Tuesday, February 26, 2013

తెలుగు పాట వ్రాయడం ఎలా For Dummies


ఈ టపా లోని పాత్రలు , పాటలు , పేర్లు ఎవరినో ఉద్దేశించినవే అని మీకు అనిపిస్తే మీకు కనీస తెలుగు సినిమా నాలెడ్జ్ ఉన్నట్టే 


ఒక్క ఛాన్స్ వస్తే చాలు తనేంటో నిరూపించేసుకుని, సినిమా క్రెడిట్స్ లో పాటలు అన్న మాట కింద తన పేరుని చూసేసుకుని, సింగల్ కార్డ్ గా ఎదిగి , తెలుగు గేయ రచయితగా స్థిర పడిపోవాలని పగటి కలలు కంటున్నాడు మన వాడు (రాత్రి రాతలతో నిద్ర లేక పొద్దున్నే పడుకుంటున్నాడు మరి ) . ఒకడు  చేసేది ఏదైనా, అందులో వాడి భవిష్యత్తు ఉన్నా లేకపోయినా  వాడిని ప్రోత్సహించే స్నేహితుడు ఒకడు ఉంటాడు.  అలాటి వాడే మనవాడి స్నేహితుడు ..  మన వాడి బాధ చూడలేక ఎవరెవరివో కాళ్ళు , గడ్డం, చేతులు , మెడ   పట్టుకుని ప్రముఖ గేయ రచయిత ఇంద్ర హాస్ అపాయింట్ మెంట్ తీసుకుని ఇంటికి వెళ్ళాడు .

అప్పుడే  నోకియా వరస్ట్ సింగర్  కార్యక్రమం గ్రాండ్ సెమీ క్వార్టర్ ఫైనల్ షూటింగ్ ముగించుకుని వస్తున్నారు ఇంద్ర హాస్. అమెరికా టూర్ వెళ్ళినపుడు తెచ్చుకున్న ఆబర్కాంబీ టీషర్టు చూసి ఆయనే అని నిర్దారించుకున్నాడు మన వాడి ఫ్రెండ్ .

ఆయన్ని కలిసి మా వాడు గీత రచయిత గా ప్రయత్నాలు చేస్తున్నాడు  సార్ . అందరూ వీడి పాటలు బావున్నాయి అంటున్నారు కానీ ఎవరూ తీసుకోవట్లేదు ..  బోలెడు భవిష్యత్తు ఉంది అంటున్నారు కానీ ఒక్క ఛాన్స్ కూడా ఇవ్వట్లేదు అని బోరుమన్నాడు  . మన వాడు అయిష్టంగా వచ్చాడు, అయినా ఇంద్రహాస్  ఏం చెప్తాడో అయిష్టం గానే వింటున్నాడు .

ఇంద్రహాస్ నవ్వి .. "తెలుగు పాట అన్నారు కదా అని నీకు వచ్చిన తెలుగంతా ఉపయోగించేస్తే ఎలాగయ్యా!
అసల నన్నడిగితే తెలుగు పాట రాయడానికి తెలుగే  అక్కర్లేదు , తెలివీ అక్కర్లేదు , ఊహ అక్కర్లేదు , వ్యాకరణం అక్కర్లేదు.. కాకపోతే కిటుకు తెలియాలి .. కాన్ఫిడెన్స్ ఉండాలి .. ఉత్తరం ముక్కో, ఇంటి పద్దో రాసినా అదొక మహా కావ్యం లాగ ప్రెసెంట్ చెయ్యగల కాన్ఫిడెన్స్ .. నువ్వు రాసేది ప్రతీది కావ్యం లా ముందు నువ్వు ఫీల్ అవ్వాల"న్నాడు.


మనవాడు అయోమయంగా కొంచం ఇబ్బందిగా చూశాడు ..








ఇంద్రహాస్ అవేమీ పట్టించుకోకుండా..
కిటుకు విషయానికొస్తే ముందుగా నేనెక్కువ వాడే, హంసధ్వని గారు అతిగా ఇష్టపడే , వినగానే ఎగిరి గంతేసే లిస్టు కాన్సెప్ట్ చెప్తా ..అంటూ ఫ్లో లో చెప్పుకుంటూ పోయాడు ..

"ఇచ్చిన సన్నివేశం ఒక సెంట్రల్ థీమ్ గా అనుకో దాని మీద లిస్టు అల్లుకుంటూ పో అంతే
ఉదాహరణకి నిన్ను ఏదో పిల్లల పాట ఏదో పుట్టిన రోజుకి పాటో  రాయమన్నారు అనుకో .. అప్పుడు ముఖ్యంగా ఇచ్చేది ఆశీర్వాదం , తీసేది  దిష్టి . ఇందులో ఏదో ఒకటి తీసుకుని .. అల్లెయ్యడమే "

ఒక్కొక్కళ్ళ ఆశీర్వాదం అలా ఉండాలి ఇలా ఉండాలి అప్పుడు ఉండాలి ఇప్పుడు ఉండాలి అని రాసుకుంటూ పొతే అయిదారు పేజీలు అవుతుంది .. చిన్న పాట  అనుకో ముఖ్యమైన వాళ్ళవి పెట్టు .. పెద్దది అనుకో ..వీటితో పాటు ప్రకృతివి, జంతువులవి , పక్షులవి కూడా కలుపు ..అంతే ... నేనెన్ని రాయలేదు ఇలా ..లిస్టు కాన్సెప్ట్ తో రాసినవన్నీ చెబితే ఒక దర్శకచంద్రుడి సినిమా పాటలకి (కనీసం పదయినా  ఉంటాయి కదా) సరిపోయేంత  లిస్టు అవుతుంది .

