రోజు మేము చూస్తుండగా దారిన పోతున్న ఒకామెని గొంతులో షూట్ చేసాడు. ఆమె మిగతా వారికంటే మెల్లాగా వెళ్ళట్లేదు, తొందరగా వెళ్ళట్లేదు, ఆమె సన్నగా లేదు లావుగానూ లేదు. ఆమె చేసిందేమీ లేదు అలా వెళ్తోంది. అమాన్ నేను ఇవి పాటిస్తే&nbsp;&nbsp;చంపడు అనుకోడానికి లేదు" అని నిస్సహాయంగా వాపోతుంది.</li></ul><ul><li>కొత్తగా వర్కర్స్ వేరే దేశాల నించీ వచ్చినప్పుడు, నాజీలకి&nbsp;&nbsp;తోచినప్పుడు, కొందరి జూస్ ని ఏరి (కూరలు, రాళ్ళూ, రప్పలు లాగ ) ట్రైన్లలో తీసుకెళ్ళి&nbsp; సెల్లలో సామూహికంగా చంపేస్తుంటారు నాజీలు (కొందరికి విషవాయువులు ఇచ్చి, కొందరిని కాల్చేసి, కొందరి మీద ప్రాణాంతక పరీక్షలు చేసి). అలా తీసుకెళ్ళే వాళ్ళని గూడ్స్ బండి లాటి దాంట్లో (గాలాడడానికి&nbsp; పెట్టె మొత్తానికి ఒక చిన్న కిటికీ ఉంటుంది) పంపుతూ ఉంటారు. ఆ పెట్టెలలో గాలాడక, దాహంతో ప్రాణాలు పోయేడట్టు ఉంటుంది లోపల ఇరుక్కుని నించున్న జూస్కి&nbsp;. అప్పుడు షిండ్లర్ నాజీ కమాండర్ లతో మాట్లాడి, ఫైర్ హోస్ తో పెట్టలకి నీళ్ళు కొట్టిస్తాడు. ఆ కిటికీలలో నించీ, రూఫ్ నించీ&nbsp; కారే నీళ్ళతో ఎండిన గొంతులు తడుపు&nbsp; కుంటారు జూస్.</li><li>సినిమా అంతా బ్లాకు అండ్ వైట్. కానీ కొన్ని సన్నివేశాలలో ఒక పాప డ్రెస్ ని మాత్రం ఎరుపు లో చూపిస్తారు. ఎందుకో అర్థం కాలేదు. ఈ పాప బ్రతుకుందేమో &nbsp;అనుకున్నాను.అలా చిన్న ఆశ కలుగుతుంది&nbsp; . &nbsp;చివరికి ఆ ఆశ కూడా నిరాశే అని తేలుతుంది. అక్కడున్న జూస్ బతుకుతామని&nbsp;&nbsp;ఆశ పడడం వృధా అని నొక్కి చెప్తుంది.</li><li>ఇక గుండెలు పిండేసే క్లైమాక్స్. కిందామీదా నానా&nbsp; తంటాలు పడి, అతి కష్టం మీద తనకున్నదంతా వెచ్చించి ఒక పదకుండు వందల&nbsp; &nbsp; యాభై మంది జూస్ ని కాపాడతాడు షిండ్లర్. వారికి&nbsp; ఏడు నెలలు పాటు తల దాచుకోడానికి చోటివ్వడానికే తన పుట్టినూరులో&nbsp;&nbsp; &nbsp;ఫ్యాక్టరీని &nbsp;పెడతాడు. చివరికి రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ముగిసి, సోవియట్ రష్యా చేతిలో నాజీలు ఓడిపోతారు. అప్పుడు ఈ జూస్ (షిండ్లర్ కాపాడిన&nbsp;జూస్ ) కి విముక్తి కలుగుతుంది. నాజి పార్టీ వారిని అర్రెస్ట్ చేస్తారు. ఇతను నాజీ పార్టీ వదవ్వడం వల్ల&nbsp;&nbsp;దేశం వదిలి వెళ్ళే షిండ్లర్ ని జూస్ అందరూ&nbsp; సాగానంప వస్తారు. వాళ్ళని చూసి నేను ఇంకా కొంత మందిని కాపాడుండ వలసింది. కపాదగాలిగీ&nbsp; కాపడలేదు. బోలెడు డబ్బు వృధా చేసాను. ఈ కార్ ఎందుకు - ఇది ఒక ఇంకో పడి మందిని కపాడేదేమో, ఈ బంగారపు బ్యాడ్జు ఎందుకు ఇది ఇంకో ఒక్కరినైనా కపాడేదేమో&nbsp; అని చాలా బాధపడతాడు. అక్కడ అప్రయత్నంగా గుండె కరిగి గొంతులోకి వచ్చేస్తుంది ప్రేక్షకులకి (నాకైతే జరిగింది)</li></ul>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ఈ మారణహోమం (holocast) విన్న ఎవరికయినా గుండె రగిలిపోతుంది. అందులో స్పీల్బర్గ్ దర్శకుడు, అందునా జూ.ఇంకెంత రగిలిపోయి ఉంటాడు, ఎంత వేదన చెంది ఉంటాడు. ఆ బాధ ప్రతీ ప్రేక్షకుడికి గుండెలో పలికించ గలగడం, ప్రతీ మనిషిని ఒక ఘడియ ఆపి ఆలోచింప&nbsp;చెయ్యడం, ఒక కన్నీటి బొట్టు నివాళిగా రాల్చ గలిగేలా చెయ్యడం లో స్పీల్బర్గ్ కృత కృత్యుడు అయ్యాడని నా నమ్మకం.<br />P.S. <br /><br /><br /><ul><li>ఈ సినిమాకి స్పీల్బర్గ్ ఒక్క డాలర్ రెమ్యూనరేషన్ కూడా తీసుకోలేదు</li><li>సినిమా అంతా&nbsp; &nbsp;నాజీల అరాచకం&nbsp;గురించి అయినా, ఎక్కడా హిట్లర్ కనపడడు, అతని గొంతు వినపడదు.</li><li>ఈ మధ్య నేను&nbsp;చూసిన హోటల్ రవాండా కూడా ఇలాటి మారణహోమాన్ని, అందులో ఒక సామాన్యుడు &nbsp;పరిస్తుతలని బట్టి, కొన్ని వందల&nbsp;మంది&nbsp;జనాల పాలిట&nbsp;రియల్&nbsp; హీరోగా ఎలా పరిణత చెందుతాడో చూపెడుతుంది. దారుణ మరణ హోమాన్ని కళ్ళకు కట్టినట్టు చూపెడుతూనే, ఆ ప్రతికూల పరిస్థితులని&nbsp; పోరాడే&nbsp; మానవత్వాన్ని, ఆశావాదాన్ని చాటుతుంది.&nbsp;</li></ul></span></span><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-782331846772193454?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-36980587560719506242009-12-20T01:32:00.000-08:002010-01-18T09:51:04.597-08:00<span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br />జేమ్స్ కామెరూన్, భారీ బడ్జెట్, కొత్త టెక్నాలజీ , ఆరు నెలల ముందు నించి ఇచ్చిన హైప్ ఇవన్నీ చూసి చాలా అనుకున్నా ఈ సినిమా గురించి. రివ్యూలు కూడా కొంచం పాజిటివ్ గ ఉండే సరికి, ఎప్పుడెప్పుడు చూద్దామా అని తహతహ లాడాను. IMAX లో అదీ&nbsp;3D లో చూడాలని రెండు రోజులు ముందు బుక్ చేసి టికెట్లు, గంట డ్రైవ్ చేసి, రెండు గంటలు&nbsp; లైన్ లో వెయిట్ చేసి&nbsp; &nbsp;(మంచి సీట్ల కోసం) చాలా ఆత్రంగా ఈ సినిమాకి వెళ్లాను.<br />సినిమా నేను అనుకున్నంత కాకపోయినా బానే ఉంటే ఇంత గోల పెట్టేవాడిని కాను. సినిమాకి&nbsp; ఇచ్చిన హైప్ కి, నేను చూడడానికి&nbsp;వెచ్చించిన సమయానికి, టికెట్కుకు&nbsp;&nbsp;పెట్టిన&nbsp; వెలకి (19$) సినిమా&nbsp;న్యాయం చెయ్యలేదని నిస్సంకోచంగా చెప్పగలను. అలాని సినిమా అసల బావోలేదు అని అనను. కామెరూన్ ఊహా శక్తికి, కార్యాచరణకి, సృష్టించిన కొత్త ప్రపంచానికి సలాం కొట్టాలి.<br />ఇక నాన్చకుండా <b>నాకు నచ్చనివి</b> చెప్పేస్తా. ఇవి మరీ చిన్న విషయాలు అనిపించవచ్చు కొందరికి. &nbsp;కానీ నాకు మాత్రం సినిమాలో&nbsp;ఏదో వెలితి, అవి వీటి వల్లనేమో అనిపించింది.<br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><ul><li>సినిమా ఇంట్రడక్షన్, మొదటి సీన్లు పేలవంగా ఉన్నాయి&nbsp;. నేనింకా సినిమా&nbsp;మొదలు కాలేదు అనుకున్నా ఆ సీన్లు&nbsp; అయ్యేవరకు. హీరో వాయిస్ narration కి అసల సూట్ కాలేదు.&nbsp;</li><li>హీరో అసల నచ్చలేదు. ఎనర్జీ లేదు, నటన అంతంత మాత్రం. ఎంత అవతార్ నే ముఖ్యంగా చూపించినా, ఇతను ఉన్న సీన్లలో ఎక్స్ట్రా ఆర్టిస్ట్ లా ఉన్నాడు</li><li>కొంత మంది&nbsp;నావి లు (నెయ్తిరి ముఖ్యంగా&nbsp;) మొదటి సీన్ నుండే ఆంగ్లంలో మాట్లాడతారు&nbsp; . ఆ మాత్రం దానికి నావి భాష మాట్లాడినట్టు చూపెట్టడం ఎందుకు ఇంక.</li><li>ఎమోషన్స్ చాలా తక్కువ ఉన్నాయి. వాళ్ళ బాధ మనకి బాధ కలిగించేడట్టు చూపించలేక పోయాడని పించింది (ఒకటి రెండు సీన్లు మినహా)</li><li>మంచి ఇంగ్లీష్ సినిమా అంటే నా వరకు నాకు, సినిమా అయిపోయినా బుర్రలో తిరుగుతూ ఉండాలి, ఆలోచిస్తూ ఉండాలి. (It should haunt me). అలా ఉంటుంది అనుకున్నా కానీ అసల&nbsp;లేదు. చూసి రెండు గంటలైంది. ఒక్క సీన్ కూడా స్ఫురణ కి రావట్లేదు విషువల్గా.&nbsp;</li><li>పండోర లో చాలా భాగం లార్డ్ అఫ్ ది రింగ్స్ లో చూసినట్టు అనిపించింది. దాని వల్ల ఒక కొత్త ప్రపంచాన్ని చూసే ఆనందం పూర్తిగా పొందలేదు.</li><li>3D ని పెద్దగా వాడుకున్నట్టు అనిపించలేదు. ఉదాహరణకి ఫైనల్ డెస్టినేషన్ లో ఇంకా బాగా వాడుకున్నాడు ౩D ని. యాక్షన్ లో మనం అక్కడున్న ఫీలింగ్ కలగలేదు.&nbsp;</li><li>ఉన్నవి రెండో మూడో యాక్షన్ సీక్వెన్స్ లు అవి కూడా వాళ్ళు గగురు పోడిచేడట్టు ఏం లేవు. ఆ విధంగా కూడా నిరుత్సాహ పరిచింది.</li></ul><ul><li>కామెరూన్ గారు అంత ఖర్చెందుకు పెట్టారు అన్న విషయం&nbsp;(అని అడగాలని ఉన్నా) పక్కన పెట్టినా, నా టికెట్ కి పైసా వసూల్ మాత్రం కాలేదు.&nbsp;</li><li>ముఖ్యం గా జనాలు చెప్పినంత ఏం లేదు సినిమాలో. నేను <a href="http://rgvzoomin.com/2009/12/16/the-second-coming/">రామ్ గోపాల్ వర్మ టపా</a> చూసి అసల తెగ ఊహించుకున్నా సినిమాని. అంత లేదు. నాకు దీని కంటే ఈ ఏడాది వచ్చిన అప్, 2012 &nbsp;(ఇల్లోజికాల్ అయినా )&nbsp; ఎక్కువ నచ్చింది.&nbsp;</li></ul></span></span><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-3698058756071950624?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-91811728557956815732009-11-09T01:32:00.000-08:002010-01-18T10:01:54.910-08:00<span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 14px; line-height: 25px; white-space: normal;"><br />నిన్న టీవీ 9 లో <b>స్టార్ నైట్</b> చూస్తూ కూర్చున్నాం. తెలుగు సినిమా పరిశ్రమ కి పెద్ద దిక్కు (అని ఆయనే చెప్పుకునే) దాసరి నారాయణ రావు గారు ఒంటి చేత్తో కార్యక్రమాన్ని సజావుగా జరగనివ్వకుండా చేసారు. మైక్ చేతిలో ఉంటె ఆయన భూమ్మీద ఉండరు కదా. ఆయన ఇంగ్లీష్ వింటే మనసు పులకించింది. మైదకూరు &nbsp;లో స్కూల్&nbsp; పిల్లలకి&nbsp;<span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">I never speak in&nbsp;Telugu అని <span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 14px; line-height: 25px; white-space: normal;">&nbsp;పలక మెడలో వేసినట్టు, ఈయనకి&nbsp;<span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">&nbsp;I will never speak in English <span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 14px; line-height: 25px; white-space: normal;">&nbsp;అని మెడలో వేయించాలనిపించింది. సంగీత విభావరులు బానే ఉన్నాయి కానీ, మధ్య మధ్య లో దాసరి గారు, జస్ట్ వన్&nbsp; సాంగ్, థాంక్స్ యు అని వాళ్ళని&nbsp;కట్ చెయ్యడం చాలా బాధేసింది. సభ మర్యాద కూడా లేకుండా, పాడుతుంటే&nbsp; మధ్యలో ఆపెయించిన సందర్భాలు కూడా ఉన్నాయి.</span></span></span></span><br /><br />సుశీల గారి జనని శివకామిని పాటతో మొదలు పెట్టారు కార్యక్రమాన్ని. సుశీల గారు పాడడానికి కొంచం కష్టపడ్డారు. ఆవిడ&nbsp;&nbsp;గొంతు ఉన్నంత నిండుగా ఇంకెవరిదీ లేదు ఆ స్టేజి మీద (బయట&nbsp; కూడా) &nbsp;. ఆవిడ కూడా లత గారి లాగా ఇంకొన్నాళ్ళు పాడగలిగి &nbsp; ఉంటే ఎంత బావుండేదో అనిపించింది. &nbsp;సుశీల గారి పాట &nbsp;తరువాత కోటి, కీరవాణి, మణిశర్మ తదితరులు&nbsp; సంగీత విభావరి కొనసాగించారు.<br /><br />కీరవాణి గారు 'బంగారు కోడి పెట్ట సాంగ్' గురించ చెప్తూ, 'అప్ అప్ హాండ్స్ అప్' అని ఎవరూ మీలాగా అనలేకపోయారు అందుకే మీరు పాడినదే ఈ కొత్త&nbsp;పాటలో(మగధీర లో ) పెట్టాం అని బాలు గారికి&nbsp;చెప్పారు. దానికి బాలు ఇలా నేను పాడినవి పెట్టి, నన్ను పిలవడం మానేయకండి అని చురక వేసారు. నాకు నచ్చని విషయం ఏంటంటే, తెలుగు లో కొన్ని&nbsp;పాటలని పాడడానికి అనర్హాం (&nbsp;సూపర్ లో&nbsp; మిల మిల మెరిసిన కనులకి &nbsp;పాట గురించి క్లాసు పీకరులెండి ఒక షో లో ) అన్న రీతిలో తిట్టిపోసిన బాలు గారు &nbsp;బంగారు కోడి పెట్ట పాటని అదేదో కీర్తన లాగ పోటి పడి మరీ పాడారు. అప్పట్లో (ఒరిజినల్ పాడిన టైం లో ) ఐతే వేరే విషయం అనుకోండి. ఇప్పుడు కూడా (స్టార్ నైట్) లో పాడవలసిన అవసరమేముంది.<br /><br />దేవిశ్రీ ఎప్పటిలాగే పాడలేకపోయినా హడావుడి చేసి ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకున్నాడు. దేవిశ్రీ పెద్ద&nbsp;గాయకుడు కాదు కానీ మాంచి స్టేజి&nbsp;పెర్ఫోర్మేర్. ఊపు తీసుకొస్తాడు ఏ&nbsp; షో లో అయినా సరే.&nbsp;<span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">Excuse me Mr. Mallannaa <span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 14px; line-height: 25px; white-space: normal;">పాటని&nbsp; సుహాసిని చాలా బాగా పాడింది. అల్లు అర్జున్, దేవి శ్రీ , మమత మోహన్దాస్ డాన్స్ కూడా బావుంది.&nbsp;&nbsp;ఇంకోటి విద్యాసాగర్ గారు&nbsp; ఈ విభావరి లో కనిపించలేదు. కారణాలు నాకు తెలియవు&nbsp; &nbsp;కానీ, తమిళులు ఎంతో గౌరవించి, అవకాశాలు ఇచ్చే ఆయనని&nbsp; &nbsp;మన తెలుగు&nbsp;సినిమా వాళ్ళు ఎందుకు పట్టించుకోరో నాకర్థం కాదు.</span></span><br /><br />ఆ తరువాత డాన్స్ లు, &nbsp;స్కిట్లు చాలానే ఉన్నాయి. ఒకటి రెండు తప్ప స్కిట్లు పెద్ద గొప్పగా లేవు. కుక్క- టి వి ఛానల్&nbsp; మీద స్కిట్ కొన్ని బ్లాగ్లలో&nbsp;&nbsp;చదివిన టపాకి&nbsp;&nbsp;దగ్గరగా&nbsp; ఉన్నా బానే నవ్వించింది. &nbsp;భువన విజయం స్కిట్&nbsp;మిస్ అయ్యాను. కార్యక్రమం చివరిలో&nbsp;దాసరి ఇదే అదును చూసుకుని, మోహన్ బాబు ని, బాల కృష్ణ ను బాగా&nbsp; ఎత్తేసారు. మోహన్ బాబుకి మైక్, మాట్లాడే అవకాశం ఇవ్వకపోవడం&nbsp; నన్ను చాలా నిరశాపరించింది&nbsp;&nbsp;. వజ్రోత్సవాలలో లాగ ఆయన&nbsp;కొంచం వేడి పుట్టిస్తే బావుండేది. చాలా రోజులు చెప్పుకోడానికి. ఇంకొక విషయం గమనించాను. రజనీ కాంత్ ప్రత్యేక అతిధి గా&nbsp; హాజరు అయ్యారు. ఆయన వచ్చేసరికి రామ్ చరణ్, చిరంజీవి, నాగార్జున&nbsp; ఒక చోట కూర్చుని ఉన్నారు. రజని కాంత్ రాగానే, గౌరవంగా నాగార్జున లేచి ఆయన సీట్ ఇచ్చి వేరే చోట కూర్చున్నారు.