నేను చెన్నై మొగుడు సినిమా నించి నిన్న యమునోత్రి నేటి కేదార్నాథ్ సినిమా వరకూ ఈ టెక్నిక్కే వాడాను ..

మనవాడి  ముఖ కవళికలు ఇబ్బంది లోంచి కోపం లోకి పరిణతి చెందుతున్నాయి ..
ఇంద్రహాస్ మాత్రం అంతులేని తన పాటలా .. అదే పనిగా చెబుతున్నాడు ..

అదే దేశం మీద రాయమన్నారు అనుకో ..
ఒక రెండు మూడు నెలల పేపర్లు తిరగేసి ముఖ్యాంశాలు పట్టుకో .. వాటికి  నీకు తెలిసినవి కలిపి .. బావోలేని విషయాలైతే దేశం అంటే అది కాదు అని  రాసేయ్ ..మంచి విషయాలనుకో దేశమంటే అదే అని రాసేయ్ ..ఫినిష్ .
మన హంసధ్వని గారి ట్యూన్ వేయించి ఏ బాలూ  చేతో  పాడిస్తే అవార్డు సాంగ్ అయి కూర్చుంటుంది ..

నేను మొన్న వ్రాసిన  "సయ్యంది పాదం" సినిమా పాట వినలేదా .అది అలా రాసిందే ..

ఒక్కోసారి ఈ మాత్రం కూడా అవసరం ఉండదు. మాస్ పాట రాయమన్నారు అనుకో .. నీ ఇష్టం .. ఒక మంచి నాటు పదం పట్టుకో దానికి అంత్య ప్రాస పెట్టుకుంటూ పో .అంత్యప్రాస అంటే అదే రైమింగ్.. అది  ఉంటే చాలు ఆంధ్ర జ్యోతి ఆర్టికల్ ని కూడా అందమైన పాటగా ట్యూన్ కట్టేస్తారు మన హంసధ్వని గారు, అందులో ఈ మధ్య ఆఫ్రికా, అంటార్క్టికా, నార్వీజియన్ , ఐస్లాండిక్ ఆల్బమ్స్ కూడా వదిలిపెట్టకుండా వింటున్నారు. చేతిలో మన వాళ్ళు కాపీ అని కనిపెట్టలేని బోలెడు ట్యూన్స్ ..

గుడ్డి , బడ్డీ , బుడ్డీ , వడ్డీ ..; ఈక - మేక - తోక - పాక ..ఇలా అన్నమాట .. నావి ఇలా ఎన్ని సూపర్ డూపర్ హిట్లు అవ్వలేదు ..కావాలంటే అప్పట్లో నేను వృషబాద్రి సినిమాకి రాసిన పాట ఇంకో పది సార్లు విను .

మనవాడి ఫ్రెండ్ కి కూడా ముఖం శాంతం నించి బీబత్సానికి మారిపోయింది .

ఇంద్ర హాస్  మాత్రం  ఇంకా అద్భుతం (రసం )  లోనే ఉన్నాడు .

కవితకి కాదేది అనర్హం అని ఊరుకున్నాడు కానీ శ్రీ శ్రీ .. పాటకు కూడా అది వర్తిస్తుంది ..నేను ఈ విషయం లో ఎన్నెన్నో ప్రయోగాలు చేశాను ..పాటలు కట్టాను పాడాను ... కేవలం తిట్లు బండ బూతులతో  ఒక పొడవాటి పాట రాశాను.. ఒకటో నెంబర్ ఓబులేసు సినిమాకనుకుంటా ..  అది ఒక ట్రెండ్ సెట్ చేసి .. హీరో హీరోయిన్లు అలాగే పిలుచుకోవడం ఫాషన్ అయ్యి .కూర్చుంది . ఇది టి వి లకి కూడా పాకి ఇప్పుడు తెలుగు మాటలకంటే తిట్లు ఎక్కువ వినపడ్తున్నాయి ఎక్కడవిన్నా . మరి అదంతా నా ప్రతిభే ..

ఇంద్రహాస్ ఇంకా ఏదో చెప్పేలోపే  పాటల గురించి పెద్దగా తెలియని  మనవాడి ఫ్రెండ్ కి కూడా అసహ్యమేసి ..
గబాలున లేచి ,  "కోడ్తే దిమ్మ దిరిగి బొమ్మ కనపడుతుంది" అన్నట్టు లుక్కిచ్చ్చి మనవాడితో  కలిసి బయటకి వచ్చేసాడు ..

తొలాట ఇంటర్వెల్ బ్లాక్ దగ్గరే శుభం కార్డనుకుని వెళ్ళిపోతున్న ప్రేక్షకులను చూసిన తొలి సినిమా దర్శకుడిలా బిక్క మొహం వేశాడు, బాధగా చూశాడు .. వెంటనే .మనసులో బాధ యెదలో దురద మట్టిలో బురద అది గోక్కో ఇది కడుక్కో అని ఏదో పాట తట్టింది .. హంసధ్వని కి ఫోన్ కొట్టి ..మూతి అదోలా పెట్టి పాడడం మొదలు పెట్టాడు ..

(...చదివే వాళ్ళు ఉంటే ఇంకా ఉంటుంది ..)

Thursday, February 14, 2013

వాలెంటైన్స్ డే


ఆర్చీస్ లో 
అటు చూస్తే టెడ్డీ బేరూ ఇటు చూస్తే తాజ్ మహలు 
ఏది కొనాలో సమస్య తగిలిందొక యువ ప్రేమికుడికి 

ఆమెని 
స్పైస్ జెట్ లో గోవా కో 
లాంగ్ డ్రైవ్ లో కూర్గ్ కో 
తేల్చుకోలేని సమస్య ఒక నవవరుడికి 

ఆవిడతో 
మల్టీప్లెక్స్ లో మహేష్ సినిమా కో 
ఒహ్రీస్ లో డిన్నర్ బఫేకో 
ఎటు పోవాలో సమస్య కలిగిందొక మధ్య వయస్కుడికి 

ఆయన కిష్టమైన అల్లం ఉప్మా? నాకు నచ్చే పూరీ కూరా? 
ఆవిడ చూసే వసంత కోకిలా నే చూసే టి వి న్యూసా 
ఆలోచించే సమస్య లేదు ఆ వృద్ధ మిథునానికి 



శ్రీ శ్రీ గారికి క్షమాపణలతో






Saturday, January 12, 2013

సీతమ్మ వాకిట్లో సిరిమల్లె చెట్టు


"సినిమా ఎలా ఉంది రా ?"

" రకరకాలుగా ఉంది "

"అంటే బావుందా బాలేదా "

" మరీ గొప్పగా లేదు అలా అని చెత్తగా లేదు "

"నాకైతే చాలా రోజుల తరువాత చాలా నాచురల్ గా ఉందనిపించింది . వయోలెన్స్ , అక్కర్లేని డాన్సు లు, ఐటెం సాంగ్స్ లేకుండా రొటీన్ కమర్షియల్ తెలుగు సినిమా నించి రిలీఫ్ లా ఉంది ఈ సినిమా "

" ఇవన్నీ లేకుండా కూడా ఇంకా బాగా తియచ్చు కదరా . మరీ సీరియల్ లా సాగ తీసాడు సెకండ్ హాఫ్ "



"అవుననుకో కానీ ఫస్ట్ హాఫ్  చాలా బావుంది .. బాపు సినిమా లా ఎక్కడా ఆర్భాటం లేకుండా కాస్ట్యూమ్స్ , ఇల్లు , మాటలు అన్నీ చాలా సహజంగా ఉన్నాయి .. సినిమా లో పాత్రల్లా కాకుండా ఏదో మన పక్కింట్లో జరిగే కథలా ఉంది "

" మన పక్కింట్లో ఉన్నంత సహజంగా ఉంటే పదిహేను డాలర్లు పెట్టి సినిమా హాల్ కెళ్ళి  చూడడం ఎందుకు రా., పది నిమిషాలు కిటికీ తీస్తే సరి .. పోనీ మనమంటే అలాటి వాతావరణం ఇక్కడ ఉండదు కాబట్టి పదిహేను డాలర్లు ఖర్చు పెట్టి అన్నీ గుర్తు తెచ్చుకుని  గా nostalgic గా   ఫీల్ అవ్వచ్చు. అక్కడ ఉన్న వాళ్ళు ఈ సినిమా చూడడానికి  హాల్ కి రావడం ఎందుకు అనేడట్టు  లేదు. సినిమాకి  కాస్ట్యూమ్ డిజైనర్ కూడా పెట్టలేదేమో :)   "

" ఆహా .. హీరో కాబట్టి గుడిసెలో ఉన్నా సూట్ వెయ్యాలి అంటావ్ .. మధ్య తరగతి వాడైనా  హైటెక్స్ లో పెళ్లి చేసుకున్నట్టు , స్విస్ లో హనీమూన్ చేసుకున్నట్టు చూపెట్టాలి కదా ..

" లేకపోతె నాలాంటి కామన్ ఆడియన్ (:)) ఎలా ఎంజాయ్ చెయ్యగలుగుతాడు సినిమాని "

" ఎడిసావ్ లే ..అది సరే.. మహేష్ మాత్రం బా చేసాడు కదా. "

"మహేష్ ఇరగదీసాడెహే. అసలా ఈ మధ్య భలే చేస్తున్నాడు రా .. ఇది వరకు ఏదో ఆ ముక్కు ఎగపీల్చే ఎక్స్ప్రెషన్ తప్ప ఇంకోటి ఉండేది కాదు .మరీ చెట్టు చేమ లా ఎమోషన్స్ లేకుండా ఉండడం హీరోయిజం అనుకునేవాడు ఒక్కడు పుణ్యమా అని .. అండర్ ప్లే చేసేవాడు .ఖలేజా నించి  సినిమా హిట్ అయినా ఫట్ అయినా యాక్టింగ్ మాత్రం భలే చేస్తున్నాడు . ఈ సినిమా లో గోదావరి యాస భలే పట్టుకున్నాడు .. సినిమా నిలబడితే అది మహేష్ వల్లే . పొతే డైరెక్టర్ వల్ల  అన్నట్టుంది ఈ సినిమా .."