అక్కడే ఉన్న రామ్ చరణ్ లేచి ఆయనకు గౌరవం ఇచ్చి వేరే చోట కూర్చవాలన్న ఇంగిత గ్న్యానం లేదేంటా అనుకున్నాను. అయినా ఒక పక్కన అల్లు అర్జున్ వాళ్ళ వయసు వాళ్లతో కలిసి ఎంజాయ్ చేస్తుంటే పెద్దవాళ్ళ దగ్గర రామ్ చరణ్ కూర్చోవాల్సిన అవసరం ఏంటి? చూడబోతే ఈయన కూడా పెద్దగ కలవదేమో ఎవరోతోనూ. చిరంజీవి ఉన్నంత సేపు ఏదో తప్పక వచ్చినట్టు కూర్చున్నారు. నాకైతే మోహన్ బాబు ఎప్పుడు వచ్చి ఏమంటాడో అన్న కంగారు తో కూర్చున్నవాడిలా అనిపించారు. మహేష్ బాబు ఎప్పటిలాగే ఈ కార్యక్రమానికి కూడా రాలేదు. ఊరంతా ఒక దారయితే ఉలిపిగడ్డ దొక దారని అసల ఎక్కడా దర్శనమివ్వడు బాబు. మహేష్ బాబు కి&nbsp; బొత్తిగా PR లేదు(లేవు).<br /><br />ఈ రోజు రామ్ గోపాల్ వర్మా &nbsp;'అజ్ఞాత్' &nbsp;అనే కళాఖండం చూసి తరించాను. పచ్చగా ఉన్న అడవి, పిచ్చి పిచ్చి శబ్దాలు, నితిన్ సిక్స్ ప్యాక్ , నిషా కొఠారి (ఇప్పుడు ప్రియాంక ఏమో) ఎక్ష్పోసింగ్ &nbsp;తప్ప సినిమాలో ఏం లేదనే చెప్పాలి. ముఖ్యంగా క్లైమాక్స్ &nbsp;చెత్తగా ఉంది (అజ్ఞ్యాత్ ౨ కి ట్రైలర్ &nbsp;లాగా ). డైరెక్టర్ ప్రేక్షకులు&nbsp; ఫూల్స్ అని అస్స్యూం&nbsp; చేసుకుని తీసినట్టు ఉంది (నిజానికి అతను లాభ నష్టాలు, ఆడియన్స్ ఇష్టైష్టాలు&nbsp; అవన్నీ పట్టించుకోడుట. తనకి&nbsp;నచ్చింది తీసేస్తాడుట) . రామ్ గోపాల్ వర్మ కి ఎప్పుడూ చూడనంత భయానకమయిన&nbsp; అడవి&nbsp;శ్రీ లంక లో&nbsp;కనపడిందిట. అందుకని ఒక సినిమా తీసేసి మన మీదకి వేదిలేసారు. పోనీ భయపెట్తిందా అంటే అదీ లేదు. నేను రామ్ గోపాల్ వర్మ అభిమానినే అలా అని ప్రతీ చెత్త సినిమాను సమర్థించాను&nbsp; . ఈ సినిమాకిచ్చిన హైప్ కి హాల్ లో చూద్దాం అనుకున్నా కానీ&nbsp;<span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">US <span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 14px; line-height: 25px; white-space: normal;">&nbsp;లో రిలీజ్ కాలేదు అదృష్టవశాత్తు.</span></span><br /><br />లాస్ట్ వీక్ హాలోవీన్ కి పిల్లలోస్తారేమో లైట్స్ పెట్టి, &nbsp;క్యాండిలు అవీ&nbsp;&nbsp;రెడీ గా&nbsp; పెట్టుకున్నాం. ఒక్కళ్ళూ రాలేదు. గత యేడాది బోలెడు మంది&nbsp; పిల్లలు వచ్చారు. ఈ సారేంటో&nbsp;అసల రాలేదు. &nbsp;వస్తే బోలెడు ఫోటోలు తీద్దాం అనుకున్నా. &nbsp;కాలిఫోర్నియా లో చలి బానే పెరిగింది. &nbsp;థాంక్స్గివింగ్ దగ్గర పడుతోంది కదా. &nbsp;సాయంత్రం కూడా ఇంటి దగ్గరే ఉండాల్సోస్తోంది యాక్టివిటీ ఏం లేకుండా. ఇంక పాపం ఈస్ట్ కోస్ట్ వాళ్ళ పరిస్తితి ఏంటో.<br /><br />అన్నట్టు &nbsp;మా ఫ్రెండ్స్ హాలోవీన్ కని ఈ&nbsp;స్కేరీ వీడియో పంపారు.చూసి భయపడకుండా ధైర్యంగా ఉన్నవాళ్లు చెయ్యి &nbsp;ఎత్తండి.<br />భయపడినవాళ్ళు కామెంటండి. <br /><br /><object height="150" width="200"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/F40kxDMJdbI&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/F40kxDMJdbI&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="200" height="150"></embed></object><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-9181172855795681573?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-31829504001632092702009-11-02T13:39:00.000-08:002010-01-18T09:56:50.806-08:00<span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: medium;"> <b>కా</b>ర్తీక మాసం అనగానే తెలియని ఆనందం కలుగుతుంది నాకు . ఇండియా లో ఉంటే ఈ మాసం లో ప్రతీ సోమవారం ఉదయాన అభిషేకం, ఉపవాసం భలే ఉండేది. నాకు కార్తీక మాసం మొత్తం పండగ లా అనిపించేది. ముఖ్యంగా ఉపవాసం ఉన్నప్పుడు, సాయంత్రం వరకు వేచి వేచి తినడం భలే ఆనందం గా ఉండేది. (అన్నట్టు ఉపవాసం అంటే దగ్గరగా (ఉప ) ఉండటం (వాసం) దేవుడికి దగ్గరా ఉండటంట). అందులో కార్తీక మాసం లో ఉదయాన చలి ఎక్కువగా ఉంటుందేమో, ఆ చలిలో తెల్లవారకుండా తల స్నానం, సూర్యుడి తొలి కిరణాలు కూడా రాకుండా గుడి వరకు నడక, గుడిలో అభిషేకం, అది అయ్యాక అప్పుడప్పుడే వస్తున్నా వెచ్చని కిరణాల వేడికి చలి కాచుకుంటూ ఇంటికి రావడం, శివ స్తుతి వినడం, సాయంత్రం వరకు ఉపవాసం చేసి, సాయంత్రం పూజ చేసి, చంద్రుణ్ణి , నక్షత్రాలని చూసి, వేడి వేడి పులిహోర, కంద బచ్చలి కూర (నాకు ఇదంటే ప్రాణం) తినడం - ఒక చక్కని అనుభూతి. దీంట్లో ఏది తక్కువైనా అసంపూర్ణంగా ఉన్నట్టు అనిపించేది (ముఖ్యంగా కందా బచ్చలి :) ). ఇక్కడికొచ్చాక ఉపవాసం ఐతే కుదురుతోంది కాని, మిగతావన్నీ కష్టమే. అయినా వీలున్నంత లో చేసి మమ అనిపిస్తున్నాం. ఇక ఇవి కాకుండా, వన భోజనాలు. ఈ సారి కనీసం దీనికైనా ప్లాన్ చెయ్యాలి మేము. &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: medium;"> <b>ఈ</b> మధ్య టివి పెడితే (తెలుగు చానళ్ళు ) తెగ చిరాకోస్తోంది. ఒకటి రెండు మినహా అన్ని కార్యక్రమాలు కాంపిటీషన్ - ఎలిమినషన్ - డేంజర్ జోన్ లేదా డబ్బు- సినిమాలు. నిన్న యు ట్యూబ్ లో మాల్గుడి డేస్ కంట పడింది. అది చూస్తే చిన్నప్పుడే, ఒక్క డి డి ఉన్నప్పుడే ఎంత మెరుగ్గా ఉన్నాయి కార్యక్రమాలు అనిపించింది. దానికి తొడు నిన్న నాకు తెలిసిన ఓ <b> </b>బ్లాగ్ లో వీటి గురించి చదువుతుంటే చిన్నప్పటి వన్నీ మరీ ఎక్కువగా గుర్తొచ్చి నెమరు వేసుకుంటున్నాను. వారాంతం లో వచ్చే సినిమా కోసం వేచి చూడడం, శుక్రవారం ఐతే చిత్రలహరి, బుధవారం చిత్రహార్, ఆది వారం రంగోలి. ఇంకా సురభి, ఉడాన్, తెహ్కికాత్, గుల్ గుల్షన్ గుల్ఫా, చాణక్య, మహాభారత్, రామాయణ్ ఇలా బోలెడు, అన్ని చూసి ఆనందించగలిగేవే. ఆఖరికి మధ్యలో వచ్చే యాడ్స్ కూడా చాలా చక్కగా ఉండేవి . ముఖ్యంగా ఏక్ తిత్లీ, మిలే సుర్ మేరా ఇప్పుడు చూసినా ఎంత బావున్నాయో అనిపిస్తాయ్.పుట్ట గొడుగుల్లా వస్తున్నా చానల్స్, హాయిగా చూడగల కార్యక్రమాలు అసల లేవనిపిస్తుంది. ఉప్పెక్కువై రుచి చెడినట్టు, చానల్స్ ఎక్కువై నాణ్యత పోయింది. </span><br /><br /><object height="150" width="200"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/seB1XFRjluo&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/seB1XFRjluo&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="200" height="150"></embed></object><br /><br /><object height="150" width="200"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gstRrEmTcBc&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/gstRrEmTcBc&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="200" height="150"></embed></object><br /><br /><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: medium;"><b>ని</b>న్న <a href="http://www.imdb.com/title/tt0104952/">మై కజిన్ విన్నీ</a> అనే ఒక సినిమా చూసాను. పేరు కూడా వినలేదు ఇంతకూ ముందెప్పుడూ నేను. మిత్రుడొకడు మరీ మరీ చెప్తే చూసాను. భలే ఉంది. ఆద్యంతమూ హాస్యం, అలా అని కథ, కథనం గాలికి వదిలెయ్యలేదు. చిన్న కథ, ఆసక్తికరమైన కథనం. చిన్న దొంగతనం చేసిన ఇద్దరిని పొరపాటున హంతకులనుకుని అరెస్టు చేస్తారు. వాళ్ళలో ఒకడి కజిన్ (విన్నీ) ని అటార్నీ కింద పెట్టుకుంటారు. అతని చేష్టలు, జడ్జి కి అతనికి మధ్య కోర్టు సన్నివేశాలు, అతను పడే పాట్లు, చేసే ఫీట్లు - ప్రతీ సీన్ భలే నవ్వు తెప్పిస్తుంది . చివరికి కేసు ను వాదించడం కూడా చాలా బాగా చిత్రీకరించాడు దర్శకుడు . కుదిరితే తప్పక చూడండి.తరువాత మీరే ఇది ఎలా మిస్ అయ్యానా అనుకుంటారు.</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: 16px;"> ప్రస్తుతానికి ఇంతే సంగతులు. మళ్ళీ కలుద్దాం. </span></span></span><br /><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: medium;">P.S. ఈ టపాకి (ఇక పై ఈ బ్లాగ్ లో ఈ క్రమం లో, ఈ పేరుతొ వచ్చే టపాలకి) <a href="http://kottapali.blogspot.com/">కొత్తపాళీ గారి కబుర్లు </a>ప్రేరణ. ఈ పాటికి మీరు గ్రహించే ఉంటారు. </span></span><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"> </span></span></span><br /></span></span></span></span></span></span></span><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-3182950400163209270?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-26427122426134224202009-10-30T13:59:00.000-07:002009-10-30T13:59:00.388-07:00<span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: large; line-height: 28px;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: large; line-height: 28px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; white-space: pre-wrap;"> ఏవేవో ఆలోచనలు..&nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: large; line-height: 28px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; white-space: pre-wrap;">ఏవేవో ఆవేదనలు ..&nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> </span></span><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: large; line-height: 28px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; white-space: pre-wrap;">నరాలు తెగిపోతున్నాయి స్వరాలు విడిపోతున్నాయి&nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: large; line-height: 28px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; white-space: pre-wrap;">మెదడు అగ్ని పర్వతంలా బద్దలవుతోంది&nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: large; line-height: 28px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; white-space: pre-wrap;">ఆలోచనలు లావాలా పొంగుతున్నాయి &nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 16px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 26px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: 16px;">నాకూ మనసుకు జరిగే పోరులో మాటలు మర ఫిరంగుల్లా పేలుతున్నాయి</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: large; line-height: 28px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; white-space: pre-wrap;"> చెవిలో శబ్దాలు రింగుమంటున్నాయి&nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: large; line-height: 28px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; white-space: pre-wrap;">కలల్లో పొగలా కమ్ముకుంటున్నాయి&nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: large; line-height: 28px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; white-space: pre-wrap;">కనుల్లో నదిలా పొంగిపోతున్నాయి &nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: 16px;">ఆధీనంలో లేవు ఏవి&nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: large; line-height: 28px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; white-space: pre-wrap;">చెబితే వినదు ఏదీ&nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: large; line-height: 28px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; white-space: pre-wrap;">నిరంతరం జరిగే సంఘర్షణలో మనసు గెలిచినా మెదడు గెలిచినా మనిషిగా నేనే ఓడిపోతున్నాను</span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-2642712242613422420?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-30796940678785284922009-10-28T13:54:00.000-07:002009-10-29T08:39:59.483-07:00<div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> ప్రసార మాధ్యమాల పుణ్యమా అని ఈ పాటికి మైదకూరు లో జరిగిన ఉదంతం, దాని మీద చేసిన రాగ్దాంతం చూసి ఉంటారు. తెలుగులో మాట్లాడిన విద్యార్థులు మెడలో I never speak in telugu అని రాసి ఒక బిళ్ళ తగిలించడం. &nbsp;</span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium;"><span style="font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> ఈ టీవి చానల్లు తెలుగు భాషను ఉద్ధరించేస్తున్నట్టు, తెగ బాధ పడిపోతున్నాయి. ఇప్పుడే టి వి 9 ఒక కార్యక్రమం చూసాను (అమ్మకి అవమానం) కొంచం చూసి ఇంత సిగ్గులేకుండా ఎలా మాట్లాడతారా అనిపించింది. ప్రతీది రచ్చ చెయ్యడం వీళ్ళకి అలవాటైపోయింది. ముందు ఎవరన్న వీళ్ళ మీద ఒక ఉద్యమం మొదలెట్టాలి. పరబాష లో కార్యక్రమాలు, వాటి పేర్లు ఉండకూడదని. ఒక్కళ్ళకి 'ళ' 'ణ' పలకడం రాదు. ఒక వాక్యం మాట్లాడితే దాంట్లో 90% ఆంగ్ల పదాలే. టీవీ 9 లో ఐతే బూతద్దం పెట్టి వెతికినా ఒక్క తెలుగు కార్యక్రమం పేరుండదు. &nbsp;</span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> ఇక ఆ పాఠశాలలో జరిగిన విషయమైతే చాలా శోచనీయం. కానీ అలాటివి బోళ్ళు జరుగుతూ ఉంటాయి. వాళ్ళ పిల్లలు తెలుగులో మాట్లాడాలని తల్లి తండ్రులకు ఉంటే తప్ప చెయ్యకలిగిందేమి లేదనిపిస్తుంది నాకు. వాళ్ళేమో ఇంగ్లీష్ లో మాట్లాడకపోతే, ఫ్యూచర్ లో కష్టం అని అంటారు. మైదుకూరు లాటి సంఘటనలు జరిగే సరికి, జనాల్లో రగ్గు కప్పుకుని నిదరపోతున్న భాషాభిమానం, మాతృ బాష మీద ప్రేమ పొంగుకొచ్చేస్తాయ్ . సాధ్యాసాధ్యాలు ఆలోచించకుండా ఏవేవో ప్రతిపాదించేస్తారు . ఆంగ్లం రద్దు చెయ్యాలి, తెలుగు ని ముద్దు చెయ్యాలి అని. తెలుగు నేర్చుకోడానికి , కేవలం తెలుగు లో బోధన, ఆంగ్లం వాడకపోవడం కాదు కావాల్సింది. తెలుగు నేర్చుకోవాలనే ఆసక్తి కలుగచెయ్యాలి పిల్లలకి. ఇష్టంగా పిల్లలు చదివేడట్టు పుస్తకాలు, లేక సి డి లు (ఇవి కొన్ని ఇప్పటికే ఉన్నాయి కానీ ఇంకా ఎక్కువగా) రావాలి. చందమామ లాటివి చదవడం అలవాటు చేస్తే, వాటి కంటే మేలు చేసేవి ఉండవు భాషా వికాసానికి. పెదబాల శిక్ష ఉంటే బూజు దులిపి, లేకపోతె కొని, పిల్లలకి చదివి చెప్పాలి, చదివించాలి. హ్యారీ పాటర్ (నేను చదవలేదు, మంచి పుస్తకమని విన్నాను)ని తలదన్నే పుస్తాకాలు తెలుగులో ఉండి ఉంటాయ్. కాకపొతే ఇంగ్లీష్ పుస్తకాల మీద ఉన్నంత ఆసక్తి తెలుగు పుస్తకాల మీద ఉండేడట్టు తల్లి తండ్రులు చెయ్యాలి. ఈ భాషా సంఘాలు,తెలుగు విశ్వవిద్యాలయాలు నిజంగా ఎమన్నా చేయదల్చుకుంటే, కొంత డబ్బు వెచ్చించి, బాలల సాహిత్యాన్ని మంచి నాణ్యతతో, ప్రమాణాలతో ప్రచురించాలి. (తినాలంటే రుచి తో పాటు రూపు కూడా అవసరం కదా ). వీలయితే పాఠశాలలకి ఉచితంగా కాపీలని ఇవ్వాలి. తరచూ పిల్లల కోసం తెలుగు భాష కి సంబంధించిన&nbsp; వినోద కార్యక్రమాలు నిర్వహించాలి . ముఖ్యంగా ఇలాటి వాటిలో సుదీర్ఘ ఉపన్యాసాలు అవి ఇచ్చి బెదరగొట్టకుండా , వారికి నచ్చే రీతిలో చెయ్యాలి. వాళ్ళ పార్టిసిపేషన్ ఎక్కువ ఉండేడట్టు చూడాలి. నాకు టీవీ లో పాటల పోటీలు అవి చూసినప్పుడు, తెలుగు భాషకేం ఢోకా లేదు అనిపిస్తుంది, అంత స్పష్టంగా పాడుతున్నారు, మాట్లాడుతున్నారు. కాకపోతే ఈ సంఖ్య తక్కువనుకోండి. &nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">మాతృ భాషలో విద్యా బోధన ఇవన్ని ఇప్పటి కాలమాన పరిస్థితులలో అసాధ్యం కానీ, కనీసం తెలుగు ఖచ్చితంగా తీసుకోవాలి అని హైస్కూల్ వరకు అన్నా పెడితే బావుంటుంది (ఇది ఇప్పటికే ఉందేమో నాకు తెలియదు. ఉంటే పాటించట్లేదని మాత్రం చెప్పగలను .) &nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">మైదకూరు ఉదంతం వల్ల జరిగిన మంచి ఎమన్నా ఉంటే, అది జనాలు ఓ నాలుగు రోజులు తెలుగు గురించి మాట్లాడుకుంటారు. ఆ తరువాత మల్లి మామూలే, మర్చిపోతారు. &nbsp;</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> ఈ సందర్భం లో నేను రాసిన పాత టపా ఒకటి గుర్తుకొచ్చింది. టి వి చానల్లు, సినిమాలలో తెలుగు గురించి. <a href="http://maanasasanchara.blogspot.com/2008/06/blog-post.html">http://maanasasanchara.blogspot.com/2008/06/blog-post.html </a></span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /><span style="font-size: x-large;"> </span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">P.S. రాము గారు ఈ అతిని ఇంకా బాగా ఎండగట్టారు. చూడండి.</span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span><span style="font-family: 'Times New Roman'; line-height: 25px; white-space: normal;"><a href="http://apmediakaburlu.blogspot.com/2009/10/blog-post_28.html"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">http://apmediakaburlu.blogspot.com/2009/10/blog-post_2</span></a></span></span></span><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-3079694067878528492?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-73195904251079083642009-10-26T00:48:00.000-07:002010-01-18T10:10:33.999-08:00<div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px; line-height: normal;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px;"> -------------------------- ఒక యదార్థ కథ ---------------------------------- &nbsp;</span></span></span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> జూలై 2,2009; &nbsp;</span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> </span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px; line-height: normal;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px;">ఉదయం ఆరింటి నించి ఆకాశంలో అలిసిపోయిన సూరీడు ఓవర్ టైం చేద్దామా వద్దా అని ఆలోచిస్తున్నాడు. అలాటి విషయాల్లో నేనైతే ఆలోచించను. నేనెక్కిన United ఫ్లైట్ అమెరికా అంతా తిరిగి, San Fransisco లో దిగింది. నేను ఫ్లైట్ దిగి, పిక్ అప్ చేసుకునే నా స్నీహితుడు ఎప్పుడొస్తాడా అని ఎదురుచూస్తున్నాను. ఇంతలొ నా సతీమణి ఫోన్. ఫ్లైట్ దిగారా, లగేజి వచ్చిందా, ఎయిర్ హోస్తేస్స్ బావుందా, పక్కన సీట్లో అమ్మాయి కూర్చుందా, ఫ్లైట్ లో సీట్లెన్ని, ఇతరత్రా ప్రశ్నలకు బదులిచ్చి (ఫోన్ లో అవసరమైన విషయాలు మాట్లాడేవాళ్ళు అరుదు. మేము ఆ అరుదైన వారిలో లేము) గంట లో ఇంటికొస్తానని చెప్పాను. నా స్నేహితుడు రాగానే ఇంటికి బయల్దేరాను. &nbsp;</span></span></span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px; line-height: normal;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px;">ప్రయాణం లో గత వారం విషయాలు గిర్రున తిరిగాయి. &nbsp;</span></span></span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px; line-height: normal;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px;"><b>వారం ముందు:</b>&nbsp;</span></span></span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px; line-height: normal;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px;"> <b>అది</b> గురువారం సాయంత్రం. రాత్రికి నా ఫ్లైట్ ఇంటికి ఈస్ట్ కోస్ట్ నించి. ఇంతలో ఉరుము ఉరిమి మంగళం మీద పడ్డట్టు, మా బాస్, మా క్లైంట్ వాదించుకుని, నేను ఆ వారాంతం అక్కడే ఉండాలని డిసైడ్ చేసారు. చేసేది లేక అక్కడే ఉన్నాను. శుక్రవారం అక్కడ దగ్గర్లో మా బావగాడు ఉంటే కలుద్దామని బయల్దేరాను. నేను బస చేసిన ప్రదేశం Hershey (Hershey Chocolates పుట్టినూరు). అక్కడ నా దురదృష్టం కొద్దీ దేశి మేనేజర్ అవ్వడం వల్ల, ఆయన తనతో పాటు నన్ను గాడిద చాకిరీ చేయించి, సాయంత్రం ఆరున్నరకి వదిలిపెట్టాడు. నేను ఆ ఉదయాన్నే రెంట్ చేసిన, కారులో జోరుగా హుషారుగా మా బావగాడింటికి బయల్దేరాను.&nbsp;</span></span></span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px; line-height: normal;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px;"> <b>వా</b>డింటికి రూట్ చాలా ఈజీ అని నాకనిపించి రెండు గూగెల్ మ్యాప్ లు పట్టుకుని, జి పి ఎస్ లేకుండా ధైర్యంగా బయల్దేరాను. అది నేను చేసిన మొదటి తప్పు. ఆకాశం మేఘావృతమై చినుకులతో చిన్న సంకేతం పంపింది కానీ నేను లెక్కచెయ్యలేదు. మ్యాప్ జాగ్రత్తగా చూసుకుంటూ, మధ్య మధ్యలో ఇంటికి కాల్ చేసి confirm చేసుకుంటూ జాగ్రత్తగానే వెళ్లాను. మధ్యలో ఏదో నేను ఆలోచనలో పడి కార్ పరిగెత్తింది. కట్ చేస్తే నేను రూట్ తప్పాను, కానీ నాకింకా తెలియలేదు. సెల్ లో సిగ్నల్ లేదు. కార్ లో జి పి ఎస్ లేదు. పరిస్తితి ఏం బాలేదని, అక్కడ ఒక కొట్టు దగ్గర ఆపి, కాఫీ తాగి తాపీ గా ఉన్న మీ బోటి పెద్ద మనిషిని రూట్ అడిగా. అది నేను చేసిన రెండో తప్పు. ఆయన పుణ్యమా అని ఆ తప్పుదారంపటే ఇంకో అరగంట వెళ్లాను. తప్పు తెలుసుకుని, రూట్ కనుక్కుని ఒక మూడు గంటలు పైగా పడుతుంది ఇల్లు చేరేసరికి అనుకొని గుండె నిబ్బరం చేసుకున్నాను. కిందా మీద పడి ట్రై చేస్తున్నాను కానీ కరెక్ట్ రూట్ లో పడలేదు. ఒక పక్క విపరీతంగా వర్షం. దారిలో చాలా చోట్ల ఎన్నో కొట్ల దగ్గర ఆగాను కాని జి పి ఎస్ దొరికలేదు ఎక్కడా. చేసేది లేక సాహసం శ్వాసగా సాగిపోయాను. ఇంచు మించు అర్థ రాత్రి అయినా తూలకుండా కారు తోలుతున్నాను. ఏదో ఆలోచిస్తుంటే సడన్ గా రెడ్ లైట్ పడింది. సర్రున బ్రేకేసా (ఇది నేను చేసిన మూడో తప్పు). అంతే హెడ్ లైట్ పగిలింది. నా ఫ్రంట్ బంపర్, ముందు కారు బ్యాక్ బంపర్ ఊడి రోడ్డుని ముద్దాడాయి. ముందు బ్రేకేసున్న కార్ ఆమడ దూరం ముందు జరిగింది(అన్నట్టు మర్చిపోయా నేను రెంట్ చేసిన కార్ ఆ రోజే కొత్తగా దిగిన పోనియాక్ ౫. దిష్టి బాగా తగిలినట్టుంది ) . నా గుండెలో బాంబు పేలింది. వెంటనే దిగి పరుగు పరుగున వెళ్లి, ముందు కార్ లో ఉన్నవాళ్లు ఎలా ఉన్నారో చూసాను. ఇద్దరు తెల్ల పండు ముసలమ్మలు 60 కి దూరంగా 70 కి దగ్గరగా (నా దురదృష్టానికి దగ్గరగా) ఉన్నారు. నా అదృష్టం కొద్ది ఎవరికీ ఏం కాలేదు. దురదృష్టం కొద్దీ కార్లకి damage బాగా ఐంది. ఈ లోపు కాప్స్ (పోలీసు లకి ) ఎవడో ఉత్తముడు కాల్ చేసాడు. చిన్న ఊరు రాకరాక వచ్చిన ఫోన్ ఏమో 5 నిమిషాలలో వచ్చేసారు . వాళ్ళు వచ్చి రకరకాల ప్రశ్నలు వేసి, ఏం చెయ్యాలో చెప్పి, తప్పు నాదని నిర్దారణ చేసి (అది తేటతెల్లమని మీకు నాకు తెలుసనుకోండి) సంతకాలు తీసుకుని, ధైర్యం చెప్పి, ఇది చాలా మామూలు విషయం, ఆ రోజుల్లో ఇలాటివి మేము ఎన్ని చేసామో, నువ్వేం బాధ పడకు అని ఓదార్చి, నా బంపర్ ని తాడుతో కట్టి, నా భుజం తట్టి, వీధి చివరి వరకూ వచ్చి సాగనంపారు (కాప్స్ ఇక్కడ ఇంత మంచి వాళ్ళని నాకప్పుడు తెలిసింది. ఆ అనుభవం తెలియడానికైనా మీరు ఒక్క accident చెయ్యాలి. ఇది నా మనవి, డిమాండ్ ). &nbsp;</span></span></span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b>ఇం</b>కో మూడు గంటలు, నాలుగైదు స్టేట్ లు తిరిగి, పక్క స్టేట్ లో (న్యూ జెర్సీ ) లో ఉన్న మా బావగాడింటికి , రాత్రి మూడింటికి చేరుకున్నా. మా వాడితో న్యూ యార్క్ అవి తిరిగి మల్లి వర్క్ కి వచ్చేసా. ఆ తరువాత అంత విశేషాలు ఏం లేవు కాబట్టి ప్రెసెంట్ కి వచ్చేద్దాం.&nbsp;</span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px; line-height: normal;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px;"> <b>రీకాప్ : ఎయిర్ పోర్ట్ నించి ఇంటికి వస్తున్నాను. </b>&nbsp;</span></span></span></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px; line-height: normal;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px;"><b>మ</b>ర్నాడే మా వేగాస్ ప్రయాణం. ఎప్పుడో రెండు నెలల ముందు ప్లాన్ చేసినది. నేను ఇంటి కొచ్చి, ౩ వారాలుగా చప్ప తిండి తో చచ్చుపడిన నోటికి ఆంధ్ర వంట రుచి చూపించా. ప్రాణం లేచొచ్చింది. ప్రయాణం బడలిక తీరి, మర్నాటి ప్రయాణానికి ఊపోచ్చింది. ఇంకో 5 గంటలలో (7:30 కి ) ఫ్లైట్ (అని అనుకున్నాం - 4 వ తప్పు). బట్టలన్నీ సద్దుకుని, కబుర్లు చెప్పుకుని, కునుకు తీసేసరికి, ౫వ గంట మోగింది. త్వరగా తయారయ్యి , మా ఫ్రెండ్స్ తో కలిసి ఎయిర్ పోర్ట్ కి బయల్దేరాం. ఎక్కడో ఊరవతల పార్క్ చేసి, ఎయిర్ పోర్ట్ వాన్ లో టెర్మినల్ చేరుకున్నాం. తీర చూస్తే మేము వెళ్ళాల్సిన దానికి (American Airlines కి) కాకుండా (United కి ) వేరే టెర్మినల్ లో దిగాం (5 వ తప్పు) . అప్పుడే తెలిసిన ఇంకో విషయమేమిటంటే ఎక్కాల్సిన ఫ్లైట్ ఇంకో ౩౫ నిమిషాలలో ఎగిరిపోతోంది. వేరే టెర్మినల్ నించి (అంటే మేము అనుకున్న దాని కంటే అరగంట ముందు - 6 వ తప్పు ). చేసేది లేక పరుగు పరుగున పరుగెత్తాం. 10 నిమిషాలలో చేరుకున్నాం. కానీ అక్కడ అరగంటే కంటే తక్కువ ఉంది take off కి ససేమిరా పంపమని నొక్కి వక్కానించింది అక్కడున్న తెల్లావిడ . మేము కాళ్ళు జడ, చేతులు మెడ పట్టుకుని బతిమాలితే, మొత్తానికి చెకిన్ చేసి పంపింది. సెక్యూరిటీ చెక్ అన్ని అయ్యి, బోర్డింగ్ చేసాం. మూడు ముప్పులూ, ఆరు తప్పులతో వేగాస్ కి మా ప్రాయాణం మొదలైంది.&nbsp;</span></span></span></span></span><br /></div><div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium;"><span style="font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /></div><div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px; line-height: normal;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px;">మరి ఆ వేగాస్ విశేషాలు <a href="http://maanasasanchara.blogspot.com/2009/12/2.html">రెండవ భాగం</a> లో. </span></span></span></span></span><br /></div><div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: medium;"><span style="font-size: 16px; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-7319590425107908364?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-37702961098575110322009-10-24T15:33:00.000-07:002010-01-18T09:41:38.876-08:00<span style="font-size: 130%;"></span><br /><br /><br /><span style="font-size: 130%;">నేను ఎప్పుడో నా కాలేజీ రోజుల్లో (ఒక 7 ఏళ్ళు అయిఉంటుందేమో) రాసుకున్న కవిత. పాత పుస్తకాలు తిరగేస్తుంటే కనపడింది.<br /><br /><br /></span><span style="font-family: 'Courier New';"><span style="font-size: 130%;"><strong>పూ</strong>లన్నవి పూయకపోతే మొక్కకు అందం లేదు<br />ప్రేమన్నది విరియకపోతే మనసుకు అర్థం లేదు<br />బ్రతుకే వ్యర్థం కాదూ!