"సమంతా కూడా బావుంది మహేష్ పక్కన"




" సమంతా డార్లింగ్ కేకెహే.. తెగ మొద్దొచ్చేసింది .. మహేష్ కి భలే పెయిర్ రా ..  "


" మిగతా వాళ్ళు కూడా బానే  చేసారు .. వెంకీ , అంజలి .ప్రకాష్ రాజ్, జయసుధ, రావు రమేష్ "

"
వెంకీ కి ఏడవడం సెంటిమెంట్ పిండడం వెన్నతో పెట్టిన విద్య .. బా చేశాడు .. అంజలి జర్నీ సినిమా లో అమ్మాయి కదా భలే సరిపోయింది ఆ రోల్ కి ..
ఇంక ఆ ప్రకాష్ రాజ్ క్యారెక్టర్ ఏంటో నాకర్థం కాలేదు . అతనేం చేస్తాడో  బతకడానికి నవ్వడం కాకుండా  .. డబ్బెలా వస్తోందో  వాళ్ళకి .. ఇవన్నీ దేవుడి కెరుక .. హీరో పాత్రలు  కూడా ఏదో వాక్యూం లో ఉంటాయి  .. వాళ్ళ చదువు ఏంటి  ఉద్యోగం ఏంటి ఏదీ తెలియదు ..   ఇక మిగతా వాళ్ళంతా ఏదో వాళ్ళ పరిమితి  లో బానే చేశారు .. రావు రమేష్ మాత్రం చాలా బాగా సరిపోయాడు రోల్ కి .. అతి లేకుండా బాలెన్సడ్  గా చేసాడు .

"

" ప్రకాష్ రాజ్ క్యారెక్టకి డబ్బంటావా  ..  అమ్మాయి పెళ్లి అయ్యాక చూపిస్తాడు గా ఊర్లో వాడెవడో  ఇది నేను సెటిల్ చేస్తా అంటాడు  .. ఆ విధంగా తలొకరు సహాయం చేస్తూ ఉంటారేమో వాళ్ళ కుటుంబానికి .. ".

"ఆహా ..నాకు మరీ అంత దూరాలచన లేదు బాబు.  తెలుగు సినిమాకి కూడా అంత  ఊహించి అర్థం చేసుకోవాడం   నా వల్ల  కాదు. "

" నా ఉద్దేశ్యం వాళ్ళకి డబ్బు ఎలా వచ్చింది అనేది  పెద్ద పాయింట్ కాదు అని "

"నేనొప్పుకోను .. అదీ కాకుండా  చివర్లో కూడా వాళ్ళకి ఉద్యోగాలు వచ్చినట్టా రానట్టా  నాకర్థం కాలేదు . బామ్మకి గాజులు చేయించే డబ్బెలా వచ్చింది .. అది కూడా ఊర్లో వాళ్ళే  ఇచ్చారా   "

"వాళ్ళ మంచితనం చూసి పిల్లనిచ్చి పెళ్లి చేసి, కట్నంగా డబ్బు ఇచ్చి ఉండచ్చు కదా "

"వామ్మో ఆ డైరెక్టర్ కూడా ఇంత అలోచించి ఉండదేమో .. ఫాన్స్ ఎలా కావాలంటే అలా ఊహించుకోవచ్చు .
సో నీ లెక్క ప్రకారం నాకర్థం ఐంది ఏంటంటే సినిమా కథ ఇది - ఇద్దరు డబ్బు , ఆస్తి , ఉద్యోగాలు లేని అన్నదమ్ములు వాళ్ళ నాన్న మంచితనం తో గొప్పింటి అమ్మాయిలని లైన్ లో పెట్టి ఎలా పెళ్లి చేసుకున్నారు ..సో మంచితనం ఉంటే డబ్బు , ఆస్తి , ఉద్యోగం ఏమక్కరలేదు (కుర్రాడు మహేష్ బాబంత  అందంగా ఉండకపోయినా ) అని దర్శకుడి ఉవాచ.  "



" నువ్వు మరీ అలా అడ్డదిడ్డంగా మాట్లాడితే నేనేం చెప్పలేను "

" మరి నువ్వు అలా ఏవేవో ఊహించుకుని కథలు అల్లెసుకుంటే .. నేనేం చెప్పలేను ."

"ఎన్ని సినిమాలోస్తున్నాయ్ రా ఇలా .. ఎప్పుడు చూడు ఒకటే రకం - అయితే యాక్షన్, లేకపోతె ప్రేమ కథ . వచ్చే ఒకటీ అరా డిఫరెంట్ సినిమాలు కూడా ఆదరించకపోతే ఎలా .."