<br /><br />చివురించిన వసంతంలో చిగురాకుల గుండెల్లో చినుకులకై ఆలాపన ప్రేమ<br />గుబురైన పొదల్లో వికసించిన పూయదల్లో తుమ్మెద కై తపనే ప్రేమ<br />విరియని కలువ కనుల్లో చంద్రుడి కై ఆవేదన ప్రేమ<br />విరిసిన కమలం హృది లో సూర్యుడి కై ఆ వేదన ప్రేమ </span></span><br /><span style="font-size: 130%;">ఎగిసే అల కోసం నీటి కన్నీటి ధార ప్రేమ<br />కురిసే వానలో ఒరిసే ఎండకి పుట్టే హరివిల్లు ప్రేమ<br />శిల మదిలో నిదురించే శిల్పం కనుల్లో యమయాతన ప్రేమ<br />తన యదనే చుంబించే ఉలి కోసం విరహాలాపన ప్రేమ<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-3770296109857511032?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-17787527516794766332009-10-12T23:20:00.000-07:002010-01-18T09:36:16.832-08:00<span id="0" title="Click to correct"><span style="font-weight: bold;"></span></span><br /><span id="0" title="Click to correct"><span style="font-weight: bold;"><div><span style="white-space: pre;"><span style="font-size: large;"> </span><span style="white-space: pre;"><span style="font-size: large;"> </span></span><span style="font-size: large;"> </span></span><span style="font-size: large;"> - </span><span style="border-collapse: collapse; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 30px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: large;">వాసు </span></span><br /></div><div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /></div></span></span><span id="0" title="Click to correct"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: large;">ఎన్నాళ్లైంది..</span></span></span><br /><div><span id="0" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">కమ్మని</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="1" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">అమ్మ</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="2" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">వంట</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="3" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">తిని</span></span><br /></div><div><span id="4" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">నాన్నతో</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="5" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">తీరికగా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="6" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">కబుర్లు</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="7" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">చెప్పి</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span id="206" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">నా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="207" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">మేనకోడలు</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="208" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ముద్దు</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="209" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">మాటలు</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="212" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">విని</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span id="218" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ఇష్ట</span></span><span id="220" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">మ్లేని</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="221" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">హిందీ</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="222" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">సీరియల్స్</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="216" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">మా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="217" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">అక్కతో</span></span><span style="font-size: large;">, </span><span id="228" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">తెలుగు</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="229" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">సీరియల్స్</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="230" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">మా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="231" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">అమ్మతో</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="225" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">సీరియస్</span></span><span id="226" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">గా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="227" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">చూసి</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="232" style="font-weight: bold;" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ఎన్నాళ్లైంది</span></span><span style="font-size: large;"><br /><br /></span><span id="8" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ఇరుకైన</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="9" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">రోడ్లలో</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="10" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ఉరకలేస్తున్న</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="11" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">బైక్</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="12" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">నడిపి</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span id="13" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">బారులు</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="14" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">తీరిన</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="15" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">లైన్లలో</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="37" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">గంటల</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="16" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">తరబడి</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="17" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">నించుని</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="18" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">సినిమా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="19" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">చూసి</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span id="21" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">అర్థ</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="22" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">రాత్రులు</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="23" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">నిద్ర</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="24" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">పట్టక</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="25" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">విరబూసిన</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="26" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">వెన్నెలలో</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="27" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">వూరంతా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="28" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">షికారు</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="29" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">చేసి</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span style="border-collapse: collapse; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 30px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: large;">కాలనీ</span><span style="border-collapse: separate; font-family: Georgia, serif; line-height: normal; white-space: normal;"><span id="39" title="Click to correct"><span style="font-size: large;"> </span></span><span id="32" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">చివర</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="40" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">మా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="41" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">గ్యాంగ్</span></span><span id="44" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">తో</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="33" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">మూడింటికి</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="34" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ఐస్</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="35" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">క్రీమ్</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="36" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">తిని </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: large;">ఎన్నాళ్లైంది</span></span></span></span></span><br /></div><div><b><span style="font-size: large;"><br /></span></b><br /></div><div><span id="47" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">వాన</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="49" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">తుమ్పరలో</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="50" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">వీధి</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="51" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">చివర</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="72" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">బొగ్గుల్లో</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="73" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">కాలుతున్న</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="54" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">మొక్క</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="55" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">జొన్న</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="56" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">కండి</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span