"అదే ప్రాబ్లం అయిపొయింది .. డిఫరెంట్ అని పేరు చెప్పి ట్రైలర్ లో ఊదర గొట్టేయ్యడం తీరా చూస్తే   పస ఉండట్లేదు సినిమా లో . చాలా హాలీవుడ్ సినిమాలు ట్రైలర్ కొత్త సినిమా చెత్త , అదే తరహా ఇప్పుడు బాలీవుడ్ కి మన తెలుగు కి కూడా పాకుతోంది ..ఏదో ఒక చిన్న ఐడియా పట్టుకోవడం .. దాన్ని రెండున్నర గంటలకి సరిపడా పెంచలేకపోవడం . పోనీ నిడివి తగ్గిస్తారా అంటే అదీ లేదు రెండున్నరా మూడు గంటలు ఉండాల్సిందే ..  అరగంట  అయ్యేసరికి వాళ్ళు కొత్తగా అనుకున్న ఆరు సీన్లు అయిపోతాయి  .. తరువాత ఏదో చెత్త ."

" ఫార్ములా కంటే ఇది నయం కదా .. అయినా  టాపిక్ కి Tangential గా వెళ్తున్నాం. .ఎవరైనా అడిగితే  సినిమా చూడమని చెప్తావా  చూడద్దని చెప్తావా "

"నయమే లే అందుకే పదిహేను డాలర్లు పోయినా  బాధ పడట్లేదు కదా . డైరెక్టర్ ని మూడు విషయాల్లో మాత్రం మెచ్చుకోవాలి - మంచి సాహిత్యం , చక్కని మాటలు , గుండెల్ని హత్తుకునే కొన్ని సీన్స్, ఆత్మ వంచన లేకుండా  అనుకున్నట్టు సినిమా తియ్యడం (ఇది  దిల్ రాజు సపోర్ట్ వల్ల ).
ఇక వేరే వాళ్ళకి చెప్పడం అంటావా అందరినీ  చూడమనే  చెప్తా ."

"సో అటు ఇటు గా నీకు సినిమా నచ్చినట్టే.. నువ్వు నా గ్రూప్ లోకి వచ్చినట్టే  "

"కాదెహే . నాతో   పాటు ఇంకో నలుగురు బాధ పడితే అదో తుత్తి ."

"నువ్వు మారవెహే "

"నవ్వుతాలికి అన్నా గానీ, అమృతాంజన్ రాసుకునే అంత  తలనొప్పి రాకుండా , సినిమా మధ్యలో లేచెయ్య కుండా  సినిమాని సర్వైవ్ అయ్యానంటే  .. అది ఇంకోళ్ళని   చూడమని చెప్తా. అది నా పాలిసీ .. తెలుగు సినిమాల వరకు  "

"నువ్వు ఇంకో సారి చూస్తావా మరి ."

"నీకో దండం రా సామీ ! "

"ఇంకో సారి చూసే ప్రశ్నే లేదంటావ్  "

"రెండో సగం లో ఓ సగం కత్తిరించి రెండు పాటలు తీసేసి ఓ మూడు మంచి పాటలు (రెహమాన్ వో కనీసం దేవిశ్రీ వో )  పెడితే ఇంకోసారి  డి వి డి లో చూస్తా .."

"పాటలు కొత్త బంగారు లోకం అంత బాగా ఇస్తాడ నుకున్నా ..చాలా  disappoint చేశాడు  "

" లిరిక్స్ బావున్నాయి లే .. ఓ మూడు పాటలు మ్యూజిక్  కూడా బావుంది .. ఆ వెంకీ పాట మాత్రం ఘోరమయా.. "

" అది ఒప్పుకుంటా .. కానీ వినగా వినగా బావున్నాయి రా. బహుశా సాహిత్యం వల్లేమో . నువ్వు విను నచ్చుతాయ్. నేను రేపు షో కి టికెట్స్ బుక్ చేసుకుంటున్నా .. నీకు డి వి డి వచ్చాక చెప్తా :) "

" జిహ్వకో రుచి .. మనిషికో పిచ్చి .. అలాక్కానీ .."


(Images - Courtesy: Google images, idlebrain.com )

Monday, June 4, 2012

పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు బాలు!!






నా చిన్నప్పుడు రేడియో ఎప్పుడు పెట్టినా - పాట పాడినవారు - అయితే బాలు , సుశీల ; బాలు, చిత్ర  లేదా బాలు , జానకి ..ఏ పాట విన్నా బాలు కామన్ .. (అప్పట్లో ఆలిండియా  రేడియో కాదు బాలిండియా రేడియో అని అనేవారని బాలు ఒకసారి చెప్పారు)  అప్పుడు గాయకుడు అంటే ఘంటసాల , బాలు .. ఇంకొకళ్ళు తెలియదు నాకు  ..
పాతది అంతా గొప్ప అన్న అభిప్రాయం పాతుకుపోయిన అప్పటి తరం వారు (మా నాన్న తరం) బాలు ఎంత , గాయకుడు అంటే ఘంటసాలే .. అనేవారు .. నేనూ అదే అనుకునేవాడిని ..

సాహిత్యం సంగీతం కొంచం అర్థం అయ్యే వయసు వచ్చాకా బాలు ఎంతటి గాయకుడో అర్థం అయింది , ఆయన గాయక విశ్వరూప దర్శనమైంది .. పాట అర్థం చెడకుండా , సినిమా పాటకు ఉన్న పరిమితులలో ఇంత గొప్పగా, ఇన్నాళ్ళు  పాడగల గాయకుడు లేడు , ఇక రాడు అనిపించింది , అనిపిస్తుంది ...

సినిమా చూస్తున్నప్పుడు ఈ సినిమాటోగ్రఫీ  భలే ఉందే అనిపిస్తే ఆ సినిమాటోగ్రాఫర్ ఫెయిల్ అయినట్టే అని ఎక్కడో చదివా. సినిమాటోగ్రఫీ  సినిమాలో అంతర్లీనంగా ఉండాలి ప్రేక్షుడిని డైవెర్ట్ చేయకుండా.. అలాగే పాట చూస్తునప్పుడు గాయకుడు  గుర్తుకు రాకూడదు నటుడే కనిపించాలి ... అలా అని అనుకరించి నట్టూ  ఉండకూడదు.. ఇది బాలు చేయగలిగినట్టు ఇంకెవరూ చెయ్యలేరు . .. అదే బాలు స్పెషాలిటీ .. విజయ రహస్యమేమో కూడా ..

ఏ  పాటైనా భాషనూ, భావాన్ని అర్థం చేసుకుని , స్వంతం చేసుకుని, అనుభవించి పాడడం అది ఎలాటి పాటైనా సరే బాలూకే సాధ్యం . ఇక బాలు భాష ఉచ్ఛారణ - ఈ విషయం లో ఒక పుస్తకం రాయచ్చు బాలు మీద .. తెలుగే కాదు ఏ భాష పాడినా ఇతను మనవాడే అనుకునేడట్టు పాడడం ఆయనకి  భాష మీద ఉన్న గౌరవానికి నిదర్శనం ..వంద పాటలు పాడినా తెలుగు కర్ణ కఠోరంగా ఉచ్ఛరించే  కొంత మంది పరభాషా గాయకులు ఎప్పుడు వంట పట్టిచుకుంటారో ఈ విషయం ..  బాలు కన్నడం  లో పాడుతా తీయగా మొదలెట్టాకా ఆయన భాషనే ప్రామాణికంగా వ్యవహరిస్తున్నారని కన్నడిగులు కొంత మంది చెప్పగా విన్నాను. ఇక తమిళులైతే ఆయన తెలుగు వారనే సంగతి ఎప్పుడో మరిచిపోయారు.

బాలు గాన ప్రస్థానం ఒక ఎత్తైతే , పాడుతా తీయగా లాటి కార్యక్రమాల నిర్వహణ ఇంకొక ఎత్తు .. ఆ తరువాత ఎన్ని పాటల పోటీలు వచ్చినా ఆ కార్యక్రమం కాలి గోటికి కూడా సరితూగ లేదు. పాడుతా తీయగా ఎంత  మంది గాయకులకి బాట వేసిందో వేరే చెప్పక్కర్లేదు .. పిచ్చి పైత్యాలు లేకుండా ఓడడం గెలవడం కంటే పాడడం ముఖ్యం అన్న రీతి లో ఈ కార్యక్రమాన్ని నడపడం బాలు కే చెల్లు . పాల్గొనే వారు నొచ్చుకోకుండా వారి తప్పులను చెప్పడం, వారిని ప్రోత్సహించడం  మిగతా నిర్వాహకులు ఈ కార్యక్రమం నించి నేర్చుకోవాల్సిన అతి ముఖ్య  విషయాలు ..
కేవలం బాలు కోసం ఈ కార్యక్రమం చూసే లక్షలాది ప్రేక్షకులలో నేనూ ఒకడిని ..


ఎంత ఎదిగినా ఒదిగి ఉండటం అంటే ఏంటో బాలు ని చూస్తే తెలుస్తుంది .. ఆయన మొన్నీ మధ్య కే . బాలచందర్ తో చేసిన పాడుతా తీయగా బాలు వినయ విధేయతలకి మచ్చు తునక .


తెలుగు వంట అంటే గుత్తి వంకాయ ; తెలుగు పండగంటే ఉగాది ; తెలుగు పాటంటే బాలు.

బాలుకి ప్రభుత్వం నుండి పెద్దగా గుర్తింపు రాకపోతే ఏం? కోట్ల అభిమానులు , లక్షల అనుచరులు (followers), వేల భక్తులు ఉన్నారు.  అది చాలదూ .. బాలు ఇంట్లో వాడిగా ఫీల్ అయ్యేవాళ్ళు , ఆయన పుట్టినరోజుకి పూజలు చేసేవాళ్ళు , పుట్టినరోజుని పండగలా జరుపుకునే వాళ్ళు  కోకొల్లలు ..

పండగలూ పూజలు జరపకపోయినా బాలు పుట్టినరోజుకి సంబర పాడే వాళ్ళల్లో నేనూ ఒకడిని ..

అందుకే అందుకో పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు బాలూ!!!!