id="60" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">వేడి</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="61" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">వేడి</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="62" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">చాట్</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="63" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ని</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="65" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">వేళ్ళు</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="66" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ముంచి</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="67" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">వేసిన</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="68" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">పానీ</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="69" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">పూరీని</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="70" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">రుచిగా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span style="border-collapse: collapse; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 30px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: large;">వడ్డించే బండి </span><span style="border-collapse: separate; font-family: Georgia, serif; line-height: normal; white-space: normal;"><span style="border-collapse: collapse; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 30px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: large;">చూసి </span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="110" style="font-weight: bold;" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ఎన్నాళ్లైంది</span></span></span></span><br /></div><div><span id="122" title="Click to correct"><span style="font-size: large;"><br /></span></span><br /></div><div><span id="122" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">గ్రూప్</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="123" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">స్టడీ</span></span><span id="126" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">లని</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="128" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">గ్యాప్</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="129" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">లేకుండా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="130" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">కబుర్లు</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="132" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">చెప్పుకుని</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span id="133" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">గుడుంబా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="135" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">గాడి</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="136" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">రూమ్</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="138" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">లో</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="139" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">రాత్రంతా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="140" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">పేకాడి</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span style="font-size: large;"><span id="141" title="Click to correct"></span></span><span style="font-size: large;"><span id="142" title="Click to correct"></span></span><span id="147" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">మేడ</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="148" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">మీద</span></span><span style="font-size: large;">, </span><span id="149" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ఆకాశం</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="150" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">కింద</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="151" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">తీరిగ్గా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="152" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">పడుకుని</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="153" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">చుక్కలని</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="154" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">లెక్కెట్టి</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span id="158" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">పోరుల</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="159" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">గురించి</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="160" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">సినిమాల</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="161" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">గురించి</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="162" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">డిస్కషన్</span></span><span id="163" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">లు</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="164" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">పెట్టి</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span id="165" style="font-weight: bold;" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ఎన్నాళ్లైంది</span></span><span style="font-size: large;"><br /><br /></span><span id="76" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">పెద్దగా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="77" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">పని</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="79" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">లేకపోయినా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="80" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">క్షణం</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="81" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">కూడా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="82" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">తీరికలేని</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span id="84" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">జేబులో</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="85" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">పది</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="86" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">లేకపోయినా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="234" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">కొంచం</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="89" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">కూడా</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="88" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">బాధలేని</span></span><br /></div><div><span id="88" title="Click to correct"><span style="border-collapse: collapse; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 30px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: large;">నడిచేది ఎంత దూరమైనా కాళ్ళకు నొప్పి రాని</span></span></span><br /></div><div><span id="100" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">నేస్తాలతో</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="101" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">నడిచే</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="103" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ఆనందాన్ని</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span id="104" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">చవిచూచి</span></span><span style="font-size: large;"> </span><span id="106" style="font-weight: bold;" title="Click to correct"><span style="font-size: large;">ఎన్నాళ్లైంది</span></span><span style="font-size: large;"><br /></span><span style="font-size: large;"><br /><br /></span><br /></div><div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /></div><div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /></div><div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /></div><div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-1778752751679476633?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-82171396217240630882009-09-11T10:30:00.000-07:002010-01-18T09:41:07.959-08:00<span id="22" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;"></span></span><br /><span id="22" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;"><div><br /></div><div><br /></div></span></span><span id="22" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">వాల్</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="25" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">క్లాక్</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="26" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">లో</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="54" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">పన్నెండు</span></span><span style="font-size: medium;"><br /></span><span id="28" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">క్రీం</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="33" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">కేక్</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="34" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">తో</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="36" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">నా</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="37" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">ఫ్రెండు</span></span><span style="font-size: medium;"><br /></span><span id="55" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">ఒకేసారి</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="57" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">వచ్చారు</span></span><span style="font-size: medium;"><br /><br /></span><span id="39" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">గడియారం</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="40" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">లో</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="81" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">ముల్లు</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="42" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">కొద్దిగా</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="43" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">కదిలింది</span></span><span style="font-size: medium;"><br /></span><span