మీరు మంచి పాటలు పాడుతూనే ఉండాలని , కలకాలం ఆరోగ్యంగా ఉండాలని , మంచి కార్యక్రమాలు నిర్వహిస్తూ తెలుగు కట్టు - బొట్టు , తెలుగు మాట - పాటలని  ఆరోగ్యంగా ఉంచాలని కోరుకుంటూ ..

మీ ఒకానొక అభిమాని

Photo Courtesy: Google/ spbindia.com

Monday, January 9, 2012

మైలురాయి




రెహమాన్ పాటతో గుండె వంద మైళ్ళ వేగం తో కొట్టుకుంటోంది 
రక్తం ఇంధనం లా కరిగి కొవ్వు బొగ్గులా మరిగి  
వళ్ళంతా అగ్గి చెలరేగి ఆవిరి పుట్టి 
స్వేదం ఏరులై పారుతోంది

నా వల్ల  కాదంటోంది శరీరం 
నే తట్టు కోలేనంటూంది  గుండె 
ఇంకొక్క అడుగు ..ఇంకొక్క అడుగు.. అంటోంది మెదడు 
శక్తినంతా కూడా తెచ్చుకుని పరిగెడుతున్నా .. పరిగెడుతున్నా 
ఉచ్వాస   నిశ్వాసాలు వేడి ఆవిరులు  యెగజిమ్ము తున్నాయ్ 
పిక్క కండరాలు చీలి పోతునట్టున్నాయ్
కాళ్ళు కాళ్ళు పట్టుకుని బతిమాలుతున్నాయి 
కళ్ళు బైర్లు కమ్ముతున్నాయ్ 
వళ్ళు అదుపు తప్పుతోంది .


ఉహ్ ఉహ్ .. 
.తొంబై .....
ఉహ్ ఉహ్ 
.తొంబై అయిదు 
ఉహ్ద ఉహ్ ఉహ్ ఉహ్  
ఉహ్ ..ఒ ఉహ్ కటి    
ఒక్క మైలు ..ఒక్క మైలు ..


అదీ సంగతి ...
ఒక్క మైలు  పరిగెత్తడానికి నే పడ్డ పాట్లు 
కాబట్టి నే  చెప్పోచ్చేదంటంటే.. 
చెంచాడు  నెయ్యి వేసుకునేముందు .. మైలు పరిగెత్తగలనా అని ఆలోచించుకోవాలి 



Sunday, August 14, 2011

స్వాతంత్ర దినోత్సవం.. అయితే


హ్మ్.

స్వాతంత్ర దినోత్సవం అనగానే జెండాలని, దేశభక్తి గీతాలని లారీల్లో తెచ్చి పేజీల్లో నింపేస్తారు. మోడొందల  అరవై నాలుగు రోజులు నిదురోయిన దేశభక్తి ఈ  రోజు  ఉప్పొంగిపోయి ఉరకలేస్తుంది.

మెయిల్  తెరిస్తే మీరు  భారతీయులైతే గర్వపడిపోయి ఈ మెయిల్ చదివి ఫార్వర్డ్ చెయ్యాల్సిందే అంటూ తామర తుంపరలా సందేశాలు. బజ్ , ఫేస్ బుక్ లు  భారత దేశాన్ని గురించి మహోపన్యాసాల , ఆవేశ పూరిత ప్రసంగాల వీడియోలతో నిండిపోయాయి. (స్వాతంత్ర దినోత్సవాన్ని శెలవుగా  మాత్రమే గుర్తించి కొత్త సినిమాలు, చెత్త ఇంటర్వ్యూలు  వేసే టీవీ చానెళ్ళ గురించి ఎంత తక్కువ మాటాడుకుంటే అంత మంచిది).

నాకు వెంటనే ఒక చిన్న సందేహం వచ్చింది. నేను ఎందుకు గర్వపడాలి. అసలెందుకు పండగ జరుపుకోవాలి.
ఏం చూసి గర్వపడాలి.  ఎవరిని చూసి గర్వపడాలి.


  • లక్షల కోట్ల కుంభకోణాల్లో దేశం కొట్టుమిట్టాడు తుంటే నోరువిప్పలేని ప్రధానినా , ఏమీ చేయలేని సిగ్గుమాలిన ప్రభుత్వాన్నా
  • ప్రజలు తిడుతూ కూర్చోకుండా, మునుపెన్నడూ లేని విధంగా కదిలి వచ్చి, చేయి కలిపి, నోరు విప్పి , పోరు సలిపి ప్రభుత్వం కొమ్ములు వంచి ఒక బిల్ ని తెస్తామని మాట తీసుకున్నా ,  అది నిలపెట్టుకోలేని దిక్కుమాలిన ప్రభుత్వాన్నా, దాన్ని ఎన్నుకుని ఏం చెయ్యాలో తెలియని అసహాయ సమాజన్నా,
  • సుమారు రెండు వందల మంది అమాయకులని పొట్టన బెట్టుకుని, మూడొందల కుటుంబాలని దిక్కులేని వాళ్ళని చేసిన నికృష్టుడు    ప్రజల ధనం తో రెండేళ్ళగా జైల్లో కులుకుతూ ఉంటే సిగ్గులేకుండా చేతలుడిగి చూస్తున్న దేశాన్ని చూసా
  • ఎవడిష్టం వచ్చినట్టు వాడు రాస్తూ,  ఎవడిష్టం వచ్చినట్టు వాడు కూస్తూ జనాల సెన్సిటివిటీ లని కూడా ఖాతరు చెయ్యని మీడియాని ఈ  హక్కు మీకవేరిచ్చారని రెండు చెంపలు వాయకొట్టి  అడగ(లే)ని  సమాజాన్ని చూసా అందులో నేనూ ఒకడినని తెలిసా .
  • అసలు ఈ ఆలోచనలే రాని "వడ్డించిన విస్తరి మా జీవితం" అనుకుని వోటు కూడా వేయడానికి తీరకలేదనుకునే సోమరి సమాజాన్నా(వీరు నలభై శాతానికి పైగా ఉన్నారు)  
  • పోనీ ఇవన్నీ కాదు .. కనీసం ఒక్క రోజైనా స్వాతంత్ర సమర యోధుల్ని తలుచుకోడానికి, భారతీయ ఆత్మను పునరజ్జీవం చేసుకోడానికి అనుకుందామంటే.. అసల ఆ ఆత్మ ఉందా అని అనుమానం వస్తోంది. ఆ సమర యోధుల్ని తలుచుకుంటే ఇలాటి  నిస్సత్తువ  సమాజం  కోసం  వాళ్ళు ప్రాణ త్యాగాలు ఎందుకు చేశారని బాధేస్తోంది.

ఔను. ఇలా  దేశంలో  లేకుండా  దేశాన్ని  తూలనాడడం  కూడా  నా  మీద  నాకే  అసహ్యమేస్తోంది.  


"ఎముకలు కుళ్ళిన వయసు మళ్ళిన సోమరులారా చావండి
నెత్తురు మండే శక్తుల నిండే సైనికులారా రారండి" 

అన్నాడు శ్రీశ్రీ 

నేను మొదటి రకమో రెండో రకమో తేల్చుకోవాలి. మరి మీరో ??    

Thursday, August 11, 2011

మా తెలుగు తల్లికి


నిన్న ఉదయం లీడర్ లో మా తెలుగు తల్లికి పాత వింటుంటే చిన్నప్పటి రోజులు గుర్తొచ్చాయి. మా ఇంటి దగ్గర ఒక స్కూల్ (వివేక్ మోడల్) లో రోజూ ఆ గీతం తోనే అసెంబ్లీ మొదలయ్యేది.
పాత వింటూంటే  ఒక గర్వం (అప్పుడు అదని తెలియదు ), ఆనందం, తెలియని శక్తి వచ్చినట్టుండేది.  అదేం కర్మో మా స్కూల్లో తెలుగు లో మాట్లాడితే తప్పనేవారు, తన్నేవారు (అయినా తెలుగు లో మాట్లాడుతూనే ఉండే  వాళ్ళం అది వేరే విషయం.  ).  అలా తెలుగు మాటలాడ నివ్వకపోవడం  తప్పని అనిపించేది కాదు అదేంటో .

ఇప్పుడు ఎంచక్కా గొడవ లేదు, సగం స్కూళ్ళలో తెలుగే ఉండట్లేదు తప్పనిపించడానికి.  పోనీ బయట జనాలు మాట్లాడే దాంట్లో బూతద్దం వేసి తెలుగు పదాలు వెదకాలి. మాల్, రెస్టారంట్, ఎయిర్ పోర్ట్, మల్టీ ప్లెక్స్  ఎక్కడికెళ్ళినా తెలుగు మాట్లాడడం నేనైతే చూడలేదు. స్వయం వరం సినిమాలోలా "తెలుగులో మాట్లాడుకుందాం. సుఖంగా ఉంటుంది"  అని ఎందుకు అనలేము?

ఇక్కడ అయితే తెలుగు మిత్రులతో మాట్లాడినపుడు ఒక్కోసారి తెలుగు పదం తట్టినా
ఆంగ్ల పదమే వాడడం పరిపాటి. ఈ తెగులు నాకు కూడా ఉండేది. ఇప్పుడు ఇంచు మించు వదిలింది.
కానీ అక్కడ కంటే నా తెలుగు ఇక్కడే బాగు పడింది. బోలెడు పుస్తకాలు, రచయితలూ, బ్లాగులు, బ్లాగరులు, బజ్జరులు (:))  పరిచయమయ్యారు.  రోజుకి రెండు మూడు  గంటలన్నా తెలుగు చదివేలా చేస్తున్నారు.

ఇక్కడి జనాల ఆసక్రి చూస్తే తెలుగు భాష అంతరించిపోతుందనే భయం ఏం లేదు అనిపిస్తుంది. శంకర శాస్త్రి గారు చెప్పినది తెలుగుకు చక్కగా అన్వయించుకోవచ్చు.
"తెలుగును పట్టించుకోడానికి నూటికి ఒక్క వ్యక్తీ ఉన్నా ..ఈ అమృత వాహిని అనంతంగా ఇలా ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది"
 
ఏమంటారు ??