id="44" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">నా</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="45" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">జీవితం</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="46" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">లో</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="63" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">ఇంకో</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="49" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">సంవత్సరం</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="50" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">కరిగింది</span></span><span style="font-size: medium;"><br /><br /></span><span id="75" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">ఉన్న</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="77" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">కాసేపు</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="78" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">ఇతురలకి </span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span style="-webkit-border-horizontal-spacing: 5px; -webkit-border-vertical-spacing: 5px; border-collapse: collapse; font-family: Arial; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: medium;"> వెలుగునివ్వడమే</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="67" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">జీవిత</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="68" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">పరమార్థం</span></span><span style="font-size: medium;"><br /></span><span style="font-size: medium;"><span id="69" title="Click to correct"></span></span><span id="73" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">ఆరే</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="74" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">కొవ్వొత్తి</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="80" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">లో</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span id="69" title="Click to correct"><span style="font-size: medium;">ఎంత</span></span><span style="font-size: medium;"> </span><span style="-webkit-border-horizontal-spacing: 5px; -webkit-border-vertical-spacing: 5px; border-collapse: collapse; font-family: Arial; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: medium;">వేదాంతం</span></span><br /><div><span style="font-family: Arial;"><span style="-webkit-border-horizontal-spacing: 5px; -webkit-border-vertical-spacing: 5px; border-collapse: collapse; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /></div><div><span style="-webkit-border-horizontal-spacing: 5px; -webkit-border-vertical-spacing: 5px; border-collapse: collapse; font-family: Arial; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: medium;">రెస్టారంట్ లో బ్యారర్ కి టిప్ </span><span style="white-space: pre;"><span style="font-size: medium;">ఇరవై</span></span><span style="font-size: medium;"> డాలర్లు. </span></span><br /></div><div><span style="font-family: Arial;"><span style="-webkit-border-horizontal-spacing: 5px; -webkit-border-vertical-spacing: 5px; border-collapse: collapse; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: medium;">మా ఊళ్ళో కూలివాడి తలసరి నెల ఆదాయం. </span></span></span><br /></div><div><span style="font-family: Arial;"><span style="-webkit-border-horizontal-spacing: 5px; -webkit-border-vertical-spacing: 5px; border-collapse: collapse; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /></div><div><span style="font-family: Arial;"><span style="-webkit-border-horizontal-spacing: 5px; -webkit-border-vertical-spacing: 5px; border-collapse: collapse; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span style="white-space: pre;"><span style="font-size: medium;">(సశేషం)</span></span></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-8217139621724063088?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-82993450014128879992009-05-16T01:50:00.000-07:002010-01-18T10:47:06.761-08:00<span style="font-size: 130%;">నెల రోజుల నిరీక్షణ నేటితో ముగిసింది. ఫలితాలు వెల్లడి ఇంకో ఐదేళ్ళ మజిలీకి తెరతీసింది. ఈ సారి ఎన్నికలకి ఎప్పుడూలేనంత ఉత్సాహం. ఫలితాల కోసం ఆతృత.<br /><br />ముఖ్యంగా మా నియోజికవర్గంలో ఒక మంచి నాయకుడు డాక్టర్ జయప్రకాశ్ నారాయణ్ నిలబడినందుకు నాకుగర్వంగా ఉంది. కానీ వోట్ వెయ్యలేకపోయినందుకు చాలా బాధ పడ్డాను నిన్నటి వరకు. ఈ రోజు ఆయన గెలిచారన్నశుభవార్త చెవిలో పడేవరకు నిద్ర పట్టలేదు. ఇప్పుడు </span> <span style="font-size: 130%; font-weight: bold;">కొంత</span><span style="font-size: 130%;"> ప్రశాంతంగా నిద్రపోవచ్చు.<br /><br />నిజానికి ఆశించిన దానితో పోలిస్తే ఇది తక్కువ అయినా, మా నియోజకవర్గాన్ని ఒక మోడల్ నియోజికవర్గంగాతీర్చిదిద్దడానికి లోక సత్తాకి అవకాశం వచ్చినందుకు, లోక సత్తాని గెలిపించే అవకాశం మా నియోజకవర్గానికివచ్చినందుకు చాలా ఆనందంగా ఉంది.<br /><br />జె. పి గారూ ! శుభాకాంక్షలు. లోక సత్తా రాజకీయ ప్రయాణం మొదలైంది. స్వచ్చమైన కొత్త రాజకీయాలకి ఇది నాందికావాలని ఆశిస్తున్నాను.<br /><br />కూకట్ పల్లి ఒక ఆదర్శ నియోజకవర్గంగా మీ నాయకత్వం </span> <span style="font-size: 130%;">లో రూపు దిద్దుకోవాలని, మున్ముందు లోక సత్తాతీసుకు రాబోయే ఉత్తమ రాజకీయ ప్రమాణాలకి తొలి మలుపు కావాలని ఆకాంక్షిస్తూ..<br /><br />లోక సత్తా అభిమాని,<br />వాసు</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-8299345001412887999?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-35339442385000566402009-04-16T09:32:00.000-07:002010-01-18T10:50:28.310-08:00<span style="font-size: 130%;">వరల్డ్ కప్ ఫైనల్ లో ఇండియా - పాక్ మ్యాచ్ ఉంటే ఆ రోజు ఎలా ఉంటుంది?<br />EAMCET రాసే రోజు ఎలా ఉంటుంది ?<br />ఉద్యోగం ఫైనల్ ఇంటర్వ్యూ రోజు ఎలా ఉంటుంది?<br /><br />నాకైతే పిచ్చెక్కినట్టు ఏదో తెలియని బాధ, ఆనందం, ఉత్సాహం,ఆతృత అన్నీ కలగలిపి ఒక వింత అనుభవం కలుగుతుంది. సరిగ్గా నిన్న అలాగే ఉంది చాలా రోజుల తరువాత. నా జీవితం లో ఎన్నికలు గురించి ఇంత అలోచించినది, ఫాలో ఐనది ఇదే </span><span style="font-size: 130%;">మొదటిసారి. ఇంకా రెండవ విడత ఉంది, ఫలితాలు ఎప్పుడో నెల తరువాత , అయినా ఏంటో తెలియదు నిన్నంతా అలాగేఉన్నా. ఈ నెల త్వరగా గడిస్తే బావుండు అనిపిస్తోంది.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-3533944238500056640?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-49740916452701260122009-04-03T11:41:00.000-07:002010-01-18T09:42:20.768-08:00<span style="font-size: 130%;"><br />౧. తీపి జ్ఞాపకాల షవర్లో<br />తీరిగ్గా తడుస్తోంది మనసు<br />వర్తమానం బట్టలిప్పి<br />బాధలన్నీ కడిగేస్తోంది.<br /><br />౨. మెదడు సెల్ ఫోన్లో ఆలోచనల అన్నోన్ కాల్లు<br />కలం ఎత్తేలోపే కట్ అవుతున్నాయి<br /><br />౩. ప్రతీ ముక్కలోనూ ప్రశ్నిస్తోంది పగిలిన అద్దం - మనస్సాక్షి<br />అమ్మ నాన్నను అక్కడ వదిలి ఏం చేస్తున్నావ్ ఇక్కడ?<br /><br />౪. ఎక్కడికెగిరినా మనసు </span> <span style="font-size: 130%;">విహంగం<br />నిలకడలేని ఆకాశం ఎత్తు కంటే<br />స్థిరమైన సొంత గూడునే ప్రేమిస్తోంది<br /><br />౫. మెదడు సిడి లో ఆలోచనల డేటా<br />ఎంత ఎక్కిన్చినా ఇంకా చోటుంది<br />ఏం చేసినా చెరగదు.<br /><br />- వాసు</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-4974091645270126012?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-69713306503054466482009-03-30T10:31:00.000-07:002010-01-18T09:48:04.065-08:00<span style="font-size: 130%;">నోట్: ఈ కవిత సుజనరంజని డిసంబర్ సంచిక లో ప్రచురితమయింది.</span><br /><span style="font-size: x-large;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 21px;"><br /></span></span><br /><span style="font-size: 130%;"><br />తలుచుకుంటే మీ చేతిలో తూటును నేను<br />తుచ్ఛ నాయకులకు పోటును నేను<br /><br />మీరెన్నుకునే నేతను, మీ ఐదేళ్ళ తలరాతను, అమ్ముకుంటే గుండె కోతను నేను .<br />మీ గుండె గొంతుల మాటను, మీ జీవన వీణ మీటను,<br />మీ కలల మూటను, మీ భవిష్యత్తుకు బాటను నేను<br /><br />మీ బతుకు రాతలు మార్చే కలాన్ని, మీ బలాన్ని నేను<br /></span><span style="font-size: 130%;">మీ ఆశను నేను , ప్రజాస్వామ్యానికి శ్వాసని నేను<br />మీ కోపం నేను, మీ తీర్పుకి రూపం నేను<br />మీ కోసం నేను, వాడుకోకపోతే క్లేశం నేను<br /><br />భయం వదిలి ఇళ్ళు కదిలి రండి ఓటేద్దాం<br />మనం కదిలి కుళ్ళు కడిగి ప్రగతికి రూటేద్దాం<br />ఓటంటే నోటు కాదు, అమ్మకండి నమ్ముకోండని చాటేద్దాం<br />మాటలతో మార్పు రాదు, ముందు మనం పాటిద్దాం<br />జనం గళం వినిపిద్దాం, జగం చెవులు రింగుమన సత్తా చూపిద్దాం.<br /><br /><br /></span><br /><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">అర్హత </span><span style="font-size: 130%;">ఉండి </span><span style="font-size: 130%;">ఓటు </span><span style="font-size: 130%;">లేకపొతే </span><span style="font-size: 130%;">ఈ </span><span style="font-size: 130%;">రోజే </span><span style="font-size: 130%;">తెచ్చుకోడానికి </span><span style="font-size: 130%;">ప్రయత్నించండి<br />ఓటు గురించి తెలుసుకోండి అపోహలు తొలగించుకోండి (http://jaagore.com</span><span style="font-size: 130%;">)<br /></span><span style="font-size: 130%;">ఓటు </span><span style="font-size: 130%;"> ఉంటే </span><span style="font-size: 130%;">ఏప్రిల్ </span><span style="font-size: 130%;">౧౬,</span><span style="font-size: 130%;">౨౩ (April 16,23) </span><span style="font-size: 130%;">వెయ్యడం </span><span style="font-size: 130%;">మర్చిపోకండి<br /></span><span style="font-size: 130%;">మీకు </span><span style="font-size: 130%;">తెలిసిన </span><span style="font-size: 130%;">వారందరూ </span><span style="font-size: 130%;">ఓటు </span><span style="font-size: 130%;">వేసేంత </span><span style="font-size: 130%;">వరకూ </span><span style="font-size: 130%;">వరకూ </span><span style="font-size: 130%;">నిద్రపోకండి<br /></span><br /></div><span style="font-size: 130%;"><br /></span><br /><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><span style="color: red; font-size: 130%;">రండి</span><span style="color: red; font-size: 130%;"> </span><span style="color: red; font-size: 130%;">ఓటేద్దాం</span><span style="color: red; font-size: 130%;"> </span><span style="color: red; font-size: 130%;">మన</span><span style="color: red; font-size: 130%;"> </span><span style="color: red; font-size: 130%;">బాధ్యత</span><span style="color: red; font-size: 130%;"> </span><span style="color: red; font-size: 130%;">నిర్వర్తిద్దాం</span><span style="color: red; font-size: 130%;">.</span><span style="font-size: 130%;"><br /></span><br /></div><span style="font-size: 130%;"><br /></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: 130%; font-weight: bold;">Vote is not just your right . Its your DUTY.</span><span style="font-size: 130%;"><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-6971330650305446648?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-26832810807351072372009-03-30T06:00:00.000-07:002010-01-18T09:43:41.428-08:00<span style="font-size: 130%;"><br />మొన్న ఉగాదికి చేసింది మా ఆవిడ బూరి<br />కొని తెచ్చిన బ్యాటర్ లో కొబ్బరిని కూరి<br />ఉడికించిన శెనగపప్పు పాకం లో ఊరి<br />బహు రుచిగా ఉంది తెగ తిన్నా నోరూరి<br /><br /></span><span style="font-size: 130%;">ోజంతా ఒకటే ఫోన్లు<br />వదలకుండా ఈటీవీ, టివి నైన్లు<br />మీ ఆవిడేనా చేసినది<br />కనపడట్లేదు ఆ సైన్లు<br /><br /></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/SdFMCfzr89I/AAAAAAAAFuM/rQurkJarSFY/s1600-h/boorelu.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319116240683004882" src="http://4.bp.blogspot.com/_JKXb7LWeo88/SdFMCfzr89I/AAAAAAAAFuM/rQurkJarSFY/s200/boorelu.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 150px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 200px;" /></a><br /><span style="font-size: 130%;"><br />ఏం చెప్పినా నమ్మలేదు<br />ఎంత చెప్పినా వినలేదు<br />రుచి చూశాక నా స్నేహితులు<br />నాకొక్కటీ వదలలేదు<br /><br />మా అత్తా మావయ్య మా అమ్మా నాన్న<br />అమ్మలులో ఎంత మార్పు అన్నన్నన్నా<br />నమ్మలేక పోతున్నాం ఇది నిజమేనా<br />అంటుంటే పొంగి పోయింది తను నిన్నా మొన్నా<br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-2683281080735107237?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-5612204564306632502009-03-28T12:53:00.000-07:002010-01-18T10:48:14.571-08:00<span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> నేను: Hi ra శీను<br />శీను: ఎలా ఉన్నావ్ mama. ఏం నడుస్తోంది.<br />నేను: office లో పని వాస్తోంది. ఈ recession మరీ bad time లో వచ్చింది.<br />శీను: Recession వల్లే bad time వచ్చింది (నవ్వుతూ). ఆయినా మన batch ఎక్కడ లెగ్గెడితే అక్కడ మటాష్ కదా.<br />నేను: నీదెలా ఉంది? సేఫా?<br />శీను: తియ్యనంత వరకూ. సో weekends కూడా తప్పట్లేదా పని? ఔను, ఐతే ఫాలో అవ్వట్లేదా elections?<br />నేను: వీకెండ్స్ లేదులే work. Elections - serious గా follow అవుతున్నాను. బహుశా మొదటి సారేమో ఇంతగాఫాలో అవ్వడం.<br />శీను: లోక్ సత్తా గురించా అంత ఉత్సాహం.<br />నేను: ఎప్పుడూ bilateral series లా ఉండే ఆంధ్రా రాజకీయాలు ఈ సారి వరల్డ్ కప్ అంత ఆసక్తికరంగా ఉన్నాయి. కానీఅందుకని కాదు ఈ ఉత్సాహం. న్యాయంగా ఆడే టీం ఒక్కటైనా ఉందని ఈ ఉత్సాహం<br />శీను: ఉత్సాహం సరే ఎమన్నా చేస్తున్నావా?<br />నేను: చెయ్యగలిగింది చేస్తున్నా.<br />శీను: మొన్న నేను రాజేష్ గాడిని కలిసాన్రా. వాడు అడిగినది నాకు చాలా సబబుగా అనిపించింది.<br />నేను: ఏంటది?<br />శీను: ఇప్పటి వరకు లోక్ సత్తా ఎం చెయ్యలేదు కదా. చేస్తుందని గ్యారంటీ ఏంటి? అనుభవం ఏముంది?<br />నేను: లోక్ సత్తా సభ్యులు ఇంకా ప్రజా ప్రతినిధులుగా (MLA, MP etc) ఎన్నిక అయ్యుండకపోవచ్చు . కానీ కొన్నిమంచి పనులు చేసిన అనుభవం, ఇంకా చాలా చెయ్యగలమన్న నమ్మకం దండిగా ఉన్నాయి. కారణం లోక్ సత్తా లక్ష్యంఅధికారం కాదు. స్వచ్చమైన రాజకీయం. ప్రస్తుతం మెరుగైన పాలనా, స్వచమైన రాజకీయం అందించే ఒక్కప్రత్యామ్నాయం ఉన్నా లోక్ సత్తా ఇంత గాబరా పడాల్సిన అవసరం ఉండేది కాదు. కాని దురదృష్టవశాత్తు ఇప్పుడు అలాటివి ఎక్కడా కనపడట్లేదు. అందుకని ఈ రాజకీయాలలో మార్పూ తేవాలని క్రియాశీలక రాజకీయాల్లోకి వచ్చింది లోక్ సత్తా. వచినప్పటి నుంచి పదువుల కోసం పాకులాడడం లేదు అధికారం కోసం వేచి చూడటం లేదు. కొన్ని మంచి పనులకి శ్రీకారం చుట్టుంది. దీక్షతోచేస్తోంది. ఉదాహరణకి Vote Mumbai, Vote India, Combat Corruption, NRI Voting rights లాంటి Initiatives. ఇంక J.P ప్రభుత్వ అధికారిగా ఎంత చేశారో చెప్పక్కర్లేదు.<br />శీను: ఆ .. అదే. లోక్ సత్తా అంటే JP, JP అంటే లోక్ సత్తా. కానీ ఇప్పుడు ఆయ ప్రాంతాల్లో నిలబడే candidates కి face value ఉండాలి కదా, జనాలు వోట్ వెయ్యాలంటే. నాకు, నిజానికి చాలా మందికి, లోక్ సత్తా లో JP తప్ప ఇంకొక్క పేరు కూడా తెలియదు.<br />నేను: అది నిజమే కానీ మనకి ప్రజా సమస్యలంటే అవగాహన ఉండి, ప్రజలకి ఏదో చెయాలని తపనున్నవాళ్ళు ముఖ్యం. అంతే తప్ప చేతికొచ్చిన పార్టీ జండా పుచ్చుకుని, నోటికొచ్చిన డైలాగులు నాలుగు చెప్పి కేవలం ఎన్నికల టైం లోనే కనిపించేవాళ్ళు కాదు కదా. మనకి కావాల్సింది రీల్ హీరోస్ కాదు రియల్ హీరోస్.<br />శీను: నువ్వు మరీ లోక్ సత్తా లో తప్ప ఇంకెక్కడా మంచి నాయకులే లేనట్టు చెప్తున్నావ్.<br />నేను: నా ఉదేశ్యం అది కాదు. నేనూ అందరూ అలాటి వాళ్ళు అనట్లేదు కానీ అధికశాతం అంతే. నా అభిప్రాయం - ఎన్నికలలో నిలబడే వ్యక్తి జనానికి ఏం చేస్తాడు, చెయ్యగలడు అన్నది చూడాలి కానీ అతనికి ఎంత పాపులారిటీ ఉందని కాదు.<br />శీను: కానీ పాపులారిటీ లేకపోతె అసలా వ్యక్తే తెలియదు. ఇంక వోటేం వేస్తాం.<br />నేను: నేనొప్పుకుంటా. వ్యక్తి తెలియాలి వోటు వెయ్యాలంటే. దానికి లోక్ సత్తా తనకున్న limited resources తో సాయ శక్తుల ప్రయత్నిస్తోంది. ప్రచారానికి, ఎన్నికలకి కొంత ధనం, జన బలం అవసరం. ఇక్కడ మనలాటి వాళ్ళు సాయపడచ్చు. మనమేం చెయ్యగలం అని కాంగా కూర్చోకుండా ఏదో విధంగా సాయం చెయ్యడానికి నడుం బిగించాలి. అయినా ఇది సాయం కాదు మన బాధ్యత అని నేను అనుకుంటున్నాను.<br />శీను: ఏ విధంగా?<br />నేను: పార్టీ లో జేరి ప్రచారం చేయచ్చు. విరాళాలు ఇచ్చి సపోర్ట్ చేయచ్చు. స్నేహితులకి, కుటుంబ సభ్యులకి, బంధువులకి, తెలిసిన వారందరికీ లోక్ సత్తా గురించి చెప్పచ్చు.లోక్ సత్తాలో చేరి ఫండ్స్ సమకూర్చడం, కామ్పయినింగ్ చెయ్యడం లాటివి చెయ్యచ్చు. కొంత మంది తమ ఉద్యోగాలకి శెలవలు పెట్టి మరీ గర్వంగా పని చేస్తున్నారు లోక్ సత్తా లో . రేపు ప్రజలందరికీ పల్లిచ్చే మహా వృక్షానికి తమ వంతు నీళ్లు ఈరోజే పోస్తున్నారు.<br />శీను: కానీ మన ఫ్రెండ్స్ ఎక్కువగా వేరే దేశాల్లో ఉన్నారు. వాళ్ళకి చెయ్యాలని ఆసక్తి ఉంది కానీ. చెయ్యడం ఎలా?<br />నేను: చాలా చెయ్యచ్చు. Mailing lists, orkut ,facebook, chats, youtube ఇవన్నీ వాడుకుని బాగా publicise చెయ్యచ్చు. విరాళాలు ఇవ్వచ్చు.ఇంకా ఉత్సాహం ఉంటే లోక్ సత్తా local chapter ని తయారుచేసి ప్రవాసులలోకి ఇంకా తీసుకెళ్ళచ్చు. కుదిరితే శెలవు పెట్టి ఇండియా కెళ్ళి పని కూడా చేయచ్చు(కొంత మంది ఇలా చేస్తున్న వాళ్ళు కూడా ఉన్నారు).<br />శీను: బావుంద్రా. వీటిలో కొన్ని నేను try చేశా కానీ, నేను మరీ lobbying చేస్తున్నట్టుంది, మరీ పార్టీ పిచ్చి పట్టింది నాకు అంటున్నారురా.<br />నేను: రేయ్ నువ్వేమి కేవలం నీ కోసం చెయ్యట్లేదు. ఒక dutiful citizen లా పని నువ్వు చేస్తున్నావు. నువ్వు గర్వపడాలి. ఇదేమీ నువ్వు నీ కోసం పనిచేసే business scheme కాదు. ఇది లోక్ సత్తా ఆరంభించిన స్వరాజ్యోద్యమం. నువ్వు స్వరాజ్య పోరాట యోధుడివి. రెండవ స్వాతంత్ర సమర సైనికుడివి.<br />శీను: నువ్వు నన్ను మరీ HERO ni చేసేస్తున్నావ్ రా.<br />నేను: కేవలం వాడి కోసం కాకుండా నలుగురికీ ఎంతో కొంత ఉపయోగపడే పనిచేసే ప్రతీ వాడు నా దృష్టి లో<br />HERO ---- REAL HERO.<br />P.S. లోక్ సత్తా గురించి నా సందేహాలు తీర్చి , ఎన్నో కొత్త విషయాలు (ఇందులో చర్చించనవి) చెప్పిన మిత్రుడు శ్రీరాంకి, నాతో వాదించి, నన్ను అలోచింపచేసి కొత్త విషయాలు తెలుసుకునేలా చేసిన మిత్రులకి ధన్యవాదాలతో.<br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><div style="text-align: center;"><b><span style="color: red;">లోక్ సత్తాకి మీ వోటు. మంచి పరిపాలనకి రూటు </span></b><br /></div></span></span><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-561220456430663250?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-48020220804449254262009-03-28T02:49:00.000-07:002010-01-18T09:43:03.910-08:00<div style="text-align: right;"><span style="font-size: 130%;"><br /><br />విసిరేసి శిశిరాన్నిముసిరేసిన వసంతానికి మురిసిపోతూ అడుగిడింది విరోధి ఈ ఉగాది ఉదయాన</span><br /><span style="font-size: 130%;">శశిలేని నిశిలో దిశలేమీ తెలయక, పయనం ప్రగతి వెలుగు రేఖుల వైపో ; మరింత చీకటి రేపో ; - అలజడి జనాల హృదయాన</span><br /><span style="font-size: 130%;">మసి బారిన జీవితాలలో చిరు నవ్వులు చిందుతాయని గుప్పెడు ఆశ గంపెడు నిరాశ ఎన్నికల భయాన</span><br /><br /><span style="font-size: 130%;">ఉచితంగా</span><span style="font-size: 130%;"> కలర్</span><span style="font-size: 130%;">టీవీలు , </span><span style="font-size: 130%;">వడ్డీలు </span><span style="font-size: 130%;">లేని </span><span style="font-size: 130%;">ఋణాలు - </span><span style="font-size: 130%;">అనుచితంగా </span><span style="font-size: 130%;">పార్టీల </span><span style="font-size: 130%;">వాగ్దానాలు </span><span style="font-size: 130%;">వెఱ్ఱి </span><span style="font-size: 130%;">జనాలకు </span><span style="font-size: 130%;">తీపి </span><span style="font-size: 130%;">చెఱుకు </span><span style="font-size: 130%;">గెడలు</span><br /><span style="font-size: 130%;">మారని </span><span style="font-size: 130%;">కుల</span><span style="font-size: 130%;">తత్వ </span><span style="font-size: 130%;">ప్రేరేపణలు, </span><span style="font-size: 130%;">మతతత్వ </span><span style="font-size: 130%;">ప్రచారాలు </span><span style="font-size: 130%;">ప్రజా </span><span style="font-size: 130%;">జీవన </span><span style="font-size: 130%;">జిహ్వను </span><span style="font-size: 130%;">పొక్కించే </span><span style="font-size: 130%;">వగరు </span><span style="font-size: 130%;">మావిళ్ళు</span><br /><span style="font-size: 130%;"> తమ</span><span style="font-size: 130%;">కు </span><span style="font-size: 130%;">నచ్చిన</span><span style="font-size: 130%;"> పార్టీ రంగు కళ్ళద్దాలతో లోకాన్ని చూపించే </span><span style="font-size: 130%;">న్యూస్ </span><span style="font-size: 130%;">చానళ్ళు </span><span style="font-size: 130%;">కంటిన మంటలు </span><span style="font-size: 130%;">రేపే </span><span style="font-size: 130%;">మిరప </span><span style="font-size: 130%;">పళ్ళు</span><br /><span style="font-size: 130%;">తీరని </span><span style="font-size: 130%;">సమస్యలతో, </span><span style="font-size: 130%;">తీర్చని </span><span style="font-size: 130%;">ప్రభుత్వాలతో, </span><span style="font-size: 130%;">తీర్చాలని </span><span style="font-size: 130%;">లేని </span><span style="font-size: 130%;">పార్టీలతో </span><span style="font-size: 130%;">బతకలేని </span><span style="font-size: 130%;">పేదవాడి గుండె </span><span style="font-size: 130%;">రంపపు </span><span style="font-size: 130%;">కోత </span><span style="font-size: 130%;">చేదు </span><span style="font-size: 130%;">వేప </span><span style="font-size: 130%;">పూత</span><br /><span style="font-size: 130%;">సినీ తారల ప్రచారాలు, సభాముఖ సవాళ్ళు, పరస్పర దూషణ భూషణలు రాజకీయ పార్టీలు వండిన అందమైనఅబద్ధాలకు రుచినిచ్చే ఉప్పురాళ్ళు</span><br /><span style="font-size: 130%;">స్వచ్ఛమయిన పార్టీకి పట్టం కట్టకపోతే, అభివృద్ధి - ఆరోగ్యం, విద్య - వ్యవసాయం, గ్రామ స్వరాజ్యం ఇవన్నీ ఇక అందని పుల్లని ద్రాక్ష పళ్ళు</span><br /><br /><span style="font-size: 130%;">వెఱసి </span><span style="font-size: 130%;">మన </span><span style="font-size: 130%;">ఎన్నికలు </span><span style="font-size: 130%;">వి(</span><span style="font-size: 130%;">తి)</span><span style="font-size: 130%;">న </span><span style="font-size: 130%;">గానే </span><span style="font-size: 130%;">కంట </span><span style="font-size: 130%;">తడి </span><span style="font-size: 130%;">పెట్టించి </span><span style="font-size: 130%;">సామాన్యుడి </span><span style="font-size: 130%;">అన్ని </span><span style="font-size: 130%;">కలలూ </span><span style="font-size: 130%;">కరిగించే </span><span style="font-size: 130%;">మాంచి </span><span style="font-size: 130%;">ఉగాది </span><span style="font-size: 130%;">పచ్చడి</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 130%;">- వాసు</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-4802022080444925426?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-14145399451895326352009-03-24T01:40:00.000-07:002010-01-18T10:48:32.257-08:00<span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br />నేను: ఈ రోజు న్యూస్ చూసావా? ఎన్నికలు ఊపందుకున్నాయ్<br />శీను: నాకు పాలిటిక్స్ అంటే allergy.<br />నేను: ఎందుకు?<br />శీను: ఆ question చాలా Stupid ga ఉంది. ఏం పాలిటిక్స్రా ఇవి. సగం మందికి ప్రజల సమస్యల అవగాహన లేదు. ఉన్నవారికి చెయ్యాలని ఉద్దేశ్యం లేదు. వాడిని వీడు వీడిని వాడు తిట్టుకోవడం తప్ప వేరొకటి లేదు. న్యూస్ పెట్టాలంటేభయం వేస్తోంది ఏ పార్టీ వాడు ఏం తిట్లు వాడతాడో మా చిన్నుగాడు విని ఏం అర్థం అడుగుతాడేమో అని.<br />నేను: మరీ అంత pessimistic గా మాట్లాడకురా.<br />శీను: Pessimistic కాదురా practical. Politics are rotten. ఎవడు గెలిచినా మనమే ఓడిపోతున్నాం రా.<br />నేను: ప్రజా సమస్యలంటే అవగాహన. వాటికి అనువైన పరిష్కారాలు. ప్రజలకేదో చెయ్యాలన్నా తపన. స్వయంగా చేసిచూపించిన అనుభవం. ఇవన్నీ ఉంటే? ఇంకా మార్పుకి అవకాశం ఉందని నమ్ముతావా? నీ వంతు నువ్వు చేస్తావా?<br />శీను: ఏంటి లోక్ సత్తా నా ??<br />నేను: నా ప్రశ్నకు బదులు చెప్పు ముందు.<br />శీను: రేయ్ నాకు JP అంటే గౌరవం ఉంది. లోక్సత్తా ideals definite గా బానే ఉండుంటాయి . కానీ.<br />నేను: కానీ .. ఏంటి?<br />శీను: నీలా నాలా ఆలోచించే వాళ్ళెంత మంది ఉంటార్రా. Mass కి రీచ్ అవ్వగలుగుతుందా? చాల మందికి ఆ పార్టీఉందనే తెలియదు. ఏళ్ళ తరబడి జీర్ణమయిపోయిన అవినీతిని, రాజకీయ సంస్కృతిని మార్చి నీగ్గుకు రావడం foolishly romantic అనిపిస్తోంది.<br />నేను: రేయ్ problem రాజకీయం లోనో, నాయకులైన రౌడీలు, గుండాలలోనో లేదు. నీ so called mass లో లేదు. నీలో ఉంది. నీలాటి వాళ్ళ pessimism లో ఉంది. ఇది ఇంతే అని ఇది మారదు అనుకునే నిరాశలో ఉంది. విమర్శించడంతప్ప దాన్ని అడ్డుకోని indifference లో ఉంది. Complain చెయ్యడం నా right. మార్చడం, at least మార్చాలనిఆలోచించడం నా duty కాదు అనుకునే నీ escapism లో ఉంది.<br />శీను: అంటే ఇప్పుడు నేను లోక్ సత్తా కి వోట్ వేస్తె problems అన్ని solve ఐపోతాయా.<br />నేను: అని నేను అనడం లేదు. వోట్ కూడా చేయని నీకు పాలిటిక్స్ ని, leaders ని విమర్శించే అర్హత లేదుఅంటున్నాను. And నీ ప్రశ్నకు - లోక్సత్తా కి వోట్ వెయ్యగానే వెంటనే change వచ్చేస్తుంది. That will solve all the problems అని నేను అనటం లేదు. But that will be definitely the first step towards the solution. ప్రతీప్రజా సమస్యకి లోక్సత్తా దగ్గర ఒక అమలు చెయ్యదగ్గ పరిష్కారం ఉంది. అవి కార్య రూపం దాల్చడానికి నిర్విరామంగాకృషి చేసే నిజాయితీ పరులైన నాయకులు ఉన్నారు. డబ్బున్న వాళ్ళు, పేరు పలుకుబడి ఉన్నవాళ్లు, MLA, MP లకొడుకులు కాకుండా మన లాటి వాళ్ళని నిలబెట్టే అసలు సిసలైన ప్రజాస్వామ్యం ఉంది. In fact నేను నిజంగా full time devote చేసే ఉద్దేశ్యం ఉంటే నేను నువ్వూ కూడా candidate గ నిలబడచ్చు. ఆ నిలబెట్టే దమ్ము కేవలం<br />లోక్ సత్తాకే ఉంది.<br />శీను: అలా ఐతే ఇప్పటి వరకు ఎవరూ ఎందుకు నెగ్గలేదు లోక్ సత్తా నుంచి. ఆ మధ్య ఏవో elections జరిగాయి కదా..<br />నేను: అది లోక్సత్తా first ఎలెక్షన్ అయినా కూడా తన ఉనికిని చాటుకుంది. అప్పుడున్నది పిల్లకాలువైతే ఇప్పుడన్నదిమహా సముద్రం. అంత ఊపందుకుంది లోక్సత్తా ఇప్పుడు.<br />శీను: ఐతే ఇప్పుడేమంటావ్. లోక్ సత్తా కి వోట్ వేయమంటావ్?<br />నేను: కాదు. వోట్ వెయ్యడం నీ బాధ్యత అంటున్నా. నువ్వు చెప్పిన సమస్యలకు పరిష్కారం ఉంది అంటున్నా- లోక్సత్తా రూపం లో. నువ్వు నాగురించి కాదు నీ గురించి వోట్ వెయ్యి.<br />శీను: నాకు కావలసినది మంచి రాజకీయం. నేను కోరుకునేది మార్పు. ఈ రెండూ ఉన్నా లోక్ సత్తా కి వోట్వెయ్యడానికి ఎందుకు ఇంత ఆలోచించానో నాకే తెలియట్లేదు.<br />నేను:మనం మార్పును కోరుకుంటాం. కానీ అది మనతో మొదలవ్వాలని మర్చిపోతాం.<br />మీలో చాలా మంది శీనులు ఉన్నారు. నిజానికి కొన్నాళ్ళ క్రితం వరకు నేను శీను నే. కానీ లోక్ సత్తా గురించి అవగాహనా పెరిగాక, లోక్ సత్తా లో యువ ప్రభంజనం చూశాక నా అనుమానాలు పటాపంచలయ్యాయి. తమఉద్యోగాలు మాని మరీ ఈ మహా యజ్ఞం లో తామూ సైతం సమిధలవుతాము అంటూ లోక్ సత్తా కి కొత్త ఊపిరులు నింపుతున్న యువ రక్తాన్ని ఈ రోజు చూశాక నేను దీంట్లో బాగం కాలేకపోతున్నానని చాలా చాలా బాధగా ఉంది. ఏవిధంగా నైనా ఈ బతుకు బాటకి గొంతు కలపాలని చిన్న ప్రయత్నం.<br />శ్రీ శ్రీ గారి మాటల్లో ..<br />పదండి ముందుకు పదండి త్రోసుకు, పోదాం పోదాం పై పై కి<br />కదం త్రొక్కుతూ పదం పాడుతూ, హృదంత రాళం గర్జిస్తూ పదండి పోదాం<br /></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><div style="text-align: center;"><b>వోటు వెయ్యడానికి ఆలోచించకండి - ఆలోచించకుండా ఎవరికీ వోటు వెయ్యకండి</b><br /></div></span></span><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b> లోక్ సత్తా ఇది మీ సత్తా</b><br /><span style="color: black; font-family: 'Times New Roman';"><span style="font-size: medium; line-height: normal; white-space: normal;"><span style="color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span></span></span></span></span><br />ఈ టపాకి ప్రేరణ:<br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=qxw-YqVICz4&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=qxw-YqVICz4&amp;feature=related</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=9OlkeQOdKgo&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=9OlkeQOdKgo&amp;feature=related&nbsp;</a><br /><br /><br />మీ సూచనలు, ప్రశ్నలు, చివాట్లు తప్పక ఇక్కడే తెలియచేయండి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-1414539945189532635?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-70836035570733449142008-06-16T17:03:00.000-07:002010-01-18T10:04:32.704-08:00- <strong>వాసు </strong><br /><span style="font-size: 130%;"><br /><strong>అ</strong>ప్పుడప్పుడు మన తెలుగు సినీ పరిశ్రమని చూస్తే జాలి వేస్తుంది, తెలుగు ప్రచార మాధ్యమాలని చూస్తే భయం వేస్తుంది.<br /><br />తెలుగు సినీ పరిశ్రమ లో కొంత మంది దర్శక నిర్మాతలకు భాషాభిమానం, ఆత్మాభిమానం లాంటివి చాలా పెద్ద పదాలు, అసల తెలుగు వాళ్ళమని గుర్తుందా అనిపిస్తుంది. యేటా వచ్చే చిత్రాల్లో మూడో వంతు తమిళానువాద చిత్రాలుఉన్నాయంటే ఆందోళన పడాల్సిన సమయం, అలోచించవలసిన అవసరం ఉన్నాయని తేటతెల్లమవుతోంది. శంకర్, మణిరత్నం లాటి పెద్ద దర్శకుల చిత్రాలే కాక కొత్తవారి చిత్రాలకు (డబ్బింగ్) తమిళ నాడు కంటే మన రాష్ట్రం పెద్ద మార్కెట్అంటే మనవారి విశాల హృదయానికి ఆనంద పడాలొ, మన తెలుగు పరిశ్రమ కొల్పోతున్న అవకాశాలకు బాధ పడాలోఅర్థం కావట్లేదు.<br /><br />ఏ మాత్రం బావున్నా వచ్చిన ప్రతీ అనువాద చిత్రాన్ని హిట్ చేసే మన తెలుగు వాళ్ళు, మన చిత్రాలు పక్క రాష్త్రంలోఆడడం పక్కన పెట్టండి, కనీసం డబ్బింగ్ కి కూడా నోచుకొవట్లేదని అలోచించరెందుకో? కారణం మనకు లేనిది, వాళ్ళకిఉన్నది - భాషాభిమానం. మంచి సినిమాని ఆదరించడం తప్పని నేననట్లేదు, కాని మనం వారి చిత్రాన్ని ఎలా ఉన్నాచూసేస్తాం అని వారనుకునే స్థాయికి దిగజారడం ముమ్మాటికి మంచిది కాదు.<br /><br /><br />ఈ వాదన అసమంజసం అని అనుకునే వారికి రెండు ఉదాహరణలు. మొన్న నేను దశావతారం సినెమాకి వెళ్ళాను. సినిమా పేర్లు మొత్తం తమిళం లో ఉన్నాయి. పొరపాటున తమిళ సినిమా వేసారేమో అని కనుక్కుంటే, ఇంతకీ అదితెలుగు దే. ఇక ఆ సినిమాలో ఒక పాత్ర సినిమా పొడవునా తమిళం లోనే మట్లాడుతుంటాడు, చూసేది తెలుగుసినిమానా తమిళ సినిమానా అని అర్థం కానంతగా. ఇది మనం సినిమా ఎలా వేసినా ఎం తీసిన చూసేస్తామనే చులకనభావం అనడానికి ఏం సందేహం లేదు.<br /><br />ఇది చాలనట్టు, మన దర్శక నిర్మాతలే తొలుత తమిళం లో తీసి తెలుగు లొకి అనువదించడం ఈ పరిణామానికి పరాకష్ట. ఎ.ఎం రత్నం గారు తెలుగు వారయ్యుండి తమిళం లో సినిమాలు తీసి తెలుగు లోకి అనువదించాల్సిన అగత్యమేంటి? తమిళ ప్రేక్షకుల మీద అభిమానమా, తెలుగు వారి మీద హేయ భావమా?? దీనికి తోడు మన దర్శకులు కొందరికి కొత్తపైత్యం మొదలైంది. బుజ్జిగాడు సినిమానే తీసుకోండి. సినిమాలొ హీరో సగం మాటలు తమిళం లోనే ఉంటాయి. ఇదిచలదన్నట్టు ఏకంగా ఒక తమిళ పాట. ఈయనకి అంతకు ముందు తీసిన అమ్మ నాన్న ఒక తమిళమ్మాయి నించే ఈపైత్యం ఉన్నట్టుంది. పూరీ గారు! మీరు మరీ అంత తమిళ వీరాభిమనులైతే, తమిళ సినిమాలే తీసుకోంది. మీ పైత్యాన్నిమా మీద రుద్దకండి.<br /><br /><br /><br /><br />సమయం ఉన్నప్పుడు, సమావేశాళ్ళో మైకు దొరికినప్పుడు తెలుగు భాషాభ్యున్నతికి నడుం బిగించాలని గుక్కతిప్పుకొకుండా ఉపన్యాసాలిచ్చే సినీరంగ ప్రముఖులు, ఆ పనికి ఏ మాత్రం పూనుకున్నారో ప్రస్తుతం వస్తున్న సినిమాలుచూస్తేనే తెలుస్తోంది. <br /><br /><br /><br />ఇది కేవలం సినీ రంగానికే పరిమితం కాదు. అన్ని రకాల ప్రసార మాధ్యమాళ్ళో ఈ దుస్థితి దాపురించింది. ఉదాహరణకిమన నిరంతర వార్తా స్రవంతి టివి9 నే తీసుకోండి.<br /><br />పస లేని కథనాలని, వార్తలు కాని వార్తలని పక్కన పెట్టినా, వార్తల్లో వాడే భాషని వింటే జన్మ ధన్యమైపోతుంది . ఒక్కళ్ళకీళ ' , 'ణ ' ఉచ్ఛరించడం రాదు. ఇక రచన కర్ణ కఠోరం. "ఇరగదీసాడు", "బాక్సు బద్దలయ్యింది" ఇలాటి పదాలుధారాళంగా, గర్వంగా వాడడం వీరి ప్రత్యేకత. ఇక కార్యక్రమాల పేర్లంటారా - భూతద్దంతో వెతికినా ఒక్క తెలుగు పేరూకనపడదు. ఇవన్నీ ఈ ఛానల్ లొపాలు కాదు, టి.ఆర్.పి లలొ ప్రథమ స్థనం లొ ఉండడానికి కారణాలు.<br /><br /><br />ఇప్పుడు చెప్పండి తప్పెవరిది? ఏం చెప్తే అది విని, ఏం చూపెడితే చూసి, ఏం మాట్లాడని మనదా, మనకు కావల్సింది ఇదేఅని చూపెడుతున్న వాళ్ళదా??</span> '<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-7083603557073344914?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-68946603128559641162008-03-24T12:56:00.000-07:002010-01-18T09:39:03.191-08:00<span style="font-weight: bold;"> - Vasu</span><br /><br />mrudulalita pada suma lata<br />madi saagaramadana janita<br />bhaashaamruta samhita<br />anirvachaneeya swara sahita<br />bhaava sammohita<br />rasabharita<br />telugu kavita<br />neeku sirasaaa swarasaaa namata<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-6894660312855964116?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-9274490929246697792008-03-24T12:50:00.000-07:002010-01-18T09:38:52.484-08:00- Vasu<br /><br />hrudi spandichina sandharbhalu<br />madi talupulu virichi talapulu<br />saraasari kalam siraa avutaayi<br /><br />nee kougili siksha chaalu<br />ani parigedataay aksharaalu<br />kalam meeda kaksha kaabolu<br /><br />aa adbhuta anubhooti lonchi terukune sariki<br />kaagitaalu meeda vankara geetalu<br />kontamandiki pichchi raatalu<br />marikondariki nachchina kavitalu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-927449092924669779?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-90141989855385039632007-07-03T10:19:00.000-07:002010-01-18T09:36:44.302-08:00<span style="font-size: 130%;"> - వాసు<br /><br />పచ్చని ఆకులు గాలికి ఊగే<br />వెచ్చని ఊహలు నా మది రేగే<br />కమ్మని స్వరమేదో యెద తొలిచే<br />రమ్మని ఆమని మది పిలిచే<br />ఝుమ్మని తుమ్మెద పూయెద వాలె<br />కమ్మని తేనెలు గ్రోలె<br /><br />రివ్వున పక్షుల గుంపులు పసిడి మబ్బుల తేలుతూ<br />దూరాన ఎర్రని రవిని తాకాలని పరుగులు తీసె<br />ఎరుపెక్కిన గగనాన చిక్కటి చీకటి పొరలు<br />చక్కని చుక్కలనద్దుకుని చంద్రుడి చెవి పట్టుకుని<br />సంధ్యా కాంతుల వెనువెంట ఉరకలు </span> <span style="font-size: 130%;">వేసె<br /><br />పురివిప్పిన ఈ ప్రకృతి సుందర ఆకృతి పట్టని పట్టణ వాసులు<br />వికృత జీవన గతికి అలవడిన కాసుల దాసులు<br />విద్య జనించు సంపదకో, సంపద జనించు విద్యకో నిరంతరం శ్రమించు యంత్రాలు<br />విధాత కుంచె రంగుల హంగులను అంగుళం కూడా ఆస్వాదించలేని అభాగ్యులు<br /><br /><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/article.asp?id=9803">Click here to see in telugupeople.com<br /></a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1218358171279796050-9014198985538503963?l=maanasasanchara.blogspot.com' alt='' /></div>Vasuhttp://www.blogger.com/profile/13522772952689137614noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1218358171279796050.post-8955633261552197062007-07-03T10:14:00.000-07:002010-01-18T09:40:34.497-08:00